Jul 152014
 

IMG_0052 - Version 2

 

 

 

 

 

 

 

Rondje Aegean , stukje met Nel en Alex (26augustus- 8 september) , 5 augustus- 11 september 2013.

 

Korfos, Poros, Ay Nicolai(Hydra), Ermoni, Nisos Milos, Ormus Vathi, Santorini, Astapalya, Kamari, Kardamia (Kos), Knidos, Datca, Oranhye, Shogut, Panomaritis (Simi), Rhodos, Marmaris.

 

Lagen van 5- 9 augustus in Korfos aan de gemeente steiger, leuk rustig plaatsje in een prachtige baai (de barracuda baai). Deden veel klusjes, verwisselden de ankerrollen, maakten de elektrische contacten schoon tussen dynamo en boegschroef en dynamo, regulator en accu’s, repareerden dinghy en maakten schoon schip, deden de was aan de wal en Sammy werd intussen dikke maatjes met de havenmeester. Dook met hem van de steiger te water, pootjes gestrekt vooruit!

Vertrokken de 10e naar Poros, om te storen op een boei voor de Lidl. Zeilden halve wind, doch kregen halverwege de wind tegen, motorzeilden tot in de baai en maakten vast op een mooring. Stores aan boord en maakten ’s middags vast op een pontoon voor de stad. Laadden diesel en water. Het stadje en de rustige ligplaats bevielen Liesbeth zo goed, dat we nog een nachtje bleven.

Vertrokken de 12e augustus naar Milos met een NNO wind, 4/5. Onderweg ruimde de wind naar Oost en trok aan tot 7, in tegenstelling tot het weerbericht. We stampten enorm in 3-4 meter golven en nadat de lades de 2e keer uit de wand waren gevlogen hield Liesbeth het voor gezien (ouderdom?, vroeger begon het klagen bij 4x), we waren halverwege, maar met nog 30 mijl te gaan keerden we rond en liepen voor wind en zee weg naar Hydra, waar we ankerden in de baai van de heilige Nicolaas, de beschermheer van de zeelieden. We ankerden om 2100 uur, na een vermoeide dag in een prachtige en redelijk beschutte baai. 

Omdat het weerbericht slecht bleef voor de komende dagen, vertrokken we de volgende morgen naar Ermioni, downwind, op de Polypponesos. Leuke stad, prachtige baai, hier werden de eerste roeiwedstrijden ter wereld gehouden, ter ere van de feesten voor God Poseidon. DAAR lagen we

Woensdag de 14e vertrokken we met vers brood naar Nisos Milos, 2e poging!.We hadden valwinden tot Hydro, ook omdat we waren geankerd in Ermioni, motorden we tot de accu’s weer 100% waren, tenslotte moest de autopilot nog veeeel werk doen.We zeilden vanaf Hydro met een NW4, later NO5. Ankerden om 2130 uur in de krater van Milos, na een spectaculaire aanloop, prachtig eiland. We bakten een spiegelei met spek, namen een glas wijn en hielden het voor gezien na een lange heerlijke dag zeilen.

De volgende dag meerden we met daglicht af aan een drijvende steiger van de gemeente. We zwommen wat, passagierden wat en hielden een rustdag.

Op de verjaardag van Liesbeth, de 16e, namen we de bus naar Plaka, wandelden terug naar de baai en aten ’s middags heerlijk in de tuin, octopus en gestoofd konijn. Mooie warme stoffige dag, vroeg naar bed.

Milos beviel steeds beter, we huurden een autootje en maakten een ontdekkingsreis, Polonia, langs de mijnen en aten in Embrossos, heerlijke tent aan de baai, alleen Grieken uit Milos in het weekend. Het was weer een heerlijke dag, we hadden geen puf meer voor het visfestifal! Leeftijd? 

Omdat er in de as van de Cycladen nog steeds een NW6/7 stond hielden we een rustdag, deden wat klusjes, ontzouten de boot en laadden water.

’s Avonds gingen we naar een kunstexpositie in de catacomben. Leuk.

Tot zaterdag de 24e bleven we in Milos, deden wat klusjes, administratie, maakten prachtige wandelingen en boekten onze tickets naar Nederland.

De 23e klaarden we uit en betaalden de havenmeester voor zijn goede zorgen

De 24e (motor) zeilden we bij NO3 naar Folegandros, waar we in Ormos ankerden in de namiddag.

We namen de bus naar de Chora, maakten een wandeling en dronken een glas wijn en met de bus terug, waren we voor het donker terug in de baai, waar we aan het strand aten. Slingerende schip gedurende de nacht. 

Na een mooie wandeling van Liesbeth en Sammy (de schipper maakte de boot zeeklaar), vertrokken we om 1030 uur naar Thira (Santorini). We zeilden aan de wind door de krater (passeerden 3 50 voeters, ok, huurjachten) en meerden om 1730 uur af in de dure, vieze vissershaven van Viskaya, de enige optie van Santorini!

Laadden 80 liter diesel, huurden een autootje en wasten de boot.

2013-08-26 at 18-45-23

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgernde morgen pikten we Alex en Nel op van de vlieghaven, hartelijk weerzien, we besloten nog een dagje op Santorini, toch een heel bijzondere vulkaan, te blijven. ’s Avonds aten we in Yo, het dorp aan de NW punt met “de mooiste zonsondergang” van de Aegean”.

Inderdaad, hiervan waren nog enige duizenden toeristen van getuige.

 

De volgende dag verkenden we de overblijfselen van de vulkaan, die 1460 jaar vC. een einde bracht aan het rijk van de Minoitiers, deden de boodschappen, klaarden 2 personen uit en 4 in, probeerden gas te vullen, regelden het MB verkeer voor de weerberichten, leverden het autootje in en aten in een visserscafeetje in de haven.

We vertrokken de 28e via een grote havenrondvaart door de krater naar Astapalia, var. 2/4, motorzeilen, waar we om 1830 aankwamen en meerden in de laag, met een achterankertje. Wandelingetje, rustige nacht.

De 29e stond er een NW 5/6, (met de vooruitzichten dat dit zou aantrekken de komende dagen), zodat we ons oorspronkelijke plan om naar Nisis Nisiros te zeilen; wijzigden om onder de zuidpunt van Kos, in Kamari te gaan schuilen.

Liesbeth en Sam maakten een wandeling naar de Hora en Alex. Nel en Michael boekten de tickets voor de terugtocht vanaf ~Rhodos.

We vertrokken om 1130 uur, zeilden met GZ -1 rif en genua met een mooi gemiddelde van 6.8 mijl in een onstuimige zee. We ankerden in Kamari om 1730 uur, zwomen, hielden happy hour en besloten om 1930 uur aan de wal te gaan eten. Legden de dinghy aan een steen op ongeveer 3 meter boven de vloedlijn vast en gingen op zoek naar een mooie eetgelegenheid.

Na heerlijk te hebben gegeten, kwamen we om 2130 uur terug op het strand, jammergenoeg was de dinghy verdwenen. Verwittigden de kustwacht in Kos, werden verwezen naar de KW in Kardami, maakten een afspraak voor aangifte de volgende morgen en vonden een visserman die ons aan boord bracht, bovendien zo vriendelijk was om downwind nog naar de bijboot 2 uur te zoeken. Weinig kans met een kleine schijnwerper in het donker, maar bijzonder vriendelijk. 

Vertrokken de volgende morgen bij NW5 naar Kardamina, waar een scheepsverklaring werd opgemaakt bij de Kustwacht. Volgens de KW en de politie van Kamari hebben waarschijnlijk kinderen met de dinghy op het strand gespeeld en is de dinghy door de wash van de fastferry om 2100 uur van het strand gesleurd en met de aflandige harde wind naar zee geblazen.

OK, de plaatselijke politie wil geen diefstal in de mond nemen, wij dan maar ook niet.

2011-09-12 at 16-30-30 - Version 3

 

 

 

 

 

 

 

Om 1200 uur vertrokken we met een NNW6 naar Knidos onder een voorzeil met een slingerend schip, bij een forse zeegang. We meerden in Knidos af om 1500 uur (na even te hebben geankerd en gezwommen).

De vooruitzichten voor de komende dagen was stormachtig tot storm uit het Noorden, zodat we (na ronden van Knidos) desondanks nu eigen baas waren.

Zaterdag de 31e hielden we een rustdag (of eigenlijk een stormdagje) en maakten een mooie wandeling naar de vuurtoren van Kaap Krio, een van de beroemdste kapen uit het Dorisch verbond. Liesbeth en Mike waren de wandeling al vele keren begonnen, maar kwamen tot nu toe nooit op de vuurtoren uit, we liepen steeds vast op de istmus tussen de twee bergen.

’s Avonds aten we in het restaurant heerlijke mezze’s. ’s Nachts stormde het behoorlijk uit het Noorden, maar we lagen goed van de wind. 

Vertrokken zondag de 1e september naar Datca met een NNO 7, zeilden op het voorzeil met een rif tot de kaap, waarna kotterfok en 2 riffen in het grootzeil, waarbij we 6.8 mijl bleven lopen. We voeren onder het schiereiland van Datca, zodat er geen zeegang stond. Voorbij Palamut, achter de bergen, viel de wind bijna geheel weg, zodat we het laatste stukje naar Datca zelfs moesten motoren.

Tijdens het meren bleek de ankerwinch niet te hieuwen, een van de relais was stuk. Meerden af met het achteranker en bestelden de volgende dag een electricien.

De man verving het relais, maar tijdens het schakelen, brandde hij dit door.

Verwisselden als tijdelijke maatregel de fasen van de motor, zodat we wel konden hieuwen en niet konden vieren, wat opgelost werd om met de bandstopper te ankeren. Intussen was het 1630 uur en woei er een 7/8, zodat we besloten nog een dagje te blijven.

 

Vertrokken de volgende morgen om 1000 uur naar Oranhye, met een NW6/7. Onze buurman, een stevige schoener van een meter of 25 was met zijn anker over ons achteranker gemeerd, zodat we op het handje bijna een uur bezig waren om ons achteranker onder zijn ketting vrij te krijgen. Gelukkig waren we met z’n vieren!

Het begint zo langzamerhand de wet van Murphy te worden, iets waar de schipper goed van kan balen!

We zeilden op de kotterfok en drie riffen in het grootzeil tot Kanyo, tot we onder de wal wat meer beschutting kregen, waarna we verder gingen onder de genua. Zeilden de baai in en meerden om 1630 af aan het restaurant van de familie Ohran. Besloten ivm met het weerbericht NW 7/8 ook de volgende dag te blijven.

Op 4 mei ging de wind om 1100 uur wat liggen, zwommen naar de spit en maakten een wandeling, de 5e september vertrokken we naar Sogut bij een NW4/5, zeilden met 1 rif en genua tot Burun, waarna op het voorzeil.

Meerden met de kop voor af aan het Octopus restaurant, zwommen , maakten een wandeling en hadden een leuke “avondzit”. Rustige nacht.

2013-09-06 at 13-35-38

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vertrokken de volgende om 0900 uur, ontbeten onderweg en maakten een lunchstop in de St Georges baai op Simi, een prachtige baai, alleen bereikbaar via het water. Zwommen, bekeken het kapelletje en de bokken hoog boven ons en gingen 1500 uur ankerop en voeren naar Panoramitis op de ZO kust van Simi, waar we om 1630 meerden tegenover het klooster. Aten in het restaurantje en vielen met onze neus in een festival, met dans en muziek.

Toch nog een rustige nacht!

Vertrokken de 7e september om 1000 uur naar Rhodos, maakten contact met de havenmeester, geen ligplaats.

Omdat Nel en Alex de volgende dag naar Nederland moesten vliegen, besloten we in de nog niet afgemaakte jachthaven te gaan liggen, zonder bijboot is ankeren geen optie!

We meerden af om 1630 uur, maakten een mooie wandeling door de oude stad, regelden vervoer naar het vliegveld de volgende dag en aten een haspje. 

De volgende dag brachten we Nel en Alex naar de taxi, namen afscheid , het was een enerverende tocht met veel Murphy! Goede reis en tot ziens!

Waren 1045 uur terug aan boord en vertrokken naar Marmaris.

Buiten stond een heerlijke halve wind, N5 en zeilden op Genua, kotterfok en grootzeil, een prachtig afscheid van het seizoen.

Later ruimde de wind en voeren met ruime wind, romantisch de prachtige baai in.

Het was een mooi rondje Aegean, ondanks de pechjes.

Meerden 1530 af in Yacht Marina, thuis. 

De 9e tuigden we af, de 10e ging de boot eruit en de wintertent op, de 12e vlogen we van Bodrum naar Nederland.

 Posted by at 9:43 am
Aug 112013
 

2013-07-21 at 09-58-46

 

Rondje Aegean, stukje met Steve en Truus, Saronikis en Argolikos Kolpos, 8 Juli – 4 augustus 2013.

Patatiri, Orei, Skala Atlantis, Ormos Ay Theologos, Ghania, Bufalo Bay, Lavrion, Saunion, Mandraki Bay, Astros, Navplion, Leonidhi, Port Khelli, Spetsai, Poros, Ak Dana (baai), Korfos, Perdika (baai tZ), Aegina.

 

We vertrokken maandag 8 juli om 0900 uur met een NNO 5/6 van Patatari richting Evvia. Raceten gereefd, met soms 9 mijl snelheid door golven van 1,5- 2 meter. De “Alegria” leek wel een locomotief! Boven Evvia viel de wind iets terug, zodat we in kalm water de riffen eruit lieten en om ongeveer 1700 uur  meerden met het vooranker en 40 meter ketting in Orei, een leuke stad in het Noorden van Evvia, het een na grootste eiland (na Kreta) van Griekenland. Achter de ligplaats begon een prachtig strand.   We hielden de volgende dag een rustdag, zwommen heerlijk aan het strand, deden wat klusjes en maakten schoon schip en laadden water.

Tijdens de overtocht bleek dat de bilge behoorlijk vol was geraakt via het ankerspil, door overkomend water. De “Alegria” heeft de neiging om, als ze overtuigd vaart, de kop diep in het water te steken en met de laatste golfhoogtes namen we via het ankerspil veel water in via de kettingbak, die, zoals bij de meeste Amerikaanse schepen,  loost in de bilge. Liesbeth maakte direct een waterdichte hoes  voor het anker en we namen ons  voor om tijdens het zeilen de bilgepomp niet meer af te zetten. (En iets meer te reven, als dat nodig is).

Donderdag de 11e juli vertrokken we via de Skala Atlantis op Attica, passeerden de lagune en kaap Lithada, binnen Poros Likhadon en ankerden om 1600 uur in de baai van de heilige Johannes Theologos. We lagen in een grote baai midden voor het plaatsje. We vertrokken de volgende morgen naar Khalkis, om op tijd in te klaren voor de brugpassage. De brug is de enige verbinding tussen het vaste land en het eiland Evvia. Er staat meestal veel stroom en de brug gaat eenmaal per dag open, meestal ’s nachts. We kregen een briefing bij de kustwacht, het noordgaande verkeer zou voor gaan, daar zaten twee zeeschepen bij, daarna zou de zuid passage volgen, Vanaf 2130 uur standby op kanaal 12. Om middernacht werden we opgeroepen, klaarmaken voor vertrek, we waren schip nummer 1 zuidgaand. Op de brug sprongen de lichten op eerst zuidgaande passage! (in tegenspraak met de briefing, must be Greek). Dus vlug ontmeerd en opgestoomd naar de brug. Liesbeth nam het roer, (de schipper ziet niet zo best in het donker, maar daar wordt aan gewerkt.). De brug ging open en op het commando over de VHF; “Alegria proceed” , stuurde Liesbeth als eerste keurig door de brug en het  snelstromende water.

2013-07-16-at-09-12-14

We ankerden na de brug in het meer aan de zijde van Attica, om 0030 uur en verhaalden de volgende morgen naar de jachthaven aan de Evvia zijde. We deden wat klusjes, hoosden en schoonden diverse compartimenten, nog t.g.v. van de overvolle bilge van de oversteek van Patatiri. Zondagochtend maakten we een mooie wandeling langs de oude moskee en abdij en vertrokken om 1000 uur naar Buffalo baai, mooi plekje achter een lange sandspit, we bleven er een nachtje over, maakten een kustwandeling en aten ’s avonds in de taverna.

Dinsdag de 16e maakten we een wandeling, kochten nog wat groenten bij een busje en vertrokken om 1000 uur naar Lavrion bij een NNW wind van 5/6 Bf. Zeilden langs de baai van Marathon, waar de Perzen door de Grieken werden verslagen in 490 v.C., tijdens het inschepen. We meerden af in de stadshaven en maakten vast op een grote betonnen kade in de buitenhaven. De voorspelling was nog meer wind en onze plek aan de kade was toch niet helemaal lekker. ’s Avonds vertrokken we alsnog naar Olympia marina waar we rustig lagen in een enigszins uitgestorven complex. Hier zijn we een paar dagen gebleven om de boot klaar te maken voor de gasten en nog wat preventief onderhoud te plegen.

Zaterdag kwamen Truus en Steve, we aten wat en vertrokken we met een NNW 5/6, aanvankelijk met bestemming de Noord Cycladen, Nisos Kea, maar veranderden dat i.v.m. de nog steeds hoge golven werd het de baai van Sounion, met uitzicht op de tempel van Poseidon. De volgende morgen, na een offer te hebben gebracht aan Poseidon, vertrokken we naar Hydra, Mandraki baai aanvankelijk op de Yankee, later met grootzeil. We ankerden om 1700 in de baai en maakten twee lijnen vast op de rotsen. Zwommen, lieten Sammy uit, die onmiddellijk het zwembad met een aantal kinderen indook. We bbq aan boord.

De volgende morgen was het weerbericht 25 knoop Noord, recht de baai in, waarop we het plan om naar de hoofdstad te lopen, daar te lunchen veranderden in anker op te gaan. Helaas zat het anker vast onder de moorings van het zwembad, (met nog 3 andere boten), op een van deze boten zat een professionele duiker met uitrusting, die ons hielp los te komen. We gingen met de pet rond en lieten hem uiterst tevreden achter.  We zeilden naar Porto Khelli, waar we 1700 uur ankerden. We maakten een wandeling, deden een aantal boodschappen en vonden een heerlije Taverna (Rosas).

2013-07-28-at-20-11-01

De volgende dag deden we nog wat technische boodschappen, (de zekering van het ankerspil had het begeven met een zwembad aan het anker, dus moesten er nieuwe reserves komen). Om 1400 uur gingen we anker op en zeilden met grootzeil, kotterfok en genua naar Astros, aan de overkant van de Golf van Argolikos. Meerden in de laag met een achteranker. We maakten een grote wandeling, leuk stadje, Sammy had een aanvaring met drie katten en een jonge bulldog, hij schijnt die platte neuzen niet te mogen. We aten in een taverna en hadden een rustige nacht, op een bamboestokje na, dat tegen de scheepshuid tikte.

Woensdag de 24e liepen we naar boven, naar een middeleeuws kasteel, via de kustweg en terug via de trappen in het dorp. Tijdens een ijskoffie op het terras, zagen e hoe de boot van het anker werd gelicht door een boot van een flotielje van Holiday Sailing, vlug aan boord en het anker opnieuw stijf gezet. Nog even gezwommen in de haven, wat niet bleek te mogen van de kustwacht. We vertrokkn daarom maar om 1500 uur naar Navplion, waar we om 1700 uur afmeerden recht voor de stad aan een soort parkeerterrein. Vieze haven, maar een ontgelooflijk leuke stad, de eerste hoofdstad van het nieuwe Griekenland.

De volgende morgen gingen we met de taxi naar boven, een enorm Venetiaans kasteel, waar Sammy niet inmocht. Truus en Liesbeth liepen daarna de 912 treden naar beneden, Steve en Mike namen de city tour en kwamen met de bus beneden, Maakten nog een mooie wandeling door de stad, lunchten op een terras met wifi en bleven nog een nachtje.   Haalden de volgende morgen brood water en postzeels en verhaalden naar een baai om de hoek, met prachtig schoon water en wat campers, waar we zwommen en ontbeten.

Om 1100 uur gingen we anker op en motorzeilen naar Leonidhi met een NO wind 3. We meerden af in de laag en aten bij Margaritha bij het strand.   Zaterdagmorgen zwommen we aan het strand, deden wat klusjes en lunchten aan boord. ’s Middags huurden we een taxi en gingne naar het Emonaklooster, dat spectaculair hoog in de bergen ligt en reden door naar een alpine dorpje, Kosmos op 1150 meter. Mooie tocht, ’s avonds maakte Liesbeth een heerlijke citroen kip aan boord.

2013-07-25-at-11-22-45

Zondag de 28e juli voeren we naar Spetsai, maakten een grote havenrondvaart, maar de haven was overvol, voeren door naar Porto Kelli, waar we ankerden in een kleine baai naast de stad recht voor de kerk. Aten weer bij Rosas en werden getrakteerd op een mooi concert, voor de deur van de kerk.

Maandag vertrokken we na het ontbijt om 1000 uur naar Spetsai, waar we ankerden naast 3 opgelegde watertankers, met een lijn naar de wal, rustig plekje dachten we, maar ’s avonds lagen we 7 dik in de overvolle haven. Maakten een mooie avondwandeling onder leiding van Liesbeth, die daar lang geleden 2x vakantie vierde. Onherkenbaar veranderd. De volgende morgen maakten Liesbeth, Mike en Sammy een lange wandeling, terwijl Truus en Steve nog wat inkopen deden.

We vertrokken om 1100 uur naar Poros,  waar we om 1700 met het vooranker afmeerden. In de loop van de avond en nacht moesten we 3 maal herankeren, in verband met ankers die over elkaar heen lagen dan wel ploegend meegenomen werden, leve het charterseizoen! Voor de zekerheid aten we aan boord, m.b.v. de souvlaki tent aan de overkant.   Ook bleek dat sinds het hoogwateralrm in de bilge onze regulator en Mastervolt de batterijen niet optimaal oplaadden. Werk aan de winkel! Maakten de contacten van de regulator schoon, wat enige verbetering gaf, maar nog maar even verder zoeken en de batterijen doormeten wanneer Truus en Steve van boord zijn.

We vertrokken woensdag de 31e, nadat we nog even moesten verhalen omdat een catamaran ons anker meenam naar een prachtig baaitje onder Ak Dana. Heerlijk gezwommen en na een pastaatje aan boord, vroeg naar bed.

2013-07-27-at-16-09-13

Donderdag 1 augustus, de verjaardag van Mike, zeilden we naar Korfos, (na een verjaardagsontbijt met zang en cadootjes), waar we afmeerden aan de gemeente steiger. ’s Avonds werd de verjaardag uitgebreid gevierd met een heerlijke visschotel bij George Stavedo.   De volgende dag zeilden we van Korfos naar een rustige baai, dat werd een baai tenZ van Perdika op het eiland Aegina. Er lag een kabel, waar we wat dicht bij lagen, zodat we een lijn naar de wal brachten. Heerlijk gezwommen, de kabel bleek een oude analoge telefoon kabel te zijn die buiten gebruik was en een stuk opgenomen. ’s Avonds gaarden we een kip op de bbq. De volgende dag werd met algemene stemmen besloten om nog een dagje in het baaitje te blijven hangen, hielden een rustdag, zwommen en maakten een wandeling. ’s Avonds maakte Liesbeth een heerlijke pasta.

Zondag de 4e augustus voeren we na het zwemmen en ontbijt naar de hoofdplaats van het eiland; Aegina, waar de ferries vertrokken naar Pireaus. We meerden met het achterankertje recht voor de stad, vlak bij de ferryterminals. Steve en Truus kochten hun tickets voor de volgende dag 1010 uur. ’s Avonds kregen we bericht dat de overdrachtspapieren van het nieuwe landje in Portugal rond waren, waar we een mooie fles op opentrokken. Daarna maakten we een wandeling en Steve tracteerde op een dinertje, gezellig, naast de vismarkt op een pleintje onder de bomen. Sammy vond dat er iets teveel poezen op de begane grond waren en joeg ze de bomen in.

Maandag de 5e augustus brachten we Steve en Truus na het ontbijt naar de ferry, die met een half uur vertraging vertrok. Jammer, het waren twee heel gezellige weken, we begonnen net weer aan elkaar te wennen. Goede reis en hopelijk tot gauw!   We besloten dezelfde middag naar de baai van Kolpos te zeilen, er waren ondertussen best wat klussen te doen.

De regulator van de dynamo laadde de accu’s erg onregelmatig en de Mastervolt stopte het laden voordat de accu’s echt op spanning waren. De dekverlichting moet nog steeds worden gemonteerd en de ankerrollen moeten worden verwisseld. Komt goed uit, de komende dagen is het BF8 Noord in de golf en de Zuid Cycladen. Vrijdag hopen we alles rond te hebben en via Poros (wasserij en gas) volgende week maandag  naar Nisos Milos te vertrekken, om Alex en Nel de 26 in Santorini op te kunnen vangen.

2013-07-30-at-09-09-14

De weerberichten geven een window van 4 dagen, waarna weer een kracht 8 Bf uit het Noorden wordt verwacht, dus zaak om in een beschutte baai dit af te wachten! De volgende aflevering gaat dus over het rondje Aegean, stukje met Alex en Nel via de Zuidelijke Cycladen, Dodecanesos terug naar Turkije (Marmaris).

 Posted by at 3:09 pm
Jun 072013
 

 

Marmaris, Rhodos, Simi (Pathi), Knidos (Carian Coast), Kos, Asin Liman (Iassos, Ionian Coast), Farmokonisi, St. Nicolas Bay (Ionian Coast; Priene, Milete Didyma), Kusadasi, Gokovar Liman, Chios,Ildir Liman, Oimoussa, Foca, Chios. (Pyrgi, Olymbi, Mesta, Nea Mony monastry) .

 

2013-05-22-at-10-35-05

 

Na een heerlijk bezoek aan de kinderen en kleinkinderen en moeder Noordijk kwam Mike op 7 mei aan in Marmaris, boot gepoetst, anti-fauling en nieuwe annodes geplaatst, ging de boot op de 9e mei tewater. Zeilen erop, nieuwe buiskap geplaatst en na water en stores geladen te hebben vertok Mike de 12e naar Rhodos, waar de 14e Alex aan boord zou komen.

Ten anker liggend, de 13e ging het oliealarm over van de motor. De oliekoeler bleek niet geheel te functioneren, de 14e werd dan ook zeer voorzichtig Rhodos binnengevaren, waar Sidhi stond te wachten om de oliekoeler en uitlaat te demonteren en schoon te maken. Later bleek ook de sensor voor het oliepeil aan vervanging toe.

Kortom, Alex viel in de prijzen; gelukkig was alles gerepareerd om 2200 uur, zodat in het gastenhutje gewoon geslapen kon worden. Om 1500 uur, na een wandeling door de oude stad, vertrokken we naar Simi, Noord 2/4 later, motorzeilend. Om 1915 uur presenteerden we het anker in de baai van Pathi, aan de Westkust. We aten een pastaatje aan boord en sliepen in een windstille baai.

 

De volgende dag om 0915 uur gingen we anker op met een variabele wind, kracht 2. We maakten een rondvaart door Simi baai en vervolgden de reis via het Simi Channel, tussen Nilos en Simi, naar Knidos, een oude Griekse stad van het Carisch Verbond. Bij een windje kracht 2/3 uit het westen motorzeilden we op het grootzeil. Om 1445 uur meerden we af over bakboord in Knidos. We maakten een wandeling door de opgravingen, dronken een biertje en aten ’s avonds in het restaurant met uitzicht op kaap Krio.

 

De 17e mei vertrokken we om 0900 uur naar Kos, motorzeilden hoog aan de wind, kracht 4.

Om 1515 uur meerden we af in de oude haven, onder het fort van de kruisridders. Laadden water en kuisten het schip. ’s Avonds maakten we een wandeling, aten een Griekse schotel, tapten een mop en vervolgden de wandeling. Leuke stad; Mike werd door een schone Noorse aangesproken, Captain; do you charter?  Waarop hij stotterend, blozend en een mond vol tanden verklaarde dat het seizoen tot zijn grote spijt al was volgeboekt.

2013-05-26-at-13-07-07

Vertrokken van Kos, zonder passagiers, om 0900 uur, zeilden met een mooie ruime wind naar Agatonisi, maar verlegden na de middag en windshift naar NW de koers naar Iassos, tegenover Gulluk, ook een oude Griekse stad uit het Carisch Verbond, waar we om 1600 afmeerden in de laag, met voor een anker. We maakten een wandeling door de opgravingen, bezochten het museum en aten ’s avonds een visje aan de wal.

 

Vertrokken de volgende dag, zondag de 19e naar Agotonisi, NW5 met Genua, kotterfok en grootzeil.

Na het aantrekken en krimpen van de wind vielen we af naar Farmokonisi, waar we om 1700 uur ten anker kwamen in een prachtige baai, tegenover de Romeinse villa, waar Julius Ceasar nog gegijzeld is geweest, door een groep piraten. Tijdens een biertje en het gesprek over, uiteraard, de huidige piraterij, kwamen 4 zwaar bewapende Griekse militairen de berg af en schreeuwden dat we “het militaire gebied” direkt moesten verlaten, (of we werden gegijzeld?). Alex zag de kogels al fluiten, maar na contact gemaakt te hebben over de VHF, verklaarde de kapitein dat het schip volgens de internationale pilots en zeekaarten op een officiele open ankerplaats lag. Ook dat er recent geen berichten aan zeevarenden waren uitgegaan, om te melden dat dit was veranderd. Na naam, roepnaam en naam van de schipper te hebben doorgegeven werd het stil.

Na een uur werden we weer opgeroepen en vriendelijk verzocht om een baai om de zuid te verhalen, waar we welwillend aan hebben voldaan, na het voorbeeld te hebben gegeven dat er nu plotseling een politie agent verbied om op een aangegeven parkeerplaats te parkeren. (Wij zijn militairen, geen politie, was het antwoord?). Maakten een pasta en hadden een rustige nacht.

 

De volgende morgen om 0900 uur, na een krachtig ontbijt, haalden we het anker op, waaraan een (waarschijnlijk nog) Romeinse tent hing. Na wat friemelen en achteruitslaan maakten we het doek vrij en vertrokken naar St. Pauls bay, onder Dip Burnu, de kaap die uitsteekt in Samos Straat.

We zeilden met een NW 3, later N 4, zodat we wat moesten afvallen en het laatste stukje motorden.

In St. Pauls Bay lag een Zweed en een Fransman, zodat we verhaalden naar St. Nicolas Bay, net tenZuiden, die we voor onszelf hadden. Alex ging nog even zwemmen, maar het water was nog erg koud. Onze (virtuele) Helga was weer ongesteld, zodat we maar weer zelf kookten, heerlijke pasta.

s’ Avonds kwam de Turkse kustwacht nog even in de baai kijken, maar na een zwaai verwenen ze alweer. Mooie stille baai in een prachtige ambiance.

2013-05-25-at-17-51-17

De volgende morgen vertrokken we na het ontbijt om 0900 uur op de motor via Samos Straat naar Kusadasi, passeerden om 1000 uur Adasi Bayrak.

Bij aankomst Kusadasi, bleek de Noordam van de HAL voor de kant te liggen, we riepen hen op, vertelden dat Kapitein van Binsbergen; voorzitter van de NVKK en oud inspecteur van de Scheepvaartinspectie Voogel, aan boord waren. Wellicht waren er bekenden aan boord.

De 1e stuurman belde s’ middags terug, dat kapitein van Donselaar aan de wal was.

Om 1330 meerden we af in de jachthaven.

Kuisten het schip, laadden water, klaarden, aten een visje bij het duiveneiland en huurden een autootje voor de volgende dag.

 

De 22e mei, reden we naar Didyma, bezochten de enorme tempel van Apollo, reden terug naar Milete, bezochten het museum en de opgravingen van de enorme stad en haven. Daarna reden we door  naar Priene, de derde stad van het Ionisch Verbond aan deze kust. Priene ligt erg mooi, hoog boven de Meander delta in de bergen.

In Priene aten we in een prachtige tuin heerlijke Turkse pannekoeken met Aubergine en tomaat en spinazie met kaas en Ayran, een zilte verse karnemelk.

Mooie dag om de overblijfselen van de Griekse cultuur in Klein Azie te zien en een prachtig rondje door de binnenlanden.

Bij terugkomst in de Marina haalden we de was op en de bb.motor, deden onderweg nog een boodschap in een enorme supermarkt, brachten de huurauto terug en maakten nog een avondwandeling.

 

De 23e stond er buiten Noorderstorm van 7/8 dus hielden we een rustdag en klusten we wat aan de boot. De volgende dag was de wind gedraaid naar ZW, maar er stond nog een dikke 6 en 2 meter golven buiten. Omdat we hoog aan de wind hier tegen in moesten en we geen haast hadden, vonden we liggen blijven te verkiezen boven hakken. “A gentleman never sails against the wind”, dat waren we bijna vergeten.

We verkenden de kasba’h en deden aan preventief onderhoud.

 

De 25e vertrokken we naar Gorkovak Liman, een baai aan de Turkse kust, halverweg Cesme. Waar we om 1630 uur ankerden en twee lijnen aan de wal uitgaven, omdat de zwaairuimte wat krap was. Een heelijke rustige baai met een overweldigende stilte.

De volgende morgen zetten we de buitenboordmoter op de dinghy en verkenden de baai, veel flotsam. Troep, jammer omdat de baai zo puur is. We gingen 1030 uur anker op naar Chios en (moter) zeildenmet Zuid 2/3, later in de zee van Chios. Zuid 5/6. Om 1630 meerden we af in de “marina”, een onafgebouwd project gefinancieerd door de EC, een bunker zonder faciliteiten, maar goed beschut.

We aten aan de wal in de oude stad in een tentje uit de Lonely Planet.

 

De volgende morgen vertrokken we om 1030 met een NO4 en zeilden de baai over naar Karabag Adasi, een mooie rustige baai goed beschut tegen de Noorden wind. Na een slalom door de fishfarms ankerden we om 1530 uur. Alex probeerde nog een zwemmanoeuvre, maar het water was nogal aan de frisse kant. Doodstille nacht in een anders redelijk drukke toeristische omgeving.

 

Vertrokken om 0900 uur naar Oimoussa, het eiland waar 30% van de Griekse (grote) reders vandaan komt en ’s zomers terugkomt.

Omdat de wind met een ZO4 doorstond, maakten we een rondje rond het eiland, soort rondje Texel.

Motozeilden het laatste eindje door Straat Strovilo en meerden om 1600 uur af over bakboord.

Aten in het plaatselijke restaurant met wifi.

De volgende dag zetten we een buitentros bij en brachten het Fortress anker uit omdat het weerbericht Zuid 6 voorspelde, niet lekker aan lager wal.

Nadat we het schip iets van de wal hadden getrokken en alle fenders uitgaven gingen we om 1000 uur op weg naar het klooster Evangalisto, waar de dochter van een der reders heilig was verklaard, een 3 uur durende wandeling. Prachtig rondje over het eiland met mooie uitzichten. Het klooster was prachtig van buiten, mooie tuinen en kapellen, maar voor een man niet toegankelijk.

Terug aan boord kregen we ’s middags een dikke 28 knopen, meer dan de verwachte 6. Niet lekker voor de schipper, maar het schip lag dank zei de voorzorgsmaatregelen goed. Ook in de avond, tot na middernacht zette de wind door, tegen de weersverwachting in. Geen rustige nacht dus.

2013-05-25-at-17-53-06

De volgende morgen, 28 mei ontmeerden we en vertrokken naar Foca, aan de Turkse kust. We motorzeilden tot beZ Oinoussa en zeilden tot aan de bestemming met ruime wind en rondden Karaburun. Met behulp van locale kennis van een vertrekkend Turks jacht, pikten we een boeitros op en hadden een plaatsje in de haven voor twee nachten. We aten in een kofte tentje uit de lonely planet onder een bladerdak bij de vissershaven. De volgende dag maakten we de wifi tenten onveilig in het park, beklommen het kasteel en bezochten de sanctuary van de Cybele’s.

 

Op zaterdag 1 juni vertrokken we naar Chios, Alex moest zijn vlucht halen op maandag naar Amsterdam en Liesbeth kwam met dezelfde vlucht aan met Sammy. We zeilden na ronding van Karaburun tot bezuiden Oinamoussa op een NW ¾, die omsloeg in Zuid en uitliep op een dikke 6.

Meerden af in Chios marina om ongeveer 1600 uur, na de welwillende medewerking van andere jachten, die iets verhaalden op voor ons plaats te maken. We huurden een autootje en aten een saslik in een een snackbar met wifi.

 

De volgende morgen maakten we schoonschip voor de aankomst van admirasal Noordijk en maakten een tocht over het zuid en westelijk deel van het eiland, via Pirgy, Olimba, Mesti en klooster Nea Mona. Wat een woest mooi eiland!

Door de rondrit hadden we geen zin meer in een mooie afsluiting in de vorm van een visje eten, maar maakte Alex een eenvoudige doch voedzame maaltijd.

Na een glas wijn en een mooie regenboog was het bedtijd.

 

De volgende dag bracht de schipper Alex naar het vliegveld en pikte echtgenote Liesbeth op.

Het was een mooie reis, van Rhodos naar Chios met Turkse, Griekse havens en baaitjes.

Samen ge(motor) zeild 321 zeemijl in 30 dagen; 14 havens, 3 onbewoonde baaien aangelopen, waarvan 4 Ionische steden, 4 stormdagen en 2 sightseeing dagen langs drie andere oude Ionische steden in het binnenland en Griekse kloosters bezocht, (waar we een kaarsje voor moeder Noordijk opstaken).

Mooie reis, mooie culturele indrukken, afwisselend in weer, cultuur en omgeving; kortom voor herhaling vatbaar!

 

 Posted by at 1:08 pm