Sep 152008
 

Verwaaid, met de auto langs de Noordkust en naar het binnenland van Gallure, Olbia van 11 tot 16 december.

Op 11 september werd Michael in het ziekenhuis onderzocht, omdat de uitslag niet bevredigend was, moest er op maandag 16 september een nieuw onderzoek worden verricht.

Omdat er intussen een stormwaarschuwing voor de Straat van Bonifacius van Westelijk 9 BF was, besloten we aan de oude stadspier vast te maken met 6 trossen, gemarld tegen het schavielen en zetten onze “Schotse”-multi purpose plank tussen de fenders en de granieten kademuur.

We huurden een autootje voor een paar dagen om het leed te verzachten en reden de 12e via het binnenland naar Porto Torres en langs de Noordkust terug via Castelsardo, Isola Rossa, Santa Teresa di Gallura, Palau en Marina dell’Orso terug naar Olbia.

Op de heenweg bezochten we de Basillica della Santissima Trinita di Saccargia. Een mooie Romaanse kerk uit de tijd van Pisa (1116) met prachtige frescos. Het tenderen langs de kust verliep onproduktief, of de verbindingen waren miniem, of de beschutting was niet optimaal.

Het best leek nog Porto Torres, door de direkte ferry verbinding naar Genua en de nachttrein aansluitend naar Arnhem.

Maar het haventerrein lag toch redelijk open naar zee, en daarmee op de winterstormen (NW) uit de Golf van Lyon, niet optimaal vanuit Santa Catarina.

We besloten daarom toch voor de optie Rome en leggen de boot deze winter op de wal bij Tecnomar in Fiumicino, op 30 minuten lopen vanaf het vliegveld.

Deze beslissing kwam mede tot stand doordat we op de terugweg van Santa Teresa naar Olbia in de bergen een cycloon over ons heen kregen met enorme onweersbuien en hoosbuien. Soms kwam de bliksem wel van 4 kanten tegelijk! (In Sassari, vlakbij, waren de bomen ontworteld en was er 70 knopen wind gemeten, stond de volgende dag in de krant).

We maakten ons zorgen om Marjolijn, Berend Jan en de kinderen, die die nacht zouden oversteken met de ferry vanuit Genua naar Porto Torres en uiteraard ook om onze boot aan de kade in Olbia.

Maar de prioriteit op dat moment was uiteraard eerst om heel uit de bergen in Olbia aan te zien komen.

Dat lukte, iedereen reed heel beheerst, uitzonderlijk zelfs. Bij aankomst in Olbia lag de boot er goed bij. De ankerliggers uit de baai lagen nu ook voor de kant (sommigen na 3 keer krabben) en vertelden 52 knopen te hebben geklokt op de piek van de storm.

Marjolijn belde de volgende dag goed te zijn aangekomen en weinig van het slechte weer te hebben gemerkt op de grote ferry. (De jongens had ze een primatourtje gegeven, maar achteraf waarschijnlijk onnodig). Gelukkig maar.

Ze zaten deze week bij vrienden, dus we spraken af om donderdag weer te bellen, nadat we de Maddelena’s hadden verkend.

Zaterdag, er stond een flinke wind, 28-30 knopen, hebben we de binnenlanden van Gallure verkend.

Prachtig woest bergachtig landschap met Nuraghes (uit 1440-900 vC ) We reden naar de Nuraghe de Albucciu, bij Arzachena, waar een wooncomplex was opgegraven en gevonden en maakten daarna een prachtige wandeling door de bergen naar een tempelcomplex, uit dezelfde periode, de Tempietto di Malchittu.

Onderweg zagen we adelaars, en nog veel meer in een wild landschap met woeste granieten reuzestenen, waarin de tempel en de nuraghes heel natuurlijk verstopt zaten.

Daarna reden we naar de andere kant van Arzachena, naar de Tombia giganti, of de Coddu Vecchju, de begraafplaatsen uit die periode, een soort dubbele hunebedden.

Vandaar gingen we de bergen in; Aggius en de oude Romeinse hoofdplaats Tempio Pausania.

In Aggius hebben we heerlijk gegeten, een mooi bergstadje met granieten huizen en in Tempio hebben we de kathedraal ( barok) en het provinciehuis bekeken.

Na een uurtje benzine te hebben gezocht, waren we om 1900 terug aan boord.

De volgende dag was het weer nog steeds slecht, we hebben toen (eindelijk) de films bekeken die we al een jaar aan boord hadden.

Maandag was de uitslag in het ziekenhuis gelukkig goed, maar het weer nog steeds een dikke ZW 6.

We besloten daarom dinsdagmorgen te vertrekken naar Isola la Maddelena, via het 13 feet channel boven Isola di Stefano (en de NATO) langs.

 Posted by at 2:13 pm
Sep 112008
 

Sardinie Oostkust, van 2 tot 14 september 2008, Porto Corallo, Arbatax, Santa Maria di Navarra, Porto Caletta, Olbia.

Na van Marina en Martijn, Kathryn en Greg en Lineke en Peter afscheid te hebben genomen, bleken Marjolijn, Berend Jan, Jan Berend en Evert Jurriaan twee weken naar de noordkust van Sardinie te te komen. Gelukkig, voordat we sociaal gezien in een zwart gat vallen.

We zeilen dan wel aan het eind van het seizoen naar het noorden, wat tegen onze principes indruist, maar uiteraard zijn we erg nieuwsgierig naar de dikke buik van Marjolijn en erg blij de mannekes weer te kunnen zien.

Op 2 september rondden we Capo Carbonara en motorzeilden binnen de eilandjes Cavoli, Berni en Serpentera naar Porto Corallo.

De 3e september voeren we door naar Arbatax, waar we in de baai ankerden en ’s avonds een mooie strandwandeling maakten.

Omdat het Portugese modem niet met de Italiaanse simkaart overweg kon, gingen we met de bus naar Tortoli om een wizkid te vinden die het modem kon deblokkeren.

Na twee dagen was het zover, we surfen en skypen weer, al is het dan wel op een Italiaans modem, gegarandeerd (?) overal in Europa te gebruiken.

Ondertussen waren we verhaald naar de zeilclub van Arbatax, waar we een leuke tijd hadden en ’s avonds heerlijk gegeten hebben.

Zondag de 6e september zeilden we naar Santa Maria de Navarra, een stukje van niets, maar een prachtig landelijk plaatsje in de bergen van het natuurpark van Baunei.

De 10e zeilden we door naar La Caletta, een grote vissershaven met enig strandtoerisme, mooie kust en mooie stranden.

De volgende morgen gingen we door naar Olbia, waar naar toe we binnen de tafelberg zeilden, die gedekt was met een wolkenkleed.

In Olbia meerden we af aan de stadskade en deden de boodschappen onder de brug door bij een grote supermarkt met de dinghy.

De volgende dag ging Michael op de fiets naar het hospitaal voor onderzoek en bekeken we de oude kerk, San Simplicio, Romaans uit de tijd van de overheersing van Pisa. Simpel, maar mooi, geheel uit graniet.

Ondertussen was de voorbereiding voor de 27e editie van de rally Costa Smeralda gestart, waarbij (uiteraard) het Subaru Rally Team werd opgebouwd naast de boot.

Toen we vertelden dat we een Forrester reden werden we in het geheel opgenomen met vrije doorgang door de pits/werkplaats naar de boot.

(Achter de pits, is onze mast te zien).

Omdat we geen Impreza konden lenen, huurden we zelf een autootje voor vrijdag en zaterdag om langs de jachthavens te tenderen voor een ligplaats voor de winter en om in het binnenland de Nuraghe (de hunnebedden van Sardinie) te bekijken. Ook omdat de mistral waait op zaterdag, wat het verblijf in de Straat van Bonefacius wat minder aantrekkelijk maakt.

 Posted by at 5:45 pm
Sep 052008
 

Sardinie, westkust. 18 augustus tot 1 september 2008

Porto Conte, Alghero, Bosa, Cabo San Marco, Tharos, Portocuno, Porto Vesta, Carloforto (San Pietro), Porto Malfatane, Cagliari, Villasimius.

Op 18 augustus vertrokken we om 0800 uur van Cala Rata op Menorca naar Sardinie, waar we om 1900 uur op 19 augustus aankwamen in Porto Conte. Een prachtige baai waar we ankerden en heerlijk zwommen en een rustige nacht genoten, na een mooie oversteek.

De volgende middag verhaalden we naar Alghero, waar we onder de stadsmuur in de Marina St Elmo, afmeerden.

Donderdag 21 augustus kwamen ’s middags Martijn en Marina aan boord, met de trein vanuit Olbia. We aten een pizza en een fritta mixta op een klein pleintje en maakte een stadswandeling over de muren van de stad. Mooi en gezellig plaatsje en weer heerlijk bijgekletst.

De volgend dag zeilden we door naar Bosa. Eigenlijk wilden we naar het Noorden en door de Bonifacio straat naat Olbia, maar er stond een flinke Mistral met een dikke 7 in de straat, zodat we besloten zuidom te varen en Marina in Cagliari weer op de trein naar Olbia te zetten.

Na een mooie zeildag lieten we in Bosa in de namiddag het anker vallen en gingen we zwemmen. We aten aan boord en Martijn en Michael gingen ’s avonds nog even met Tobias de wal op waarbij de strandtenten (en door Martijn de Italiaanse meisjes) werden geinspecteerd.

De volgende morgen nog even een vers broodje gehaald en langs de rivier gelopen.

Om 1200 uur gingen we anker op en zeilden we voor een kleine NW 5 naar Cabo San Marco, waar we een boei oppikten voor de opgravingen van de Phoeniciese stad Tharos. Heerlijk gezwommen en de volgende dag de opgravingen verkend, mooie plek in een prachtige baai!

Om 1200 uur, na een verkwikkende duik, vertrokken we onder zeil naar Portocino. Onderweg trok de wind door naar 7 en bouwde de zee flink op. Martijn en Marina bleken over een prima zeewaardigheid te beschikken en waren geen moment zeeziek! Met de zwemvestjes aan liepen we Porticino binnen, waar we te horen kregen dat er geen plaats was, (ook niet tegen de vissers op zaterdag !). We liepen daarom de commerciële haven Porto Vesme binnen, niet erg romantisch, een soort Botlek, maar omdat de vooruitzichten voor de nacht een windkracht 8 waren, mochten we aan de noordkant blijven liggen.

Martijn en Michael haalden een pizza, waarna we na een lekker glas wijn gingen slapen.

De volgende morgen was het weer redelijk verbeterd, dus staken we snel de baai over naar Carloforte op het eiland Sto Pietro, waar volgens de overlevering Petrus gestrand was en de eilandbewoners heeft leren (tonijn) te vissen. Een leuk plaatsje, waar we een nachtje bleven.

Op dinsdag 26 augustus vertrokken we naar Porto Malfatane, een prachtige baai aan het zuidpuntje van Sardinie. Onderweg trok de wind weer behoorlijk aan, nog steeds een gevolg van de mistral uit de golf van Lyon. In de baai lagen we prima en ’s avonds ging de wind helemaal liggen, en kwamen Greg en Kathryn aan boord, die daar ook ten anker lagen. Na een gezellig etentje en een paar mooie flessen gingen we best laat slapen.

De volgende morgen een mooie wandeling gemaakt met Marina, Greg en Kathryn langs de kust, waarna we na het zwemmen anker opgingen en vertrokken naar Cagliari, waar we in de namiddag afmeerden in de Marina del Sole.

De volgende morgen ging Michael naar het hospitaal, (waar het been goed bleek te genezen) en Marina de spullen pakte. Na de lunch aan boord brachten we Marina en Martijn naar de trein, voor de terugreis naar patria.

Jammer, het was een heerlijke tijd, goede reis en gauw weer terug!!

Het was voor Martijn en Marina een korte heftige mini cruise; mooie ankerbaaien met mede zeilers, woeste zeeen met zwemvesten om en een vluchthaven, ook met heerlijk zeilweer, oude opgravingen en zonsondergangen met ’s nachts prachtige sterren, leuke stadjes en markten, kortom een zeilreis in notendop en daarna nog een reis met ferries, treinen en hotels.

Bovenal was het reuze gezellig en Marina was reuze enthousiast over het bootjesleven, dus voor herhaling vatbaar!

Die avond kwamen Peter en Lineke in de jachthaven aan vanaf de oostkust. De volgende dag hebben we gevieren een fietstocht gemaakt naar de zoutmeren. ’s Avonds vierden we met Katryn en Greg, Peter en Lineke en nog vele andere zeilers een BBQ met live music in de jachthaven, eten en dansen op de steigers en een heuse feesttent.

Zondag hebben we eindelijk de oude stad van Cagliari verkend, mooie kathedraal en mooi paleis (met een leuke tentoonstelling van Nivola)!

Greg en Katryn vertrokken die dag naar Tunesie.

Maandag zeilden we door naar Villasimius waar we ankerden in de baai, samen met Peter en Lineke.

’s Avonds hebben we aan de wal nog heel gezellig gegeten en uitgebreid afscheid genomen. Haptonomisch vonden we onze weg naar de dinghies op het ondertussen nachtelijke strand.

De volgende dag, 2 september vertrokken Peter en Lineke heel vroeg naar Sicilie en wij iets later naar de Oostkust van Sardinie, naar Porto Corolla en zeilden binnen de eilanden langs met prachtig weer de Thyrreense zee in.

 Posted by at 9:16 pm