Sep 232008
 

Cala di Volpe, Porto Pozzo, Santa Theresa di Gallura, Bonifacio (Corsica), Isla Caprera, Palau.

16-23 september 2008

Op dinsdag 16 september vertrokken we van Olbia naar Cala di Volpe, de vossenbaai.

Een prachtige heldere baai in een baai bij een groot, mooi hotelcomplex. Vanuit de bar kon je het anker op de bodem zien liggen!

We hebben een paar prachtige wandelingen langs de kust gemaakt.

’s Middags de 17e september zeilden we binnen de Maddelena eilanden langs naar Porto Pozzo, een diepe fjord aan de Noordkust van Sardinië.

De ankergrond was niet zo best, zachte modder, maar na de derde ankerpoging, voor een zandstrand, lukte het.

Marjolijn, Berend Jan en de (klein) kinderen waren intussen bij vrienden in Porto Bello de Gallure gearriveerd en omdat we de overwintering voor de boot in Rome hadden geregeld voor begin oktober en Marjolijn de 20e september zou verhuizen naar Alghero, zouden onze wegen elkaar deze week scheiden.

We spraken daarom af elkaar de volgende dag te ontmoeten in Santa Theresa.

De jongens werden verwelkomd met een roeitocht over de haven, waarna de boot grondig technisch werd geinspecteerd en (bijna) de EPIRB werd geactiveerd, zodat er nog net niet een helicopter boven ons hing.

´s Avonds werd de inspectie verlegd naar het stadje, waar we een wandelingetje maakten en heerlijk hebben gegeten.

Berend Jan legde opa het container vervoer uit terwijl Evert zich meer in de treinen verdiepte.

Laat werden opa en oma weer naar de haven gebracht.

Het was een heerlijke dag, misschien krijgen we nog een kansje volgende week om een autootje te huren en een tegenbezoek in Alghero te brengen, al ziet het weerbericht er niet echt optimistisch uit.

De volgende dag vertrokken we naar Bonifacio op Corsica.

Dat viel tegen, sinds maanden weer in zeilpak, buiig en aan de wind, maar we werden beloond:

Een prachtige baai, waar we een mooi plaatsje vonden aan de rustige noordkant van de haven en waar we het weekend bleven.

Volgens de overleveringen heeft Ullysses hier gemeerd gelegen in de Callanque de L´Arenella, waar 3 man van zijn bemanning werden opgegeten door de Leastrygonians. We gingen dan ook voorzichtig de wal op, maar de bevolking was intussen een stuk vriendelijker geworden.

De eerste dag verkenden we de citadel, de tweede dag maakten we een prachtige wandeling langs de kust naar het westen en zondag maakten we een wandeling door het mariene park Corse/Sardaigne langs de falaises.

Mooie stad, boven en een prachtig landschap.

Maandag zeilden we naar Isla Cabrera met een mooi zonnetje en prachtig aan de wind.

We ankerden in Porto Palma aan de zuidkant van het eiland en maakten met de hond een wandeling naar Stagnali, een verlaten vissersdorpje in een baaitje Noordelijker.

Liesbeth hield een rustdag een virusje had op haar een aanslag gepleegd.

In de baai waren twee zeilscholen actief, gesponsord door Alfa Romeo.

Mooie sportieve baai dus, waar we een rustige nacht hielden, tussen een paar nachtvissers.

De volgende morgen zeilden we door naar Palau, tegenover Isola Maddalena. Ons modem voor het Italiaanse internet was geblokeerd, waarschijnlijk door gebruik in Bonifacio, de roaming binnnen Europa verloopt nog niet helemaal vlekkeloos.

Maar goed, het was ook zo maar weer verholpen, we zijn weer digitaal.

De weerberichten waren matig, twee lage druk gebieden die over Sardinie kwamen. We besloten om voor de Noordenwind te verhalen naar Isola de Maddelena en daarna in Porto Cervo een window af te wachten voor de oversteek naar Fiumicino, waar we de boot aan land zetten voor de winter.

 Posted by at 1:48 pm
Sep 152008
 

Verwaaid, met de auto langs de Noordkust en naar het binnenland van Gallure, Olbia van 11 tot 16 december.

Op 11 september werd Michael in het ziekenhuis onderzocht, omdat de uitslag niet bevredigend was, moest er op maandag 16 september een nieuw onderzoek worden verricht.

Omdat er intussen een stormwaarschuwing voor de Straat van Bonifacius van Westelijk 9 BF was, besloten we aan de oude stadspier vast te maken met 6 trossen, gemarld tegen het schavielen en zetten onze “Schotse”-multi purpose plank tussen de fenders en de granieten kademuur.

We huurden een autootje voor een paar dagen om het leed te verzachten en reden de 12e via het binnenland naar Porto Torres en langs de Noordkust terug via Castelsardo, Isola Rossa, Santa Teresa di Gallura, Palau en Marina dell’Orso terug naar Olbia.

Op de heenweg bezochten we de Basillica della Santissima Trinita di Saccargia. Een mooie Romaanse kerk uit de tijd van Pisa (1116) met prachtige frescos. Het tenderen langs de kust verliep onproduktief, of de verbindingen waren miniem, of de beschutting was niet optimaal.

Het best leek nog Porto Torres, door de direkte ferry verbinding naar Genua en de nachttrein aansluitend naar Arnhem.

Maar het haventerrein lag toch redelijk open naar zee, en daarmee op de winterstormen (NW) uit de Golf van Lyon, niet optimaal vanuit Santa Catarina.

We besloten daarom toch voor de optie Rome en leggen de boot deze winter op de wal bij Tecnomar in Fiumicino, op 30 minuten lopen vanaf het vliegveld.

Deze beslissing kwam mede tot stand doordat we op de terugweg van Santa Teresa naar Olbia in de bergen een cycloon over ons heen kregen met enorme onweersbuien en hoosbuien. Soms kwam de bliksem wel van 4 kanten tegelijk! (In Sassari, vlakbij, waren de bomen ontworteld en was er 70 knopen wind gemeten, stond de volgende dag in de krant).

We maakten ons zorgen om Marjolijn, Berend Jan en de kinderen, die die nacht zouden oversteken met de ferry vanuit Genua naar Porto Torres en uiteraard ook om onze boot aan de kade in Olbia.

Maar de prioriteit op dat moment was uiteraard eerst om heel uit de bergen in Olbia aan te zien komen.

Dat lukte, iedereen reed heel beheerst, uitzonderlijk zelfs. Bij aankomst in Olbia lag de boot er goed bij. De ankerliggers uit de baai lagen nu ook voor de kant (sommigen na 3 keer krabben) en vertelden 52 knopen te hebben geklokt op de piek van de storm.

Marjolijn belde de volgende dag goed te zijn aangekomen en weinig van het slechte weer te hebben gemerkt op de grote ferry. (De jongens had ze een primatourtje gegeven, maar achteraf waarschijnlijk onnodig). Gelukkig maar.

Ze zaten deze week bij vrienden, dus we spraken af om donderdag weer te bellen, nadat we de Maddelena’s hadden verkend.

Zaterdag, er stond een flinke wind, 28-30 knopen, hebben we de binnenlanden van Gallure verkend.

Prachtig woest bergachtig landschap met Nuraghes (uit 1440-900 vC ) We reden naar de Nuraghe de Albucciu, bij Arzachena, waar een wooncomplex was opgegraven en gevonden en maakten daarna een prachtige wandeling door de bergen naar een tempelcomplex, uit dezelfde periode, de Tempietto di Malchittu.

Onderweg zagen we adelaars, en nog veel meer in een wild landschap met woeste granieten reuzestenen, waarin de tempel en de nuraghes heel natuurlijk verstopt zaten.

Daarna reden we naar de andere kant van Arzachena, naar de Tombia giganti, of de Coddu Vecchju, de begraafplaatsen uit die periode, een soort dubbele hunebedden.

Vandaar gingen we de bergen in; Aggius en de oude Romeinse hoofdplaats Tempio Pausania.

In Aggius hebben we heerlijk gegeten, een mooi bergstadje met granieten huizen en in Tempio hebben we de kathedraal ( barok) en het provinciehuis bekeken.

Na een uurtje benzine te hebben gezocht, waren we om 1900 terug aan boord.

De volgende dag was het weer nog steeds slecht, we hebben toen (eindelijk) de films bekeken die we al een jaar aan boord hadden.

Maandag was de uitslag in het ziekenhuis gelukkig goed, maar het weer nog steeds een dikke ZW 6.

We besloten daarom dinsdagmorgen te vertrekken naar Isola la Maddelena, via het 13 feet channel boven Isola di Stefano (en de NATO) langs.

 Posted by at 2:13 pm
Sep 112008
 

Sardinie Oostkust, van 2 tot 14 september 2008, Porto Corallo, Arbatax, Santa Maria di Navarra, Porto Caletta, Olbia.

Na van Marina en Martijn, Kathryn en Greg en Lineke en Peter afscheid te hebben genomen, bleken Marjolijn, Berend Jan, Jan Berend en Evert Jurriaan twee weken naar de noordkust van Sardinie te te komen. Gelukkig, voordat we sociaal gezien in een zwart gat vallen.

We zeilen dan wel aan het eind van het seizoen naar het noorden, wat tegen onze principes indruist, maar uiteraard zijn we erg nieuwsgierig naar de dikke buik van Marjolijn en erg blij de mannekes weer te kunnen zien.

Op 2 september rondden we Capo Carbonara en motorzeilden binnen de eilandjes Cavoli, Berni en Serpentera naar Porto Corallo.

De 3e september voeren we door naar Arbatax, waar we in de baai ankerden en ’s avonds een mooie strandwandeling maakten.

Omdat het Portugese modem niet met de Italiaanse simkaart overweg kon, gingen we met de bus naar Tortoli om een wizkid te vinden die het modem kon deblokkeren.

Na twee dagen was het zover, we surfen en skypen weer, al is het dan wel op een Italiaans modem, gegarandeerd (?) overal in Europa te gebruiken.

Ondertussen waren we verhaald naar de zeilclub van Arbatax, waar we een leuke tijd hadden en ’s avonds heerlijk gegeten hebben.

Zondag de 6e september zeilden we naar Santa Maria de Navarra, een stukje van niets, maar een prachtig landelijk plaatsje in de bergen van het natuurpark van Baunei.

De 10e zeilden we door naar La Caletta, een grote vissershaven met enig strandtoerisme, mooie kust en mooie stranden.

De volgende morgen gingen we door naar Olbia, waar naar toe we binnen de tafelberg zeilden, die gedekt was met een wolkenkleed.

In Olbia meerden we af aan de stadskade en deden de boodschappen onder de brug door bij een grote supermarkt met de dinghy.

De volgende dag ging Michael op de fiets naar het hospitaal voor onderzoek en bekeken we de oude kerk, San Simplicio, Romaans uit de tijd van de overheersing van Pisa. Simpel, maar mooi, geheel uit graniet.

Ondertussen was de voorbereiding voor de 27e editie van de rally Costa Smeralda gestart, waarbij (uiteraard) het Subaru Rally Team werd opgebouwd naast de boot.

Toen we vertelden dat we een Forrester reden werden we in het geheel opgenomen met vrije doorgang door de pits/werkplaats naar de boot.

(Achter de pits, is onze mast te zien).

Omdat we geen Impreza konden lenen, huurden we zelf een autootje voor vrijdag en zaterdag om langs de jachthavens te tenderen voor een ligplaats voor de winter en om in het binnenland de Nuraghe (de hunnebedden van Sardinie) te bekijken. Ook omdat de mistral waait op zaterdag, wat het verblijf in de Straat van Bonefacius wat minder aantrekkelijk maakt.

 Posted by at 5:45 pm