Aug 112013
 

2013-07-21 at 09-58-46

 

Rondje Aegean, stukje met Steve en Truus, Saronikis en Argolikos Kolpos, 8 Juli – 4 augustus 2013.

Patatiri, Orei, Skala Atlantis, Ormos Ay Theologos, Ghania, Bufalo Bay, Lavrion, Saunion, Mandraki Bay, Astros, Navplion, Leonidhi, Port Khelli, Spetsai, Poros, Ak Dana (baai), Korfos, Perdika (baai tZ), Aegina.

 

We vertrokken maandag 8 juli om 0900 uur met een NNO 5/6 van Patatari richting Evvia. Raceten gereefd, met soms 9 mijl snelheid door golven van 1,5- 2 meter. De “Alegria” leek wel een locomotief! Boven Evvia viel de wind iets terug, zodat we in kalm water de riffen eruit lieten en om ongeveer 1700 uur  meerden met het vooranker en 40 meter ketting in Orei, een leuke stad in het Noorden van Evvia, het een na grootste eiland (na Kreta) van Griekenland. Achter de ligplaats begon een prachtig strand.   We hielden de volgende dag een rustdag, zwommen heerlijk aan het strand, deden wat klusjes en maakten schoon schip en laadden water.

Tijdens de overtocht bleek dat de bilge behoorlijk vol was geraakt via het ankerspil, door overkomend water. De “Alegria” heeft de neiging om, als ze overtuigd vaart, de kop diep in het water te steken en met de laatste golfhoogtes namen we via het ankerspil veel water in via de kettingbak, die, zoals bij de meeste Amerikaanse schepen,  loost in de bilge. Liesbeth maakte direct een waterdichte hoes  voor het anker en we namen ons  voor om tijdens het zeilen de bilgepomp niet meer af te zetten. (En iets meer te reven, als dat nodig is).

Donderdag de 11e juli vertrokken we via de Skala Atlantis op Attica, passeerden de lagune en kaap Lithada, binnen Poros Likhadon en ankerden om 1600 uur in de baai van de heilige Johannes Theologos. We lagen in een grote baai midden voor het plaatsje. We vertrokken de volgende morgen naar Khalkis, om op tijd in te klaren voor de brugpassage. De brug is de enige verbinding tussen het vaste land en het eiland Evvia. Er staat meestal veel stroom en de brug gaat eenmaal per dag open, meestal ’s nachts. We kregen een briefing bij de kustwacht, het noordgaande verkeer zou voor gaan, daar zaten twee zeeschepen bij, daarna zou de zuid passage volgen, Vanaf 2130 uur standby op kanaal 12. Om middernacht werden we opgeroepen, klaarmaken voor vertrek, we waren schip nummer 1 zuidgaand. Op de brug sprongen de lichten op eerst zuidgaande passage! (in tegenspraak met de briefing, must be Greek). Dus vlug ontmeerd en opgestoomd naar de brug. Liesbeth nam het roer, (de schipper ziet niet zo best in het donker, maar daar wordt aan gewerkt.). De brug ging open en op het commando over de VHF; “Alegria proceed” , stuurde Liesbeth als eerste keurig door de brug en het  snelstromende water.

2013-07-16-at-09-12-14

We ankerden na de brug in het meer aan de zijde van Attica, om 0030 uur en verhaalden de volgende morgen naar de jachthaven aan de Evvia zijde. We deden wat klusjes, hoosden en schoonden diverse compartimenten, nog t.g.v. van de overvolle bilge van de oversteek van Patatiri. Zondagochtend maakten we een mooie wandeling langs de oude moskee en abdij en vertrokken om 1000 uur naar Buffalo baai, mooi plekje achter een lange sandspit, we bleven er een nachtje over, maakten een kustwandeling en aten ’s avonds in de taverna.

Dinsdag de 16e maakten we een wandeling, kochten nog wat groenten bij een busje en vertrokken om 1000 uur naar Lavrion bij een NNW wind van 5/6 Bf. Zeilden langs de baai van Marathon, waar de Perzen door de Grieken werden verslagen in 490 v.C., tijdens het inschepen. We meerden af in de stadshaven en maakten vast op een grote betonnen kade in de buitenhaven. De voorspelling was nog meer wind en onze plek aan de kade was toch niet helemaal lekker. ’s Avonds vertrokken we alsnog naar Olympia marina waar we rustig lagen in een enigszins uitgestorven complex. Hier zijn we een paar dagen gebleven om de boot klaar te maken voor de gasten en nog wat preventief onderhoud te plegen.

Zaterdag kwamen Truus en Steve, we aten wat en vertrokken we met een NNW 5/6, aanvankelijk met bestemming de Noord Cycladen, Nisos Kea, maar veranderden dat i.v.m. de nog steeds hoge golven werd het de baai van Sounion, met uitzicht op de tempel van Poseidon. De volgende morgen, na een offer te hebben gebracht aan Poseidon, vertrokken we naar Hydra, Mandraki baai aanvankelijk op de Yankee, later met grootzeil. We ankerden om 1700 in de baai en maakten twee lijnen vast op de rotsen. Zwommen, lieten Sammy uit, die onmiddellijk het zwembad met een aantal kinderen indook. We bbq aan boord.

De volgende morgen was het weerbericht 25 knoop Noord, recht de baai in, waarop we het plan om naar de hoofdstad te lopen, daar te lunchen veranderden in anker op te gaan. Helaas zat het anker vast onder de moorings van het zwembad, (met nog 3 andere boten), op een van deze boten zat een professionele duiker met uitrusting, die ons hielp los te komen. We gingen met de pet rond en lieten hem uiterst tevreden achter.  We zeilden naar Porto Khelli, waar we 1700 uur ankerden. We maakten een wandeling, deden een aantal boodschappen en vonden een heerlije Taverna (Rosas).

2013-07-28-at-20-11-01

De volgende dag deden we nog wat technische boodschappen, (de zekering van het ankerspil had het begeven met een zwembad aan het anker, dus moesten er nieuwe reserves komen). Om 1400 uur gingen we anker op en zeilden met grootzeil, kotterfok en genua naar Astros, aan de overkant van de Golf van Argolikos. Meerden in de laag met een achteranker. We maakten een grote wandeling, leuk stadje, Sammy had een aanvaring met drie katten en een jonge bulldog, hij schijnt die platte neuzen niet te mogen. We aten in een taverna en hadden een rustige nacht, op een bamboestokje na, dat tegen de scheepshuid tikte.

Woensdag de 24e liepen we naar boven, naar een middeleeuws kasteel, via de kustweg en terug via de trappen in het dorp. Tijdens een ijskoffie op het terras, zagen e hoe de boot van het anker werd gelicht door een boot van een flotielje van Holiday Sailing, vlug aan boord en het anker opnieuw stijf gezet. Nog even gezwommen in de haven, wat niet bleek te mogen van de kustwacht. We vertrokkn daarom maar om 1500 uur naar Navplion, waar we om 1700 uur afmeerden recht voor de stad aan een soort parkeerterrein. Vieze haven, maar een ontgelooflijk leuke stad, de eerste hoofdstad van het nieuwe Griekenland.

De volgende morgen gingen we met de taxi naar boven, een enorm Venetiaans kasteel, waar Sammy niet inmocht. Truus en Liesbeth liepen daarna de 912 treden naar beneden, Steve en Mike namen de city tour en kwamen met de bus beneden, Maakten nog een mooie wandeling door de stad, lunchten op een terras met wifi en bleven nog een nachtje.   Haalden de volgende morgen brood water en postzeels en verhaalden naar een baai om de hoek, met prachtig schoon water en wat campers, waar we zwommen en ontbeten.

Om 1100 uur gingen we anker op en motorzeilen naar Leonidhi met een NO wind 3. We meerden af in de laag en aten bij Margaritha bij het strand.   Zaterdagmorgen zwommen we aan het strand, deden wat klusjes en lunchten aan boord. ’s Middags huurden we een taxi en gingne naar het Emonaklooster, dat spectaculair hoog in de bergen ligt en reden door naar een alpine dorpje, Kosmos op 1150 meter. Mooie tocht, ’s avonds maakte Liesbeth een heerlijke citroen kip aan boord.

2013-07-25-at-11-22-45

Zondag de 28e juli voeren we naar Spetsai, maakten een grote havenrondvaart, maar de haven was overvol, voeren door naar Porto Kelli, waar we ankerden in een kleine baai naast de stad recht voor de kerk. Aten weer bij Rosas en werden getrakteerd op een mooi concert, voor de deur van de kerk.

Maandag vertrokken we na het ontbijt om 1000 uur naar Spetsai, waar we ankerden naast 3 opgelegde watertankers, met een lijn naar de wal, rustig plekje dachten we, maar ’s avonds lagen we 7 dik in de overvolle haven. Maakten een mooie avondwandeling onder leiding van Liesbeth, die daar lang geleden 2x vakantie vierde. Onherkenbaar veranderd. De volgende morgen maakten Liesbeth, Mike en Sammy een lange wandeling, terwijl Truus en Steve nog wat inkopen deden.

We vertrokken om 1100 uur naar Poros,  waar we om 1700 met het vooranker afmeerden. In de loop van de avond en nacht moesten we 3 maal herankeren, in verband met ankers die over elkaar heen lagen dan wel ploegend meegenomen werden, leve het charterseizoen! Voor de zekerheid aten we aan boord, m.b.v. de souvlaki tent aan de overkant.   Ook bleek dat sinds het hoogwateralrm in de bilge onze regulator en Mastervolt de batterijen niet optimaal oplaadden. Werk aan de winkel! Maakten de contacten van de regulator schoon, wat enige verbetering gaf, maar nog maar even verder zoeken en de batterijen doormeten wanneer Truus en Steve van boord zijn.

We vertrokken woensdag de 31e, nadat we nog even moesten verhalen omdat een catamaran ons anker meenam naar een prachtig baaitje onder Ak Dana. Heerlijk gezwommen en na een pastaatje aan boord, vroeg naar bed.

2013-07-27-at-16-09-13

Donderdag 1 augustus, de verjaardag van Mike, zeilden we naar Korfos, (na een verjaardagsontbijt met zang en cadootjes), waar we afmeerden aan de gemeente steiger. ’s Avonds werd de verjaardag uitgebreid gevierd met een heerlijke visschotel bij George Stavedo.   De volgende dag zeilden we van Korfos naar een rustige baai, dat werd een baai tenZ van Perdika op het eiland Aegina. Er lag een kabel, waar we wat dicht bij lagen, zodat we een lijn naar de wal brachten. Heerlijk gezwommen, de kabel bleek een oude analoge telefoon kabel te zijn die buiten gebruik was en een stuk opgenomen. ’s Avonds gaarden we een kip op de bbq. De volgende dag werd met algemene stemmen besloten om nog een dagje in het baaitje te blijven hangen, hielden een rustdag, zwommen en maakten een wandeling. ’s Avonds maakte Liesbeth een heerlijke pasta.

Zondag de 4e augustus voeren we na het zwemmen en ontbijt naar de hoofdplaats van het eiland; Aegina, waar de ferries vertrokken naar Pireaus. We meerden met het achterankertje recht voor de stad, vlak bij de ferryterminals. Steve en Truus kochten hun tickets voor de volgende dag 1010 uur. ’s Avonds kregen we bericht dat de overdrachtspapieren van het nieuwe landje in Portugal rond waren, waar we een mooie fles op opentrokken. Daarna maakten we een wandeling en Steve tracteerde op een dinertje, gezellig, naast de vismarkt op een pleintje onder de bomen. Sammy vond dat er iets teveel poezen op de begane grond waren en joeg ze de bomen in.

Maandag de 5e augustus brachten we Steve en Truus na het ontbijt naar de ferry, die met een half uur vertraging vertrok. Jammer, het waren twee heel gezellige weken, we begonnen net weer aan elkaar te wennen. Goede reis en hopelijk tot gauw!   We besloten dezelfde middag naar de baai van Kolpos te zeilen, er waren ondertussen best wat klussen te doen.

De regulator van de dynamo laadde de accu’s erg onregelmatig en de Mastervolt stopte het laden voordat de accu’s echt op spanning waren. De dekverlichting moet nog steeds worden gemonteerd en de ankerrollen moeten worden verwisseld. Komt goed uit, de komende dagen is het BF8 Noord in de golf en de Zuid Cycladen. Vrijdag hopen we alles rond te hebben en via Poros (wasserij en gas) volgende week maandag  naar Nisos Milos te vertrekken, om Alex en Nel de 26 in Santorini op te kunnen vangen.

2013-07-30-at-09-09-14

De weerberichten geven een window van 4 dagen, waarna weer een kracht 8 Bf uit het Noorden wordt verwacht, dus zaak om in een beschutte baai dit af te wachten! De volgende aflevering gaat dus over het rondje Aegean, stukje met Alex en Nel via de Zuidelijke Cycladen, Dodecanesos terug naar Turkije (Marmaris).

 Posted by at 3:09 pm
Jul 092013
 

2013-07-03-at-12-12-06-version-2

Chios, Foca, Candarli, Bademli Liman, Skala Mistegna, Mitimni (Lesbos), Poyran Adasi, Ayvalik, Babekale, Sigri, Nisos Efistratios, Mirini, Porto Kaufo, Panayia, Mt. Athos, Porto Kaufo, Nisos Panaya, Patitiri (Nisos Alonissos).

Na Alex naar het vliegveld op Chios te hebben gebracht en Liesbeth, die met dezelfde vlucht binnenkwam te hebben opgepikt, reden we naar de boot, waar Lies nog even een tukje ging doen, ze was om 0300 NL tijd opgestaan (0400 uur EEST). De schipper deed wat boodschappen met de auto en we hielden een rustdag.
Dinsdag de 4e juni maakten we een mooie tocht langs de Noordkust van Chios; Marmaron, Volissos en Limnia en terug via het klooster in Nea Mona naar Chios Marina.
Om 190 uur leverden we het huurautootje in en wandelden via een mooie omweg terug naar boord.

De volgende morgen vertrokken we om 0900 uur naar Foca met een ZZW wind van 4/5, prachtig bezeild. Jammergenoeg had Ahmet, de havenmeester, geen plaatsje voor ons, waarop we brutaal een ankerboeitje pakten voor het vissershaventje. Op de vraag aan de vissers of we er een nachtje op de boei mochten blijven beleefden we weer een prachtig staaltje van Turkse gastvrijheid; pas op het oog van de boei met je zware schip, neem een tros door de shackle onder de boei en natuurlijk mag je een nacht blijven! Meedenken, praktisch en open zeemansschap, leuke kust en fijne mensen!
We gingen naar de wal met de bijboot en aten een kofte op het plein.

De volgende morgen ontbeten we aan de wal maakten een mooie wandeling, pikten onze e-mail op via wifi en maakten een afspraak met Ahmet voor 1400 uur meren, hij had intussen een plaats voor ons in de haven tot zaterdag.
We maakten een mooie avondwandeling en een voorlopig reisplan rondje Aegean, met de nadruk op de vliegvelden, ivm. de conditie van moeder Noordijk, Izmir, Istanbul. Saloniki, Athene, Heraklion, Dalaman.
Maakten langs de kust een zehondenwandeling, rommelden wat en aten bij de lokale cantine, de Lokantasi.

Zaterdagmorgen om 1000 uur vertrokken we naar Candarli, voeren binnendoor Aslan Burnu en de andere eilanden op zoek naar de zeehonden van Foca (Monkseals, een colonie van 400 spec.) Behalve Sammy geen zeehond gezien.

Zeilden het gehele traject bij een NW4/7, het laatste stuk zelfs met een rif in het grootzeil. Kwamen ten anker in de baai tenW van Candarli in 9 meter met 40 m. ketting te water. Brachten Liesbeth en Sammy met de bijboot aan de wal voor een wandeling, de schipper bleef op ankerwacht, wegens de doorstaande harde wind.
Zondag was het weer opgeknapt, maakten een mooie wandeling over het schiereiland, veel strand, mooi plaatsje. De baai ten W. Is de oude haven van Pergamon, maar daar is het erg laagland en moerassig.

Maandeag maakten we een honden en bakkers ronde en vertrokken omstreeks 1000 uur naar de warmwaterbronnen van Bdemli Liman. We zeilden met een mooie ZW ¾ de baai uit, maar kregen na het ronden van de eilanden, binnedoor, de wind uit het Noorden, op de kop.
Motorzeilden naar de binnenkant van de eilandan en gingen tern anker voor de vaste wal recht voor de heetwaterbronnen, in 5 meter voor 30 meter ketting. Maakten een wandeling door de olijvengaarden, werden uitgenodigd door een Turks echtpaar om hun vakantiehuis te bewonderen, namen een heet bad, zwommen terug aan boord en voelden ons na een zoetwaterdouche echt opgeknapt. Mooie goddelijke omgeving. Sterren, Zeus, Poseidon en een beetje Dyonisios, what a beautiful world.

2013-06-20-at-10-41-27-version-2

Vertrokken op 11 juni om 0900 uur, na een wandeling met Sammy naar Ayvalak met een harde zuidenwind. Motorden de banken en riffen uit en zeilden om de Noord. Kregen onderweg een windwaarschuwing NW6 over de VHF en Navtex, veranderden koers naar de Oostkust van Lesbos, de baai van Mistegna waar we om 1500 uur ten anker kwamen net achter het piertje, voor het strandje. We maakten een mooie wandeling door de olijven- en citrus plantages. Er waren olijvenbomen van over de 500 jaren oud! Het citrus lag er verlaten bij, lagen vruchten op de grond.
Heerlijk gegeten aan het strand, ‘s nachts een flinke aflandige wind, we lagen in moeders schoot.

Vertrokken de volgende morgen naar Lesbos Noordkust, Mitimni. Zeilden bijna het gehele traject met een ZW tot NW wind kracht 3/5, veel onweersbuien, waarbij de wind soms flink aantrok. Laatste stukje NNW, motorzeilden rond de kaap en meerden om 1430 af in de laag met een anker voor. Liesbeth maakte een mooie wandeling langs de Noordkust (in de regen!) de schipper klaarde in bij de kustwacht en ging op zoek naar een betaalbare huurauto en wifi.
Aten aan boord, buiig weer en een hollands zomerweertje temperatuur. Vroeg naar bed met de krant.

Verhaalden de volgende morgen, ivm een krachtige wind verwachting, het anker verder naar voren, brachten 45 meter uit. (was 25 meter). Wat schetst onze verbazing; bij de eerste zware windvlagen met regen en onweer begon het schip te krabben en naar achteren tegen de wal te leunen. We maakten vlug los en starten de motor, met harde wind en onweer probeerden we het nog een keer, weer kwam het anker los. De schipper wilde een derde poging wagen, maar de admiraal was de stress zat in de regen, dus gingen we plat langszij achter de kustwacht kotter. Dit was ons eerste probleem met dit anker sinds de negen jaar dat we dit schip hebben. Moet een autoband geweest zijn of zoiets dergelijks. Liesbeth had er even geen zin in en de kustwacht vond dat we goed lagen.

We verloren nog steeds olie, niet verontrustend, maar dit hebben we nog nooit eerder gehad, omdat er in hert motorcompartiment geen lekkage te vinden was en er bij stationair een licht oliespoor uit de uitlaat kwam dachten we toch de oliekoeler te moeten laten persen op lekkage. Liever niet in Griekenland, dus eventueel terug naar Turkije.

De volgende dag maakten we een mooie wandeling rond Molivas, het wandelboekje van mevrouw van der Zee klopte niet helemaal maar met een afstekertje kwamen we er met butsen en schaven goed uit. We eindigden in zee, even lekker opgeknapt en stonden even later voor een enorm hotelcomplex, het was lunchtijd, dus stortten we ons op een heerlijk buffet. De laatste kilometers werden daardoor toch nog zwaar.
Zaterdag maakten we nog een wandeling uit het boekje, doch liepen geheel vast in de doornen. We gaven het op met mevrouw van der Zee. De schipper stelde voor het boekje ritueel te verbranden, maar de admiraal vond de kaft net te mooi.
Voor straf kregen we ’s avonds een Grieks raceteam langszij in een 42 voeter, die 0m 0400 uur doorvoeren naar Limnos.

Wij vertrokken toch nog wat slaperig om 0900 naar Ayvalik, waar we de volgende morgen een afspraak hadden gemaakt met de Yanmar dealer. We ankerden ’s avonds in Poyras Adasi, heerlijk rustig aan een prachtig strand, dat net was schoongemaakt door een jong Turks gezin.
Maanag de 17e , op Everts verjaardag liet de schipper om 0700 Sammy uit op het strand en gingen we anker op naar Ayvalik Marina. Daar werd de oliekoeler gedemonteerd en geperst, jammer maar helaas, lekkage. De nieuwe zou woensdag aan boord zijn.
Foutje van de fabrikant. Er is geen annode in de koeler gemonteerd en in de Middellandse Zee wil dat wel. Bij de nieuwe series is dit probleem verholpen. We deden wat klein onderhoud, vervingen de afvoer slangen van de wastafel en douche pomp.
Donderdag was er markt in Ayvalak, heel bijzonder de hele oude stad is markt en in de smalle straatjes rond de moskeen doet het heel gezellig aan. Ook op de vismarkt waren er weer tentjes die je aankoop bereidden en er sla en mezzes bij deden. We vertrokken, mede door het weer, er stond NNO7, dus tegen, dan ook pas zaterdag naar Babekale, het westelijkste puntje van Azie.
De admiraal leek het oostelijke puntje interessanter, maar dat is natuurlijk betrekkelijk. De mensen in Alaska denken daar vast heel anders over.

2013-06-23-at-07-05-33-version-2

We aten ’s avonds aan de wal en raakten in een aardig Turks gezelschap, wat eindigde met de uitreiking van een certificaat, getekend door de burgemeester, dat de Alegria het meest westelijke punt van Azie had bezocht op blabla. Opgehangen dus, onder het schilderijtje van de Ammon met de schipper als stuurmansleerling aan dek.

Op zondag vertrokken we een stevige NNW 5/6 naar Limnos, maar er stond nog een stevige deining van de stormdagen er voor. We zagen het een uurtje aan, de boot liep goed, te goed, we hakten er behoorlijk in. De admiraal had hier geen zin an, dus verlegden we koers naar Sigri, op de westelijke punt van Lesbos, waar we voor het strand en achter het fort ankerden om 1430 uur.
De volgende morgen vertrokken we om 1000 uur naar Nisos Efistratios, een piepklein eiland onder Limnos. Er stond een NO, later NW 4-5 en hadden een mooie overtocht. Om 1700 uur gingen we plat voor de kant aan de binnenkant van de buiternpier. Doordat er nog laat grote vissers binnenkwamen, moesten we (3x!) verhalen. De volgende morgen om 0630 vertrok de ferry, dus en onrustig nachtje!
De volgende morgen kwam de coastguard excuses aanbieden, ze waren erg boos op de onaangekondigde vissers en vonden dat die ergens anders hadden moeten gaan liggen. Nou ja.

De volgende dag vertrokken we na een mooie wandeling naar Mirini, de hoofdplaats van Limnos, waar we om 1330 meerden in de laag achter het anker voor met 40 meter ketting. Leuk dorp, maakten een verkennings tocht en aten heerlijk aan de wal. De volgende dag woei het een 7 uit het NW, Lies en Sammy beklommen het fort, de schipper bleef aan boord, omdat de buurman wat krabde en wij ook behoorlijk op de ketting doken. Belden ’s avonds een pizza.
De volgende morgen bij het aantrekken van de wind, begon het anker weer te krabben, namen het zekere vorr het onzekekere en ankerden in de baai. Verhaalden ’s avonds terug naar de ligplaats en presenteerden het hekanker op wat meer afstand.
De volgende morgen bij een NW 6/7 begon het hekanker ook te krabben, we probeerden het nog te laten “pakken”, maar de bodem bleek turf, (vandaar dat de buurman ook krabde), net een stukje in het midden van de ligp[laatsen. Gingen ten anker in de baai, mooi achter de pier, goed beschut. Het goede van de dag was het nieuws dat Marijke de moeder van Liesbeth in een prachtig tehuis in Apeldoorn een eigen kamer had gekregen, eindelijk rust in de therapie.

Zaterdag de 29e vertrokken we naar Porto Kaufo, aan de onderkant van het middelste schiereiland aan de Noordkust van Griekenland. Mooie oversteek NNE 4. Prachtige baai een van de mooiste natuurlijke havens in de Middellandse Zee. Het bleek in de 2eWO een duikboot haven geweest te zijn van de Duitsers en Italianen. Wegens een NW7 bleven we er tot 3 juli. Leuk dorp, we waanden ons qua landschap en hulpvaardigheid van de mensen in Turkije.
Hielden een rustdag en kuisten de boot.

Besloten maandag de 1e juli naar Panayia te zeilen, vertrokken om 1230 uur en kwamewn 1930 aan, meerden plat voor de kant in het dorp, bij de vissers. Tijdens de reis bleef de wind ons gunstig, draaide met ons mee de baai in, mooie kust.
Bleven de volgende dag liggen omdat de dag erop het weer ideaal was om langs Mt. Athos te varen, goed licht, weinig wind om eventueel te ankeren voor de nacht. Wasdag en boodschappen. Leuk dorp, mooie wandeling achter de stranden langs.

Vertrokken woensdag de 3 juli naar Mt Athos, de enige theocratie, (het Vaticaan heeft een autocratisch bestuur. Er werd heel veel gerestaureerd, dus het verhaal van een schiereiland in verval gaat niet helemaal op. We zagen 18 kloosters en 9 dependanes, stuk voor stuk enorm complexe bouwwerken met vaak een spectaculaire ligging. Sommige kloosters hadden een eigen haventje, vaak piepklein en niet erg beschut. Aan de zuidkust woonden veel hermieten op de hellingen van de berg Athos. Na zoveel kloosters te hebben gezien, kwamen we van ons plan terug om aan de oostkant een ankerplaatsje te zoeken voor de nacht en langs dezelfde route naat P.Koufos terug te varen om een goede uitgangspositie voor de “oversteek” naar de noordelijke Sporaden in te nemen. We draaiden weg van de zuidhelling, hesen de zeilen en voeren naar Porto Kaufos.

2013-07-03-at-13-53-25-version-2

De volgende morgen deden we nog wat boodschappen, laadden diesel en vertrokken om 1230 naar de noordbaai van Nisos Panaya, onbewoond; geiten en krekels niet meegerekend. Na een mooie zeiltocht kwamen we 1900 ten anker voor een mooi strandje in een desolate baai. Zwommen, aten een pasta en gingen met Sam op geitenjacht.(niets gevangen).
Lieten de volgende morgen Sam nog even een geitespoor ruiken en vertrokken om 0930 naar Patitiri op Nisos Alonisios. Stevig stampen rond de kaap, daarna downwind op de genua tot voor de havenmond.
Meerden om 1500 uur af, in de laag voor een achteranker. Er stond een behoorlijke deining in de haven, waardoor we wat afstand wilden houden met de hoge betonnen kademuur.
De volgende dag nam de deining alleen maar toe, zodat de schipper aan boord bleef en Liesbeth en Sam de bus naar de Chora namen en een prachtig oud ezelspad terug naar de haven vonden.

De volgende morgen bij het van boord gaan (vers brood) stootte het anker op de kade, de deining was behoorlijk toegenomen die nacht, buiten was het al twee dagen N8., zodat we van de kant gingen en het voor anker uitbrachten, met twee lange achtertrossen besloten we via de dinghy naar de wal te gaan; safety first. Het was een beetje roling, maar de haven op zich was safe. Vooral bij aankomst en vertrek van de Griekse ferries kon het even extra spoken.

Zondagavond namen we de bus naar de Chora, dronken daar een glas wijn op een prachtig plein en liepen het ezelspad terug naar Patatiri, waar we hoog boven de haven op het terras van een pensionnetje heerlijk aten. We besloten de volgende morgen naar Nisos Skopelos, een baaitje aan de zuidkust (dat leeg is) aan te doen.

De Noordkust van Griekenland was desolaat, prachtig landschap en enorme stille stranden. Nergens kon je pinnen, alleen de basic boodschappen en geen westerse toeristen, behalve jonge Griekse wandelaars en gezinnen uit Bulgarije, Servie en de Oekraine.
En toch weer overal sporen uit de geschiedenis; het kanaal van Xerxes, de kloosters, de oudste van voor 1000 na C. En de vitamine Z (eil). Het was een prachtige tocht, vooral de rust en de onbedorvenheid van het gebied heeft indruk gemaakt.

We gaan nu op weg naar Athene, waar we de 18e juli Steve en Truus oppikken, die tot 5 augustus aan boord blijven. De baai van Pireaus is behoorlijk industrieel, bovendien is het hoogseizoen en zitten we dan in de chartering milkway. Niet echt een scene voor Steve en Truus die met hun catamaran net van Nieuw Zeeland naar Canada zijn gezeild (of voor ons). We denken dan ook om ze aan de andere kant van Athene op te pikken in Porto Rafa, of de Olympic Marina aan de zuidpunt van Kolpus Petalion, alletwee de locaties ook dichter bij het vliegveld dan Athene zelf en waarna we kunnen oversteken naar Orgolikos Kolpus (Navplion). Ook druk, maar wellicht iets Griekser.

Volgende uitgave: Rondje Aegean, stukje met Truus en Steve!

 Posted by at 4:43 pm
Jun 072013
 

 

Marmaris, Rhodos, Simi (Pathi), Knidos (Carian Coast), Kos, Asin Liman (Iassos, Ionian Coast), Farmokonisi, St. Nicolas Bay (Ionian Coast; Priene, Milete Didyma), Kusadasi, Gokovar Liman, Chios,Ildir Liman, Oimoussa, Foca, Chios. (Pyrgi, Olymbi, Mesta, Nea Mony monastry) .

 

2013-05-22-at-10-35-05

 

Na een heerlijk bezoek aan de kinderen en kleinkinderen en moeder Noordijk kwam Mike op 7 mei aan in Marmaris, boot gepoetst, anti-fauling en nieuwe annodes geplaatst, ging de boot op de 9e mei tewater. Zeilen erop, nieuwe buiskap geplaatst en na water en stores geladen te hebben vertok Mike de 12e naar Rhodos, waar de 14e Alex aan boord zou komen.

Ten anker liggend, de 13e ging het oliealarm over van de motor. De oliekoeler bleek niet geheel te functioneren, de 14e werd dan ook zeer voorzichtig Rhodos binnengevaren, waar Sidhi stond te wachten om de oliekoeler en uitlaat te demonteren en schoon te maken. Later bleek ook de sensor voor het oliepeil aan vervanging toe.

Kortom, Alex viel in de prijzen; gelukkig was alles gerepareerd om 2200 uur, zodat in het gastenhutje gewoon geslapen kon worden. Om 1500 uur, na een wandeling door de oude stad, vertrokken we naar Simi, Noord 2/4 later, motorzeilend. Om 1915 uur presenteerden we het anker in de baai van Pathi, aan de Westkust. We aten een pastaatje aan boord en sliepen in een windstille baai.

 

De volgende dag om 0915 uur gingen we anker op met een variabele wind, kracht 2. We maakten een rondvaart door Simi baai en vervolgden de reis via het Simi Channel, tussen Nilos en Simi, naar Knidos, een oude Griekse stad van het Carisch Verbond. Bij een windje kracht 2/3 uit het westen motorzeilden we op het grootzeil. Om 1445 uur meerden we af over bakboord in Knidos. We maakten een wandeling door de opgravingen, dronken een biertje en aten ’s avonds in het restaurant met uitzicht op kaap Krio.

 

De 17e mei vertrokken we om 0900 uur naar Kos, motorzeilden hoog aan de wind, kracht 4.

Om 1515 uur meerden we af in de oude haven, onder het fort van de kruisridders. Laadden water en kuisten het schip. ’s Avonds maakten we een wandeling, aten een Griekse schotel, tapten een mop en vervolgden de wandeling. Leuke stad; Mike werd door een schone Noorse aangesproken, Captain; do you charter?  Waarop hij stotterend, blozend en een mond vol tanden verklaarde dat het seizoen tot zijn grote spijt al was volgeboekt.

2013-05-26-at-13-07-07

Vertrokken van Kos, zonder passagiers, om 0900 uur, zeilden met een mooie ruime wind naar Agatonisi, maar verlegden na de middag en windshift naar NW de koers naar Iassos, tegenover Gulluk, ook een oude Griekse stad uit het Carisch Verbond, waar we om 1600 afmeerden in de laag, met voor een anker. We maakten een wandeling door de opgravingen, bezochten het museum en aten ’s avonds een visje aan de wal.

 

Vertrokken de volgende dag, zondag de 19e naar Agotonisi, NW5 met Genua, kotterfok en grootzeil.

Na het aantrekken en krimpen van de wind vielen we af naar Farmokonisi, waar we om 1700 uur ten anker kwamen in een prachtige baai, tegenover de Romeinse villa, waar Julius Ceasar nog gegijzeld is geweest, door een groep piraten. Tijdens een biertje en het gesprek over, uiteraard, de huidige piraterij, kwamen 4 zwaar bewapende Griekse militairen de berg af en schreeuwden dat we “het militaire gebied” direkt moesten verlaten, (of we werden gegijzeld?). Alex zag de kogels al fluiten, maar na contact gemaakt te hebben over de VHF, verklaarde de kapitein dat het schip volgens de internationale pilots en zeekaarten op een officiele open ankerplaats lag. Ook dat er recent geen berichten aan zeevarenden waren uitgegaan, om te melden dat dit was veranderd. Na naam, roepnaam en naam van de schipper te hebben doorgegeven werd het stil.

Na een uur werden we weer opgeroepen en vriendelijk verzocht om een baai om de zuid te verhalen, waar we welwillend aan hebben voldaan, na het voorbeeld te hebben gegeven dat er nu plotseling een politie agent verbied om op een aangegeven parkeerplaats te parkeren. (Wij zijn militairen, geen politie, was het antwoord?). Maakten een pasta en hadden een rustige nacht.

 

De volgende morgen om 0900 uur, na een krachtig ontbijt, haalden we het anker op, waaraan een (waarschijnlijk nog) Romeinse tent hing. Na wat friemelen en achteruitslaan maakten we het doek vrij en vertrokken naar St. Pauls bay, onder Dip Burnu, de kaap die uitsteekt in Samos Straat.

We zeilden met een NW 3, later N 4, zodat we wat moesten afvallen en het laatste stukje motorden.

In St. Pauls Bay lag een Zweed en een Fransman, zodat we verhaalden naar St. Nicolas Bay, net tenZuiden, die we voor onszelf hadden. Alex ging nog even zwemmen, maar het water was nog erg koud. Onze (virtuele) Helga was weer ongesteld, zodat we maar weer zelf kookten, heerlijke pasta.

s’ Avonds kwam de Turkse kustwacht nog even in de baai kijken, maar na een zwaai verwenen ze alweer. Mooie stille baai in een prachtige ambiance.

2013-05-25-at-17-51-17

De volgende morgen vertrokken we na het ontbijt om 0900 uur op de motor via Samos Straat naar Kusadasi, passeerden om 1000 uur Adasi Bayrak.

Bij aankomst Kusadasi, bleek de Noordam van de HAL voor de kant te liggen, we riepen hen op, vertelden dat Kapitein van Binsbergen; voorzitter van de NVKK en oud inspecteur van de Scheepvaartinspectie Voogel, aan boord waren. Wellicht waren er bekenden aan boord.

De 1e stuurman belde s’ middags terug, dat kapitein van Donselaar aan de wal was.

Om 1330 meerden we af in de jachthaven.

Kuisten het schip, laadden water, klaarden, aten een visje bij het duiveneiland en huurden een autootje voor de volgende dag.

 

De 22e mei, reden we naar Didyma, bezochten de enorme tempel van Apollo, reden terug naar Milete, bezochten het museum en de opgravingen van de enorme stad en haven. Daarna reden we door  naar Priene, de derde stad van het Ionisch Verbond aan deze kust. Priene ligt erg mooi, hoog boven de Meander delta in de bergen.

In Priene aten we in een prachtige tuin heerlijke Turkse pannekoeken met Aubergine en tomaat en spinazie met kaas en Ayran, een zilte verse karnemelk.

Mooie dag om de overblijfselen van de Griekse cultuur in Klein Azie te zien en een prachtig rondje door de binnenlanden.

Bij terugkomst in de Marina haalden we de was op en de bb.motor, deden onderweg nog een boodschap in een enorme supermarkt, brachten de huurauto terug en maakten nog een avondwandeling.

 

De 23e stond er buiten Noorderstorm van 7/8 dus hielden we een rustdag en klusten we wat aan de boot. De volgende dag was de wind gedraaid naar ZW, maar er stond nog een dikke 6 en 2 meter golven buiten. Omdat we hoog aan de wind hier tegen in moesten en we geen haast hadden, vonden we liggen blijven te verkiezen boven hakken. “A gentleman never sails against the wind”, dat waren we bijna vergeten.

We verkenden de kasba’h en deden aan preventief onderhoud.

 

De 25e vertrokken we naar Gorkovak Liman, een baai aan de Turkse kust, halverweg Cesme. Waar we om 1630 uur ankerden en twee lijnen aan de wal uitgaven, omdat de zwaairuimte wat krap was. Een heelijke rustige baai met een overweldigende stilte.

De volgende morgen zetten we de buitenboordmoter op de dinghy en verkenden de baai, veel flotsam. Troep, jammer omdat de baai zo puur is. We gingen 1030 uur anker op naar Chios en (moter) zeildenmet Zuid 2/3, later in de zee van Chios. Zuid 5/6. Om 1630 meerden we af in de “marina”, een onafgebouwd project gefinancieerd door de EC, een bunker zonder faciliteiten, maar goed beschut.

We aten aan de wal in de oude stad in een tentje uit de Lonely Planet.

 

De volgende morgen vertrokken we om 1030 met een NO4 en zeilden de baai over naar Karabag Adasi, een mooie rustige baai goed beschut tegen de Noorden wind. Na een slalom door de fishfarms ankerden we om 1530 uur. Alex probeerde nog een zwemmanoeuvre, maar het water was nogal aan de frisse kant. Doodstille nacht in een anders redelijk drukke toeristische omgeving.

 

Vertrokken om 0900 uur naar Oimoussa, het eiland waar 30% van de Griekse (grote) reders vandaan komt en ’s zomers terugkomt.

Omdat de wind met een ZO4 doorstond, maakten we een rondje rond het eiland, soort rondje Texel.

Motozeilden het laatste eindje door Straat Strovilo en meerden om 1600 uur af over bakboord.

Aten in het plaatselijke restaurant met wifi.

De volgende dag zetten we een buitentros bij en brachten het Fortress anker uit omdat het weerbericht Zuid 6 voorspelde, niet lekker aan lager wal.

Nadat we het schip iets van de wal hadden getrokken en alle fenders uitgaven gingen we om 1000 uur op weg naar het klooster Evangalisto, waar de dochter van een der reders heilig was verklaard, een 3 uur durende wandeling. Prachtig rondje over het eiland met mooie uitzichten. Het klooster was prachtig van buiten, mooie tuinen en kapellen, maar voor een man niet toegankelijk.

Terug aan boord kregen we ’s middags een dikke 28 knopen, meer dan de verwachte 6. Niet lekker voor de schipper, maar het schip lag dank zei de voorzorgsmaatregelen goed. Ook in de avond, tot na middernacht zette de wind door, tegen de weersverwachting in. Geen rustige nacht dus.

2013-05-25-at-17-53-06

De volgende morgen, 28 mei ontmeerden we en vertrokken naar Foca, aan de Turkse kust. We motorzeilden tot beZ Oinoussa en zeilden tot aan de bestemming met ruime wind en rondden Karaburun. Met behulp van locale kennis van een vertrekkend Turks jacht, pikten we een boeitros op en hadden een plaatsje in de haven voor twee nachten. We aten in een kofte tentje uit de lonely planet onder een bladerdak bij de vissershaven. De volgende dag maakten we de wifi tenten onveilig in het park, beklommen het kasteel en bezochten de sanctuary van de Cybele’s.

 

Op zaterdag 1 juni vertrokken we naar Chios, Alex moest zijn vlucht halen op maandag naar Amsterdam en Liesbeth kwam met dezelfde vlucht aan met Sammy. We zeilden na ronding van Karaburun tot bezuiden Oinamoussa op een NW ¾, die omsloeg in Zuid en uitliep op een dikke 6.

Meerden af in Chios marina om ongeveer 1600 uur, na de welwillende medewerking van andere jachten, die iets verhaalden op voor ons plaats te maken. We huurden een autootje en aten een saslik in een een snackbar met wifi.

 

De volgende morgen maakten we schoonschip voor de aankomst van admirasal Noordijk en maakten een tocht over het zuid en westelijk deel van het eiland, via Pirgy, Olimba, Mesti en klooster Nea Mona. Wat een woest mooi eiland!

Door de rondrit hadden we geen zin meer in een mooie afsluiting in de vorm van een visje eten, maar maakte Alex een eenvoudige doch voedzame maaltijd.

Na een glas wijn en een mooie regenboog was het bedtijd.

 

De volgende dag bracht de schipper Alex naar het vliegveld en pikte echtgenote Liesbeth op.

Het was een mooie reis, van Rhodos naar Chios met Turkse, Griekse havens en baaitjes.

Samen ge(motor) zeild 321 zeemijl in 30 dagen; 14 havens, 3 onbewoonde baaien aangelopen, waarvan 4 Ionische steden, 4 stormdagen en 2 sightseeing dagen langs drie andere oude Ionische steden in het binnenland en Griekse kloosters bezocht, (waar we een kaarsje voor moeder Noordijk opstaken).

Mooie reis, mooie culturele indrukken, afwisselend in weer, cultuur en omgeving; kortom voor herhaling vatbaar!

 

 Posted by at 1:08 pm