May 272010
 


Oost-Kreta 2010

6 mei kwamen we na een vreselijk vroege vlucht vanuit Nederland, met ons minuskule huurautootje aan bij de boot. Die stond op een andere plaats en was ook van kleur veranderd.Er was een stofregenbui geweest en de hele boot was bedekt met een roodbruine laag, een soort pigment(gebrande sienna?). Dat zou een dagje boenen worden. Gauw een kamer gehuurd in pension Atlantis, kamer met balkon, uitzicht op zee.Het pension had betere tijden gekend maar het was op 2 min.lopen van de boot.

Volgende actie: eten bij Ela en daarna naar Vodafone voor het internet.Het bleek dat we een belastingnummer nodig hadden, dat kan je zo krijgen bij de Griekse belastingdienst.

Dat deden we dus de volgende dagen. Plus uiteraard boenen en poetsen, in de was zetten, schilderen,rekeningen betalen, chroom poetsen, anodes, kraan regelen en ga zo maar door.

Op maandag om 12 uur zouden we in het water gaan maar helaas stonden er een paar autoos fout geparkeerd en moesten we wachten tot die verdwenen waren, de laatste auto hebben we met een paar medezeilers zelf verplaatst. Uiteindelijk lagen we om 5 uur in het water en deed de autopilot het ook.

Dinsdag 11 mei, er is nog een klein probleempje, het vlotje ligt uitgepakt en niet gekeurd aan boord.We staan om 6 uur op en rijden naar Chania, daar wacht capt. Karamasalis  op ons die ons gaat vertellen waarom het vlotje er zo uit ziet. Na een prachtige tocht lags de noordkust van Kreta tussen de bloeiende oleanders, nu eens niet vanuit het water gezien, komen we in een rommelige werkplaats met buiten plantjes en kippen. Het blijkt dat we meer eerstehulpzaken moeten hebben weliswaar volgens de grieken maar dat past niet in ons mooie koffertje. Dan maar in oude container van ongeveer dezelfde maat. Het gaat allemaal even vriendelijk en aan het eind gaan we weg met een gekeurd vlotje en nog 10 eieren zo onder de kip vandaan.Nu moet er nog een truc worden bedacht om het vlotje weer op zijn eigen plek te plaatsen,ook dat lukt met enig kunst en meubelwerk.

Nu de boot in het water ligt moet hij weer schoongemaakt worden en daarna in de was gezet, dat kost bijna anderhalve dag, maar dan ziet hij eruit als nieuw. Zaterdagochtend, net voor het gaat waaien, zetten we de zeilen erop en als alles vast zit begint de voorspelde storm. Plotseling liggen we veel dichter bij de steiger en gezien de weersvoorspelling moet dat niet erger worden. Met hulp van de motor trekken we de mooringlijnen aan, dat voelt een stuk beter. Door de wind, een sirocco, komt er veel zand mee en de bergen in de verte zijn niet meer zichtbaar, de wind loeit en gilt en het landschap verandert in een geelgrijze mist. We hebben onze vrienden van de Sula Mac op bezoek en je kunt elkaar nauwelijks verstaan. Tom van de Dulce is er ook, iedereen kent elkaar van vorig jaar.Het wordt een reuze gezellige avond en als de wind afneemt kunnen we elkaar ook verstaan. Het lijkt alsof we niet zijn weg geweest.

Maandag 17 mei: Vandaag komt Marina aan in Heraclion. Maar helaas, er hangt weer een aswolk boven Schiphol, de vlucht is vertraagd, gelukkig niet gecanceld. Uiteindelijk is ze s’avonds om 10 uur op de boot i.p.v. 11uur s’morgens.

We gaan wandelen door de Kritsa gorge, maar eerst kijken we even naar de beeldschone byzantijnse frescos in de Panagia Kera, een kerkje uit de 13e eeuw waar we onderweg langs komen. Als we al een stukje in de gorge lopen komen franse wandelaars tegen die vertellen dat er een nest horzels bij een waterplas zit en dat je er niet langs kan.Jammer van de wandeling maar we hebben een plan B, we gaan er om heen wandelen.We vinden het pad en komen onderweg duitsers tegen die erg moeten lachen om het horzelverhaal. Het zijn een soort bijen die daar aan het drinken zijn, niets aan de hand. Dus lopen we de gorge andersom.Het is een spectaculaire tocht tussen hoge rotswanden en over gigantische rotsen. De bijen vinden alles best.

Het blijft stormen, op de Aegean, depressie na depressie over de zuidelijke Blakan. Nog maar een wandeling. Die van de 3 kerken. We gaan naar Kalamafka,ver in het binnenland, en wandelen naar een van de 3 kerken die we gaan zien. Een mooi pad met beneden ons gigantisch grote rotsen die iemand net naar beneden heeft gegooid. Alle kerkjes zijn open en Marina steekt overal een kaarsje aan of een olielampje. Het laatste kerkje is het meest spectaculair. Het ligt boven opeen rots die lijkt uit de aarde te zijn geperst en we vragen ons af wie op het idee is gekomen om hier een kerkje te bouwen. Wat er al niet gebeurd in de naam van de Grieks-orthodoxe kerk. We hebben een spectaculair uitzicht over de Aegeische Zee in het noorden en de Libische Zee in het  zuiden. Het wandelen bevalt ons uitstekend, morgen zeilen, proefvaren met de gerepareerde autopilot, maar daarna doen we weer een wandeling.

Een dag lekker zeilen naar Spinalonga, geankerd en het tuig, de motor en de autopilot werken goed.

Vandaag wandelen we met uitzicht op op zee  bij Spinalonga tussen muurtjes.De stenen muren scheiden de verschillende eigendommen en zorgen ervoor dat de geiten niet weglopen. Soms is het een echte doorgaan en soms een overgroeid pad, we zitten onder de schrammen. De uitzichten zijn wonderbaarlijk.

De laatste dag voor een wandeling, er is regen voorspeld maar we gaan toch. Deze keer naar minoische ruines. We klimmen als geiten naar boven, het pad is moeilijk te vinden. Uiteindelijk vindt Mike de rode markering, maar het blijft meer een klimtocht dan een wandeling.Liesbeth is de enige die naar de top met de ruines klimt, Marina en Mike blijven achter bij de toegangspoort van de stad. Het is allemaal iets te spectaculair voor diegenen met een beetje hoogtevrees. Daarna wandelen we een vriendelijk pad naar beneden. Onbegrijpelijk dat de Minoërs altijd op zulke spectaculaire toppen zijn gaan wonen. Alle boodschappen moeten toch uiteindelijk naar boven.

Zondagmiddag varen we weer naar Spinalonga waar we ankeren. ’s Avonds wandelen we naar een leuk tentje bij het visserskanaal. Ze zijn er een film aan het opnemen, allerlei vreemde figuren rennen heen en weer, goed voor een avondje mensen kijken met een lekker glas wijn. Morgen vroeg verlaten we Kreta en zeilen we naa Nisos Thira, het zuidelijkste eiland van de Cycladen en beroemd om de gigantische uitbarsting in de 17e eeuw voor Cristus (Atlantis?) van de nog altijd levende vulkaan.







 Posted by at 9:48 am
May 022010
 


Voor het vaarseizoen 2010 hebben we een rondje Aegeïsche Zee gepland.

Vanaf 6 mei zijn we terug aan boord van de “Alegria” in Ayos Nikolaos, op Kreta, Griekenland. Daar staat de boot droog op de Marina, tegenover het clubhuis. We zullen proberen de “Alegria”  maandag de 10e te water te laten, als het weer meewerkt voorzien van een nieuwe laag anti-fauling.

We hebben dan nog een week om het schip vaarklaar te krijgen, diesel en water te laden en te provianderen,  voordat het zusje van Michael, Marina, aan boord komt, die 3 weken meevaart langs de Cycladen.

Juni en juli varen we verder noordwaarts naar Thessaloniki en westwaarts naar de Dardanellen.

Begin augustus liggen we in Istanbul waarna we terugvaren door de Bosporis en Zee van Marmaris en afzakken langs de Turkse kust en de Griekse Dodekonesos.

Half september proberen we de boot te stallen in de haven van Marmaris, waar de “Alegria” overwintert.

We proberen dan een direkte vlucht van Antalya naar Faro te boeken om inde winter van 2010 de tuinwerkzaamheden in de Quinta da Ribeira de Bemparece weer op te pakken.

 Posted by at 3:28 pm