Apr 102013
 

Karacoren, Fetye, Marmaris.

 

2012-09-09-at-09-03-26 

Op 1 september, na een wilde ganzenjacht van Sammy, vertrokken we uit de baai van Karacoren naar Fetye, waar Liesbeth een nieuwe rabies prik moest halen. Na een rustige zeiltocht, tot in de haven van Fetye, kwamen we ten anker bij de pier van de kustwacht.

 

s’Avonds haalden we de prik in het hospitaal en liepen we langs de baai, 6 km, terug. Prachtige wandeling langs de boulevards met onderweg nog een ekmek balik met ijsje na.

Ondertussen was thuis in Nederland de situatie rond de ziekte van de moeder van Liesbeth, zodanig dat ze opgenomen moest worden in het ziekenhuis. We besloten daarom om in de baai van Fetye te blijven, dichterbij het vliegveld van Dalaman kon bijna niet.

Zondagmorgen de 2e september vond Liesbeth de wond er zo goed uitzien, dat de dagelijkse schoonmaak en onsmettings rituelen achterwege konden blijven en we de arm niet meer verbonden. We hielden een rustdag met een ochtend en avondwandeling.

 

De 3e september meerden we af aan de pier van het Yacht Classic Hotel. We maakten een afspraak met de dierenarts voor een behandeling  van Sammy voor de volgende morgen.

Liesbeth was het alpha gedrag van Sammy zat. Na de tweede hondenbeet van een (andere) hond was de boot aan. Sammy wordt geknipt.

Hetgeen de volgende morgen om 0900 uur geschiedde. Om 1300 uur zou Sammy zijn “geholpen”. We doodden de tijd op de dinsdagmarkt van Fetye, een giga markt van sokken tot vijgen en alles ertussen.

We aten er een brunch en deden wat boodschappen, tot 1300 uur; waarna we met een ontdane en protesterende Sammy in de taxi doken  terug naar de boot.

 

De volgende morgen poetste de schipper het zout van de boot en gingen Liesbeth en Sammy voor controle en een antibioprik naar de vet.

’s Avonds kreeg Sammy erg veel pijn en had de hele nacht hier last van, zodat we de volgende morgen hals over kop terug naar de dierenarts gingen; bijverschijnsel van de prik, Sam liep alweer en vertelde de dokter in een niet mis te vertane blafpartij,  hoe

hij over hem dacht.

 

IMG_4914

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De moeder van Liesbeth was stabiel in het ziekenhuis, maar  vooruitgang werd nog niet geconstateerd. We belden iedere dag met Saskia en Elzelien en indien mogelijk met mama en begonnen besloten hier te blijven, zodat Liesbeth snel naar NL kon gaan.

De 7e,  na overleg  met het thuisfront , boekten we Liesbeth en Sammy over naar de 12e naar Groningen, de meest gunstige vlucht qua tijd en plaats. We deden nog wat boodschappen en maakten een mooie wandeling en vertrokken de 8e naar Marmaris.

 

Na een prachtige zeiltocht, kwamen we om 1700 aan in Yacht Marina, waar de boot voor de 17e geboekt was om aan de wal te worden gezet. We begonnen de boot, bijboot, trossen en zo meer te ontzouten, Liesbeth begon binnen de boel winterklaar te maken, de 10e haalden we de zeilen eraf, de 11e aten we heerlijk in Marmaris en de 12e bracht de schipper vrouw en hond naar Dalaman, voor vlucht HV745 naar Eelde, waar Elzelien Liesbeth ophaalde.

 

Terug in Marmaris werd diesel geladen, Raytheon, Yanmar, en TMS gecontracteerd voor schuren, schilderen en poetsen van de romp, de zeilmaker maakte het grootzeilen kreeg de opdracht voor een nieuwe buiskap, de 17e ging de Alegria op de wal. De 18e werd de werd de wintertent geplaatst en het schip afgesloten en de 19e vloog de schipper naar NL.

2011-09-27 at 16-08-38

Het was een heerlijk seizoen, op en neer naar de Zwarte Zee, waarna zoon en kleinzoons Jaap en Jilles, wat druk maar heerlijk was, waarna we wat uitrustten, wat overging in stand by voor de ziekte mama en de behandeling van de hondenbeet van Liesbeth.

Waardoor de zomer een ongewild passief einde kreeg.

Maar eind goed, al goed, mama gaat intussen een stuk beter en Liesbeth’s hondenbeet genas boven verwachting.

 Posted by at 4:10 pm
Apr 102013
 

Gocek, Fetye, Gocek, Wall Bay, Fetye, Kaunus, Marmaris, Dalyan, Kalkan, Megisti, Kas, Ocegis, Semina, Apelay, Kastelerizo, Kas, Yasilkov, Karacoren.

2012-08-26-at-16-53-25

Liesbeth en de schipper tenderden nog even langs de jachthavens in Gocek voor een winterstalling (niet gelukt) deden een boodschapje en zeilden naar Fetye, waar we (slordig) afmeerden aan het Yacht Classic Hotel, waar we ons een paar dagen heerlijk lieten verwennen.

 

De  5e voeren we terug naar Gocek, gaven de was aan de wal en waren van zins om een autootje te huren, om onze resident papieren in Marmaris af te halen (met een cultuurstop in Caunus.)

Helaas, hoogseizoen; alle auto’s waren reeds verhuurd.

 

Via Wall Bay, waar we een paar heerlijke dagen bleven, voeren we daarom terug naar Fetye, waar we de 10e augustus een auto hadden geboekt. We deden nog wat boodschapjes, o.a. voor Nel, die Kelim kussenslopen zocht, aten aan de stille kant van de vismarkt en vertrokken de 10e via Kaunus en Dalyan, waar we een prachtige wandeling maakten langs de tombes en heerlijk lunchten aan het water met uitzicht op de Careta- Careta., naar Marmaris.  Om 1500 uur waren we bij de vreemdelingen politie, waar onze papieren keurig klaar lagen. Op de terug weg deden we nog boodschappen in Gocek, de “zware”; water, bier, frisdrank, hondenvoer etc.; om 1800 waren we terug bij Yacht Classic Hotel en namen een heerlijke duik in het zwembad. We zijn Turks resident, en mogen twee jaar nonstop in Turkije blijven zeilen! (i.pv. 3 maanden in/3 maanden uit, zoals met een normaal visum sinds februari dit jaar.)

Liesbeth is al geheel aangepast, lange rok en hoofddoekje. En ging direkt de volgende dag naar de hamman.

 

De 12e vertrokken we naar Kalkan, waar we na een heerlijke zeiltocht ten anker gingen in de baai tegenover de stad. Wandelden met de hond, bbq en zwommen nog wat.

 

De volgende morgen vertrokken we na de ochtendduik en het ontbijt naar Kastelirozo op het eiland Nisos Megisti, de zuidelijkste en kleinste van de Dodecanesos, waar we in het rustige hoekje van de haven ten anker gingen. Liesbeth keek en wilde haar verjaardag daar vieren. OK. We wandelden, voorzover de temperatuur het toeliet en vernieuwden onze contacten met Loeki, Elma en Vangiston.

 

De verjaardag van Liesbeth vierden we met Loeki, in een leuk restaurant waar uitgebreid werd gezongen, ook voor Liesbeth! Het dorp leefde mee, vele felicitaties, iedereen wist het, ook omdat de “Alegria” midden in het haventje gepavoiseerd lag.

 

We bleven tot 19 augustus in Kastelarizo, een leuke sfeer in het stadje en we wandelden met Sammy, zwommen regelmatig en Sammy had precies in de gaten waar de zee schilpadden zaten en volgde ze dan, zolang ze boven water waren.

2012-08-29-at-06-10-56

De 20e deden we boodschappen bij de Migros in Kas en maakten een mooie avondwandeling door het toeristische stadje. De volgende dag liepen we naar de leeuwentombe, waarna we vertrokken naar Ocegiz, waar we na een mooie zeiltocht om 1700 uur ten anker kwamen en ’s avonds heerlijk aten in het pension van Onur en Jacqueline.  De 22e meerden we af in de gemeentehaven, we hadden dringend water nodig en maakten van de gelegenheid gebruik om het schip te ontzouten.

 

De 24e augustus verhaalden we naar de baai van Semina, waar we geheel alleen ten anker lagen, wat een weelde en dat in het hoogseizoen!

’s Avonds maakten we een mooie wandeling naar het fort van de St. Jansridders en passeerden onderweg nog een grote Lycische necropool met ontelbare gave sarcofagen. Net voor donker waren we terug en tuften door de verlaten baai, naar het enige ankerlicht.

 

De volgende morgen verhaalden we naar Ocagiz, om nog wat boodschappen te doen en te ontbijten bij Onur en Jacqueline.

Echter op het pleintje werd Sammy aangevallen door een grote duitse herder, Liesbeth verjoeg de hond, draaide zich om om Sammy op te tillen, maar de herder rende terug en beet Liesbeth vol in de arm op het moment dat ze Sammy optilde. Michael stond de boodschappen in te pakken en af te rekenen en hoorde Liesbeth gillen. Liesbeth had vreselijk veel pijn en een paar flinke wonden aan haar  rechter onderarm.

Het hele dorp was ontdaan, twee mannen grepen de herder en legden hem vast, de imam en Michael bruisten met watersoftperoxide de wonden uit, depten alles schoon met jodium en verbonden de arm zo goed mogelijk. We legden Liesbeth op de grond in de schaduw, omdat ze door de pijn dreigde flauw te vallen en Jacqueline met dochter Anev, schoten te hulp. Ondertussen was de ambulance gebeld en onderweg vanuit Demre. Toen Liesbeth wat was gestabiliseerd en weer wat water had gedronken, ging Michael vlug terug aan boord om de papieren te halen. Anev was zo vriendelijk om op Sammy te passen gedurende het verblijf in de polikliniek.

Terug in Ocagiz moest Liesbeth een verklaring afleggen bij de Jandarma, die de herder hadden “gearresteerd” en voor onderzoek meenamen naar de post in Demre.

2012-08-24-at-16-26-15

’s Avonds aten we bij Jacqueline. De volgende morgen was de neef van Onur zo goed om de medicijnen voor Liesbeth op te halen in Demre, waarna we vertrokken en ankerden in de baai van Apelay, weer een oude Lycische nederzetting, waar we s’ avonds naar toe wandelden.

We besloten i.v.m. de ziekte van de moeder van Liesbeth en de nieuwe situatie onstaan door de hondenbeet, niet door te varen naar Antalya, maar terug te keren naar Dalaman.

2012-08-26-at-16-55-02De volgende morgen vertrokken we naar Megisti en ankerden om 1500 uur af in de haven.

De volgende morgen, intussen 28 augustus, werden de wonden behandeld in de medische post van Kastelerizo door de legerarts.

s’ Middags voeren we op en neer naar Kas, voor de rabiesprik van Liesbeth, waar de havenmeester zo goed was om Liesbeth op de scooter naar het hospitaal te brengen.

De 29e bleven we in Kastelerizo en maakten een prachtige wandeling ’s morgens vroeg naar het klooster, boven in de bergen, waar we in het kapelletje een kaarsje opstaken voor de gezondheid van Marijke.

s’ Avonds aten we op het pleintje in Megasti, waar de film Mediterrannee  ooit is opgenomen.

De volgende morgen, na wondbehandeling en een nieuw verband door de legerarts, vertokken we naar Kalkan, waar we om 1500 uur ankerden in de baai van Yasilikov, waar we de bbq aanstaken.

 

De 31e vertrokken we naar de baai van Gemiler, waar we een boei oppikten bij het Karacoren restaurant.

s’Avonds, toen we over de kaap liepen, achter het restaurant langs, ontdekten we een ruine van een oude Byzantijnse kerk en de resten van een fort.

De Lycische kust blijft verbazen.

 Posted by at 2:23 pm
Apr 102013
 

Kilibarin, Bozkaada, Mithimni (Lesbos), Ayvala, Diksili, Pergamon, Bademli, Karaada Adasi, Emborio (Chios), Marathokambou (Samos), Lakki (Leros), Kos, Paronamitis (Simi), Gerbekse kreek, Marmaris, Buzuk Burun, Wall Bay, Gocek, Wall Bay, Thomb Bay, Fetye, St Nicolas Island, Buzuk Buku, Gocek.

 

2012-07-28-at-17-24-03-version-2

We bleven tot 3 juli in Canakkale.  De vreemdelingen politie had 14 dagen nodig om ons residentschap voor elkaar te krijgen, dus verplaatsten we het probleem naar Marmaris, waar de administratie van de jachthaven dit verder voor ons zou regelen.

 

De 2e staken we met de ferry over naar Kilibarin, waar nog een een oud fort staat van de Ottomanen. We aten er een visje aan een spectaculaire  kust, door de harde wind (stormachtig).

 

De 3e vertrokken we naar Mithimna, maar dwars van Bozcaada nam de wind toe tot 7, zodat we dwarsuit maar Bozcaada binnenliepen, waar we om 1400 uur vastmaakten.

De volgende morgen voeren we naar Mithimna, op de noordkust van Lesbos, waar we inklaarden en ons juli stempeltje kregen van de Griekse kustwacht.

 

De 5e voeren we om 0900 uur naar Ayvala, waar we om 1600 uur afmeerden. Een Turks Zandvoort, dat we de volgende dag verlieten en onderweg naar Dikili nog even ankerden voor het strand van de Duivelsberg, waar we heerlijk zwommen, lunchten en doorzeilden naar Dikili, waar we om 1730 uur als enig jachtje afmeerden in de vissershaven.

2012-07-13-at-09-21-04

We wilden de volgende dag naar de Griekse stad Pergamon, regelden een taxi voor 0800 uur en maakten een wandeling door het stadje.

De volgende morgen stond de taxi er, die ons naar de acropolis reed. We maakten een afspraak dat hij terug naar beneden zou rijden en ons op zou pikken bij de Rode Basiliek in het dorp.

Wij liepen (met veel water) de oude stad naar beneden, via het imposante theater en de middenstad waren we om 1200 uur terug bij de Basiliek. Vermoeid, verhit maar voldaan. 5 km Griekse cultuur en geen tourist gezien!

We vertrokken nadat de taxi ons terug aan boord had gebracht, om 1330 uur naar Bademli,  waar we ankerden om 1600 uur in Kalem Adesi, recht voor de warm water bronnen.

Na het eten, roeiden we naar de wal en namen met een prachtig uitzicht een heerlijk  bad, in een bron gemaakt en op temperatuur gehouden door de Griekse goden. .

Wat een mooie afsluiting van een dagje cultuur!

 

De volgende morgen om 1000 uur vertrokken we naar Chios, Emborio, een prachtige baai, met steile rotswanden, waar we vlak onder de wal ankerden.

We maakten een mooie wandeling en aten heerlijk aan de haven.

 

De 10e juli vertrokken we met bestemming Ikaria, we vertrokken met rustig zeilweer, maar kregen in de buurt van Ikaria met valwinden te maken en zetten daarom koers naar Maratokambou op de zuidkust van Samos. Verkeerde beslissing;  onder Samos moesten we sterk reven  en later zelfs alle zeil wegnemen ivm met nog sterkere valwinden van de bergen.

Motorend kwamen we ten anker in een ruime baai, goed beschut van zee, in de wind, met een prachtig strand.

 

We vertrokken de volgende morgen  na een heerlijke wandeling om 1000 uur naar Lipsi.

Er stond een NW6, en voeren met een rif in het grootzeil.

We pikten een boei op voor een wilde strandtent, waar het trouwens redelijk rustig was en het eten goed.

2012-07-31-at-09-01-09

Na een mooie ochtendwandeling met de hond vertrokken we om ongeveer 1100 uur naar Lakki op Leros,  waar we om 1500 uur aankwamen na een mooie zeiltocht bakstag 5. We ankerden in de grote baai voor de stad en voeren op de dinghy naar de nieuwe grote jachthaven, voor een prijsopgave voor een winterstalling.

De prijs was prima, zelfs iets goedkoper dan ons contract in Marmaris, maar de duurdere vliegtickets naar Griekenland in aanmerking genomen (Kos) en een hotelovernachting heen en terug en de ferrie’s daarenboven, besloten we deze winter toch in Marmaris te blijven en onze papieren voor Turks residentieschap aan te vragen.

 

We deden wat boodschappen aten in een Griekse gyros tent, op een prachtig art-deco pleintje (uit de tijd dat  Lakki nog Italiaans was).

 

Vertrokken de 13e na de ochtendwandeling met Samson uit de baai van Lakki, aanvankelijk onder grootzeil, maar moesten achter het eiland door de valwinden toch verder zeil minderen. Verder op zee viel de wind geheel weg, dus motorden we naar Kos, waar we in de oude stad, tegen het fort afmeerden met een anker achter.

 

S’ Morgens om 0500 uur vertrok een grote gullit, 3 schepen naast ons en begon vast te varen voordat het anker uit de grond was, met het gevolg dat hij 3 ankers uit de grond trok, waaronder dat van ons. We werden dan ook wakker door de bons waarmee ons voorschip op de kade klapte. Goedenmorgen, dankuwel. Gelukkig geen schade.

 

Om 1030 uur de 14e vertrokken we naar Simi, Paronamitis. Ik had Liesbeth van de serene sfeer verteld, op zondagmorgen, wanneer de vespers uit het klooster met zonsopgang over de baai klonken, zoals meegemaakt met Martijn aan boord, verleden jaar.

 

De volgende morgen geen vespers, toen ik s’ middags in het klooster was, in het museum, vroeg ik de abt hiernaar, hij verontschuldigde zich, een van de monniken was vergeten de luidsprekers uit de kerk op de toren aan te zetten, vandaar. Sorry Liesbeth, next time.  We hielden een rustdag, in tegenstelling tot het klooster, er bezochten 4 grote ferries met toeristen het klooster die dag, s’ avonds was de baai weer in diepe rust en verlaten.

 

De 16e juli vertrokken we om 0900 uur, na de Samson wandeling, een boodschapje en een ijskoffie naar de Gerbekse kreek, .  Onderweg deden we  nog twwe oude baaien aan, waar we vroeger, toen we nog beiden werkten en in de vakantie een boot in Turkije huurden, ankerden en aten bij de herders, die ’s middags naar de geankerde schepen roeiden, om te weten of er een lam geslacht moest worden. De baaien waren nog even mooi, maar er waren nu restaurants en steigers of meerboeien.  En veel toeristen (dag) schepen.

 

In de Gerbekse kreek raakte Samson verliefd op een jonge vrouwelijke Duitse herder.

De baas van de hond was de honing verkoper, die ’s avonds weer vertrok. Dat wist Sammy niet, zodat hij met ware doodsverachting, ’s avonds overboord sprong en naar de wal zwom, waarschijnlijk om zijn geliefde een aubade te brengen. Tot grote schrik van de koeien, die daarop de berg begonnen te beklimmen. Gelukkig zagen we de koeien en konden we Sammy tot rede brengen,  zodat hij aan boord bleef slapen.

2012-07-31-at-07-08-07

De volgende morgen voeren we door de baai van –dediscovanmartijn- en zeilden daarna naar Marmaris Yacht Marina, waar we de papieren voor residentschap in orde maakten, de bb-motor voor reparatie aan de wal gaven en de laadstroom van de boegschroef repareerden. Liesbeth had een plan voor een zonnetent, maar het materiaal bleek niet te voldoen. Ook maakten we de watertank schoon. Ook kregen we een nieuwe print in de windmeter, geplaatst door Raytheon.

 

De 22e juli vertrokken we via Buzuk Burun naar Wall Bay, waar we 2 dagen in de schaduw van de berg en geankerd in kristalhelder water bleven. De 24e vertrokken we naar Club `Marina in Gocek, waar we diesel en water laadden, de boot kuisten en kindvriendelijk maakten.

 

s’ Avonds de 25e juli kwamen Jurriaan, Jaap en Jilles aan boord, het vliegtuig was een half uur eerder, maar opa stond er op tijd met het busje van Ramazan.

We aten een broodje worst, praatten even alles bij en de mannekes waren best onder indruk van de reis, dus na even voorlezen, lekker slapen.

 

De volgende morgen, na een krachtig ontbijt, klaarden Jaap en de schipper het schip uit en vertrokken we naar de baai, waar we een duik namen en een wandeling door Gocek maakten, boodschapje deden en heerlijke granaatappelsap dronken. s’Middags gingen we anker op en zeilden naar Wall Bay, waar we ankerden en twee trossen naar de wal zwommen. Bij  het vastmaken van de stuurboords tros vonden we ezelmangaan, waarschijnlijk vroeg Byzantijns, maar Jaap betwijfelde dat, er zaten vliegen op.

Evengoed werden er flinke bommetjes gemaakt en was het water heerlijk helder en fris.

s’Avonds wandelden we door de rotspartijen naar de hammam van Cleopatra, waar we praktisch archeologisch onderzoek deden en doken. Het was heerlijk slapen in de rustige baai onder de sterren, Jur besloot dan ook lekker buiten te gaan slapen.

 

De volgende morgen begon dan ook met een zwempartij, waarna voor het ontbijt, pa met de jongens nog even een flinke berg beklommen. s’ Middags zeilden we naar Thomb Bay, genoemd naar de Lycische rotsgraven die er in de bergwanden zijn uitgehakt. We ankerden er voor een strandje en brachten 2 trossen naar de wal. Heerlijk gezwommen en in de avond staken we de bbq aan, roosterden Kofte en groenten en oma duikboot maakte een heerlijke bulgur salade. Heerlijk met de Marokkaanse lamp onder de sterren. Jilles was de gangmaker voor de sterke verhalen.

2012-07-30-at-06-53-36

De volgende morgen maakten we een supersteile wandeling naar de tombes, waarna we heerlijk zwommen en anker op gingen. We zeilden de baai van Gocek uit en zeilden naar Fetye, voor een prachtig doorstaande halve wind. Om 1700 uur kwamen we voor anker in de baai, voor het Yacht Classic Marina hotel. We maakten een wandeling door het stadje, beklommen het oude theater van Telemassos, kochten verse vis op de vismarkt en lieten die klaarmaken bij een restaurantje. Heerlijk! En gezellig!

 

De volgende morgen zwommen we in de baai, douchten zoet af en gingen anker op na het ontbijt. We zeilden de baai van Fetye uit, de jongens stuurden, navigeerden en maakten zeemansknopen onderweg, tot de warmte toesloeg en de mannen een tukje deden. We dachten tactisch de baai uit te zeilen, maar toen de wind wegviel, moest de motor aan. Troost, we deden het beter als de meeste andere medeliggers.

Om 1700 uur pikten we een boei op bij St Nicolas Island en brachten een tros uit naar de wal. Heerlijk zwemwater en ’s avonds kipsjashlics op de BBQ met een aardappelsalade.

Knoopje, verhaaltje en naar “kooi”.

 

De 30e juli voeren we, na het ontbijt,  met de dinghy naar de ingang van het St Nicolas Museum, we waren er ver voor de touristen en hadden het hele eiland voor ons. We maakten een uitgebreide wandeling langs de 4 kerken en de vele herbergen, ook volgden we de tunnel gebouwd om kerk 1 en 3 met elkaar te verbinden. De jongens bekeken met ontzag het altaar van kerk 3, waar St Nicolaas zelf nog heeft gepreekt!

Jurriaan vond een vroeg Byzanthijnse schaapskop, die mee naar Groningen moest.

Na een lange hete wandeling door het pelgrimseiland voeren we met de rubberboot terug naar de “Alegria”, waar we voordat we vertrokken  naar Buzuk Burunnog even lekker zwommen.

We zeilden heerlijk met een bakstagwind naar de baai en kwamen om 1700 uur ten anker. Uiteraard werd direkt de zwemwaterkwaliteit beproefd. De mannen roeiden naar de wal en maakten een expeditie het riviertje op, verder werd er flink knopen geoefend. Liesbeth maakte een mooie pasta, we vertelden nog een paar mooie sterke zeemansverhalen en Jaap en Jurriaan sliepen onder een stralende sterrenhemel.

2012-07-27-at-11-52-17

De 31e bleven we op Buzuk Buku en hielden een “rustdag”. We zwommen, roeiden en wandelden, lazen een boekje en zwommen nog weer wat. Om 1600 uur vertrokken we onder zeil naar Gocek, waarbij bootsman Jaap met zwemvest in zijn eigen bootje op sleeptouw voer.  Om 1800 uur kwamen we ten anker, probeerden het zwemwater en aten een eenvoudige doch voedzame Turkse maaltijd in het Kebab Hospitaal met een GROOT ijsje toe. (Opa bestelde kinderijsjes, maar de herbergier vond dat de jongens meer waard waren).  We maakten nog een mooie avondwandeling, tuften naar boord en daar moest nog even worden ingepakt.

 

De volgende morgen, 1 augustus, werd ontbeten met heeel veeel kadootjes voor opa, die erg oud werd, die dag. Uiteraard werd er gezwommen en opa werd vanuit het water toegezongen, waarna gejonast. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en om 1000 uur stond Ramazan, de taxi chauffeur klaar bij de dinghy steiger. Knuf, kus en koffertje en goede reis, en daar gingen de Voogeltjes, terug naar Groningen.

 

 Posted by at 1:47 pm