Jun 232010
 
















Na vele probeersels, slideshow, galleries, foto’s vergroten (advies van de host) foto’s verkleinen (advies van de provider) en nog meer misukkingen, wordt dat een klus voor de winter.  Achter de computer de website  verbouwen is niet helemaal met onze manier van zeilen en avonturieren te rijmen.

Liesbeth werd er, zie foto, zefs wanhopig van.

We hebben daarom nu onze fotoalbums van de reis tot nu toe (en straks verder) gelinkt aan de website, zodat iedereen via een omweggetje toch mee kan kijken.

Op de bladzijde logboek is rechts onderaan, onder Links, de  link webalbum, reis 2010 gemaakt. Daarin de foto’s van de afgelopen verhalen. Zo kom je in onze fotoalbums, van deze zomer, waar je per album  een diavoorstelling van kunt maken, of gewoon kan snuffelen in de foto’s van de afgelopen reis.

De foto’s op de site slaan dan op de laatste post. (De betere kwaliteit en hogere resolutie staan dan weer in het laatste album op de weblink ).

Sorry voor de omweg, veel plezier. Hou contact en tot ziens!

Liefs,

Liesbeth en Michael

 Posted by at 8:24 pm
Jun 142010
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nisos Rinia, Delos, Nisos Mykonos en Nisos Syros.

 Het was een prachtige zeiltocht naar Rinia. We voeren om Delos heen om te eindigen in een heel klein baaitje. Het zou zo paradijselijk geweest zijn als niet het hele strand  vol had gelegen met plastic. Wel een goede gelegenheid om te jutten, Liesbeths croc was overboord gewaaid met de storm en je weet maar nooit. We vonden veel schoenen maar niets passends. Ook tennisballen, die weer weemoedige gedachten aan Tobias opleverden. We wandelden  over het totaal verlaten eiland, geen mensen, alleen wat schapen. Hier en daar een huis, maar die waren slechts geschikt om een nachtje te verblijven.

De volgende morgen regende het, niet echt een dagje om door de ruines van Delos te lopen en verder werd er , alweer, storm verwacht. In de gietende regen voeren we naar Mykonos Marina, die veel minder marina was dan we dachten. Geen water of elektriciteit,  wel mooringlijnen.  We lagen naast de Bubbly Lady die ook had overwinterd in Kreta en die we al vaker tegengekomen waren. Marina en Liesbeth liepen naar de stad om brood te kopen. Het goot, het water liep dwars door hun sandalen en de bakker was dicht. Er was weinig opwindens aan het superuitgaanscentrum Mykonos. Het water stroomde door de kleine straatjes. De volgende dag was iets beter en de beroemde witte huizen zagen er iets beter uit. Het bleef stormen, daarom huurden we een autootje, brachten de was naar de lokale laundry en verkenden het eiland. Geen toppertje, het “Sant Tropez” van Griekenland.

Toen er een weergaatje was zeilden we naar Syros, een mooie haven met een prachtige stad, Ermoupolis, de hoofdstad van de Cycladen. We klommen naar de grieks-orthodoxe kerk boven op de heuvel van de stad en wandelden terug door de kleine straatjes. We hadden geen toerist gezien, heel bijzonder voor de Cycladen.

9 juni.  Het blijft waaien en we gaan voor een Noordwestelijke wind weer terug naar Mykonos. De weersvooruitzichten blijven slecht en omdat Marina de 14e terug vliegt van Mykonos naar Amsterdam, willen we niet te ver van het vliegveld zitten.

10 juni . Storm met 2 meter golven. Geen dag om te zeilen, we nemen de tripperboot naar Delos en brengen er  4 uur door, hartstikke interessant.  Apollo en Artemis zijn hier geboren, dus veel tempels. Omdat het eiland op het kruispunt van de Handel tussen Griekenland- Istanbul en Griekenland- Egypte lag, groeide het onder de Grieken en later onder de Romeinen (die er een vrijhaven van maakten) uit tot een belangrijke handelsstad. Jammergenoeg was er veel geroofd door de eeuwen, maar er was nog steeds veel te zien en gelukkig in het museum nog veel bewaard. Terug hadden we het kleinste bootje en met de 2 meter golven werd het weer een avontuur, Marina geniet volop, ze komt helemaal zout van boord.

11 juni. Nog steeds wind, we verkassen naar een zuidelijke baai, Ormos Ornos, een leuk toeristisch plaatsje met een prachtig strand en visserspiertje. Hier waait het twee zo hard als in de Marina van Mykonos, waar we een beetje verloren in een zandstorm lagen. Het is moeilijk ankeren, tweemaal krabt het anker  door de grondsoort, dunne prut met bossen wier. Aan de andere kant van de baai vinden we gelukkig een strook zand en liggen bij de 3e poging goed. Het is  geen weer om te zwemmen. De volgende morgen zwemt Marina haar dagelijkse 100 meter, Liesbeth doet dapper mee, maar krijgt kramp van de kou en haakt af. Michael ziet het spartaanse geweld aan en besluit tot een goed boek en preventief onderhoud. s’ Middags gaan de dames Ornos (Zandvoort) verkennen bewapend met hoeden en creme’s.

De 13e besluiten we om terug te varen naar de jachthaven om daar een autootje te huren om Marina de 14e heeeel vroeg naar het vliegveld te brengen voor haar terugvlucht naar Oerol. Het was heerlijk om elkaar zo lang weer eens te zien, lekker bijgepraat en veel beleefd. Marina is van het avontuurlijke type, dat zich ook zelf uitstekend kan bezig houden. Het was een leuke tocht, ondanks bijna 30% stormdagen, heel bijzonder voor de tijd van het jaar! We sloten de periode af met een prachtige fles wijn; op een behouden thuiskomst en tot gauw!

Omdat het weer er voor de komende dagen goed uitziet, besloten we maandag direkt door te varen naar Syros en de volgende dagen via Nisos Andros en Nisos Evvoia (Noordelijke Sporaden) zo noordelijk mogelijk te komen om de optie op Istanbul, voor het begin van de  Meltemi, open te houden. Jammergenoeg missen we zo Nisos Milos, wat we uitstellen tot een volgende keer wanneer we terugkomend van de Levant en voor het Kanaal van Korinthe kiezen.


 Posted by at 4:31 am
Jun 032010
 

 

De cycladen deel 1.

De overtocht naar Santorini begon met een fikse deining, het  had al dagen gestormd op dit stuk zee.Gelukkig konden we snel zeilen en dan wordt het een stuk leuker. Bij aankomst in Vlikada op Santorini was de wind weg en we kwamen zeilend de haven in. Het leek een stukje bravour, maar de waarheid was dat doordat de wind wegviel, we het grootzeil waren vergeten. De havenmeester hielp ons vol ontzag, zeilend meren.

 De volgende dag hebben we Santorini verkend met een autootje.De krater is indrukwekkend met zijn steile wanden, met daar bovenop stadjes met  witte huizen, kerken met blauwe koepels. De architectuur is hier anders dan in de rest van Griekenland, geen platte daken maar tongewelven.  Alles even mooi  onderhouden. Veel toeristen en een hoog Marken en Volendamgehalte.

 In Fira ,de hoofdstad, hebben we in het museum de fresco’s van de oude Minoïsche  stad Akrotiri bekeken. Aan het eind van de middag reden we steil omhoog naar de ruines van het oude Thira.(Niet helemaal geschikt voor Marina hoogtevrees.)  Alweer een stad gebouwd op een bergtop, moeilijk te bereiken en die toch eeuwen lang gefunctioneerd heeft. Santorini is een eiland was uitersten, hele oude cultuur, de aanwezihheid van een inmense natuurramp van eeuwen geleden,  naast het supertoerisme.

De dag erop voeren we door de caldera, spectaculair maar weer erg toeristisch, door de cruiseschepe met tender verkeer. We eindigden de dag  op Folegandros, nauwelijks een toerist te zien. Wel veel poezen.

De volgende dag, 27 mei ankerden we in Sikinos, Ormos Skala; een mooie baai, maar er onstond zoveel deining ’s nachts dat we maar weer gauw vertrokken.

Met weinig wind motorzeilden we naar Paros, aanvankelijk met bestemming Piso Livadhi, waar Liesbeth ooit een vakantie heeft gevierd, maar na de ervaring van de open baai in Sikinos, voeren we door naar Ormos Ioannis, aan de Noordkust. Een prachtige beschermde baai met daarom heen grillige rotsformaties. Speciaal voor ons hadden de grieken wandelpaden aangelegd zodat we hele schiereiland hebben bewandeld. Verder de noodzakelijke zwempartijen om weer af te koelen. Marina heeft inmiddels al 10 boeken uit. Tussen de bedrijven door voeren we naar Naoussa want de buitenboordmotor had kuren. Die werd snel gerepareerd door de havenmeester, een kleurrijke figuur, zo’n beetje de napoleon van de haven. Na 3 dagen “dolce far niente” stak de wind s’nachts op en moesten we snel vertrekken en ankeren we aan de overzijde van de baai. Niet een leuke plek en omdat we van de havenmeester een plekje kregen verhuisden we naar binnen. De wind, die volgens hem west zou worden, werd noord 6  en om 3 uur s’nachts stond iedereen op zijn boot want de golven kwamen regelrecht de haven in. Wij lagen redelijk beschut en aan lij van de pier,  maar er waren boten die zowat op de kade terecht kwamen. Ankers sloegen los en buiten de haven waar veel boten geankerd lagen, lag alles ineeens aan lager wal. “An interesting night”, zoals een mede overwinteraar uit Agios Nikolaos bij teruggekeerde rust verklaarde. En dat was het.

Peter en Lineke, onze zeilvrienden, waren op Siros ten noorden van Paros en zij hadden dezelfde problemen, gelukkig ook zonder schade.   Om 1800 uur die dag kwamen ze de haven van Nauossa binnenvaren en we hadden zoals gewoonlijk een gezellige avond ondanks ons slaapgebrek. Jammergenoeg gingen ze verder naar Naxos, maar we zien elkaar nog wel op het een of andere eiland hier in de Cycladen.

Marina moet de 14e terugvliegen naar Amsterdam vanaf Mykonos. We proberen morgen, 4 juni,  via Nisos Rinia naar Delos te zeilen en als overmorgen de Noorderwind weer terug is nog Nisos Milos te zien, een grote vulkaan met ook een caldera als haven.

 Posted by at 2:53 pm