Apr 102013
 

Noord Oost Aegean, Dardanellen en Bosporus.

 

Nisos Lesbos; Mitilini, Mithimna,  Aeolian Coast; Ayvalak, Bozcaada, Dardanellen; Canakkale,  Gelibolu, Zee van Marmara; Karabuga, Asmalkoy (Marmara Adasi),  Princess Islands; Heybeliada (Cam Limani), Burgazada,  Istanbul; Fenerbace Marina,  Bosporus, Zwarte Zee; Pozkoy, Istanbul; Kalamis Koyu, Zee van Marmaris; Esenkoy, Katirli,  Marmara Adasi; Asmalikoy, Port Marmara, Dardanellen; Canakkale,

2012-06-24-at-10-46-39

 

In Miltini lagen we midden in de stad, voor de afwisseling leuk, maar veel verkeer en ’s avonds een demonstratie tegen de Euro van de ultra rechtse partij Sigma 7 met veel bier en vuurwerk. We laadden water,  werkten de e-mails bij en vertrokken de volgende dag naar Ayvalik, waar we ankerden en een wandeling maakten naar de “Duivelsberg”.

 

De 4e juni voeren we verder naar Mithimna, een leuk plaatsje aan de Noordkust van Lesbos, waar we ongeveer om 4 uur ’s middags aankwamen. Peter en Lineke vingen onze trosssen op, die hadden ons al lang zien aankomen, een onverwacht weerzien, dat we vierden met een gezamenlijk maal in het Octopus Restaurant.

 

Later bleek ons achterankertje te krabben; er zat een stuk betonijzer tussen de vloeien, met behulp van Peter en Lineke werd verhaald naar een andere plek en het voorste anker gepresenteerd.  Later in de morgen voer een Amerikaans motorjacht ons anker eruit en werd opnieuw geankerd, nu in 3 talen, Frans, Grieks en Engels.

2012-05-24-at-15-34-31

’s Avonds kookte Peter en Mike had nog een mooie fles, we aten heel gezellig op de Alegria en namen afscheid; Peter en Lineke wilden de volgende morgen heeel vroeg vertrekken naar Limnos, terwijl wij aand de Turkse kant bleven.

 

De volgende morgen laadden we diesel in de vissershaven en vertrokken naar Bozcaada, waar we ’s middags om 1600 uur aankwamen. Bozcaada is een leuk en mooi eiland, met een vaste veerdienst naar de Turkse vaste wal en een ferry dienst naar Channakale in de Dardanellen.

 

De volgende morgen vertrokken we met NW5-6 en motorzeilden  hoog aan de wind naar de ingang van de Dardanellen, waar de wind minderde en we tegen de stroom naar Channakale motorden, waar we inklaarden en twee nachten bleven.

Leuke stad, lange boulevard, prachtige parken. Marine en oorlogs museum en een replica van de Turkse mijnenveger voor de wal die het Franse slagschip Barth tot zinken bracht in 1915.

 

Vertrokken 9 juni vanuit Chanakkale naar Karabuga, maar kregen net buiten de Dardanellen motorpech, de aandrijfriem van de koelwaterpomp brak, wat we gelukkig snel konden repareren.  Door de stevige NNO wind, tegen, besloten we terug te keren naar de ingang/uitgang van de Dardanellen en gingen in Galipoli ten anker met een tros op de veerpont KaraHassan ogulari, (Zwarte Hassan de eenogige) die daar lag te wachten op reparatie.

We bleven een dagje hangen, bezochten het Piri Reis museum (die in Galipoli is geboren) en Sammy bouwde een relatie op met de dorpsjeugd, die bij onze ankerplaats zwommen en van de zwarte hassan doken.

Hij joeg de jongens achter elkaar het water in.

 

De 11e vertrokken we naar Karabuga, motorzeilden op kotterfok en grootzeil hoog aan de wind. In Karabuga was een coaster kolen aan het laden, zodat we buitengaats bovenwinds ten anker gingen, recht voor een middeleeuwse muur met uitkijktorens, tussen een strandje en de oude ruines van de toenmalige haven.

 

We maakten een avondwandeling over de muur en aten aan boord met een prachtig uitzicht.

Maakten de volgende morgen een wandeling over het Turkse platteland, tussen de koeien en tarwevelden, kregen koffie aangeboden van een Turks boeren echtpaar, zwommen in de Zee van Marmara en vertrokken naar Asmalkoy op Marmara eiland.

Omdat het prachtig zeilweer was voeren we door het Araplar Channel, best spannend.

 

Maakten een wandeling door het dorpje van niks, erg landelijk, maar toen we vroegen of er ergens iets te eten viel werd er druk getelefoneerd en aan het begin van de vissershaven voor ons gedekt, heerlijke verse mul en een zeebaars, dat er op zijn Turks met een raki, ui en zout,  goed smaakte.

2012-06-25-at-16-28-41-version-2

De volgende dag voeren we door naar de Prisessen eilanden, net onder de ingang van de Bosporis, voor de Aziatische kust van Istanbul (Fenerbace). We ankerden in de Cam Liman, een prachtig beschutte baai, maar met erg veel zwerfvuil.

 

Maakten een wandeling over Heybeliada, het eiland met de Marine academie en deden wat klussen aan de boot en motor .

Vertrokken de volgende morgen naar  Burgazada, waar we een boeitros oppikten en een wandeling maakten, heerlijk vis aten en een waterpijp rookten  met uitzicht op de lichtjes van de Bosporis en Istanbul.

 

De volgende morgen vertrokken we naar de jachthaven van Fenerbace, waar we om 1100 uur afmeerden, naast de helihaven.

 

We bleven in Istanbul van 15 tot 22 juni en bezochten dagelijks de stad met veerboot en taxi; Topkapi, de brug, de vismarkt, de oude bazaar, waar we nieuwe oorbellen voor Lisbeth kochten en de kruiden bazaar; de Aya Sophia, de Blauwe moskee, de pilaren fontein (geschenk van de Duitse keizer), maakten een wandeling door het park, aten in Kalekoy, namen de ferry door de Gouden Hoorn en bezochten de Chora kerk, aten broodjes vis (Ekmek Balik)

De laatste dag pikten we de was op, ladden diesel en water en ankerden voor het riviertje van Fenerbace en het park. Liesbeth voelde zich niet helemaal lekker, misschien was een week sight seeing toch iets teveel geweest.

We hielden rust en bbq wat aan boord.

2012-06-24-at-10-20-56

De 22e, na een wandeling door het park met Sammy, vertrokken we naar de Bosporus, een spannende tocht langs de stad, veel ferries, veel scheepvaart, flinke golfslag en 4 mijl stroom  (tegen). Na de tweede brug wordt het verkeer dragelijker en ontbeten we.

S’ Middags om 1300 uur kwamen we aan in Pozkoy, het eerste haventje in de Zwarte Zee, waar we achter de pier, voor het strand, ankerden.

We maakten een wandeling, zwommen wat en aten een zeebaars aan de wal.

Sammy gedroeg zich uiterst verontrustend met een hondhomovriendje en zette het dorp op stelten.

 

We hielden een rustdag in Pozkoy, stil badplaatsje met koe op het strand, waar veel mensen uit Istanbul het weekend doorbrengen. We ontbeten in het dorp, deden wat boodschappen, zwommen wat en leerden Sammy apporteren.

 

We kregen antwoord van schoondochter Sigrid op ons voorstel om met Jaap en Jilles te zeilen van 25 juli tot en met 1 augustus. Yes, de jongens zijn dol enthousiast. Na veel wikken en wegen besloten we derhalve terug naar het zuiden te varen.  Het noorden was toch iets saaier mbt. natuur en historie. Ook waren er veel kwallen in de Zee van Marmara, ook de reis naar Istanbul of Izmir vanuit Groningen was minder gemakkelijk dan naar Dalaman.

1250 km terug dus, nu downwind en varen op schema; 25 juli; 2120 uur Dalaman vlucht HV 745.

 

Op de 24e deden we nog een klein rondje in de Zwarte Zee  en voeren ’s middags de Bosporus in. Er stond een krachtige noorden wind, maar zeilen op de Bosporis is verboden, dus downhill met 4 mijl stroom mee.  Het was nog spannender dan op de heenreis, 10-11 knoop, op een gegeven moment hadden we 7 koers kruisende ferries tegelijk, 5 van bakboord en 2 van stuurboord.

 

Om 1800 uur kwamen we voor anker op ons plekje voor Fenerbace, Mike had ’s morgens op de visafslag van Poskoy een (Zwarte Zee) zalm gekocht, die heerlijk smaakte op de BBQ. We kregen s’ avonds bevestiging van de booking voor de jongens naar Dalaman.

 

De 25e vertrokken we naar Esenkoy (Katirli) aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waar we om 1600 uur over bb. afmeerden in de vissershaven. Daar ontzoutten we het schip, laadden water en de batterijen en maakten een wandeling door het dorp. De volgende morgen was er markt en geen wind, dus besloten we te blijven. Grote prachtige markt met veel heerlijk fruit en groentes, het deed ons aan Sicilie denken. Liesbeth verhuisde met Sammy naar het strand. Mike verrichtte preventief omderhoud.

2012-06-26-at-10-23-11

De volgende dag zeilden we van Esenkoy naar Asmalikoy op Marmara Adasi met harde wind en regenbuiene, waarin soms gereefd moest worden. Er stond een korte steile golfslag en sinds de Noordzee- waaraan we door de golfslag  werden herinnerd- moesten we de zeilpakken aan.

We hielden de volgende dag een rustdag, strand, klusjes en lezen.

 

De 29e verhaalden we naar de hoofdplaats van Marmara; Port Marmara, twee uurtjes zeilen, waar we om 1400 uur afmeerden.  Leuke plaats, Turkse touristen only, mooi stadje en heerlijk in een klein restaurantje gegeten, allemaal puur turkse gerechten en allemaal aanbevolen door oma die in de keuken stond.

 

De 30e vertrokken we naar de Dardanellen met een harde wind, NO 5 die later in de Dardanellen aantrok tot een 7. Om 1700 uur meerden we af in Canakkale, in de stads marina. De weersvooruitzichten waren voor de komende dagen storm tot stormachtig.

2012-05-31-at-12-25-58

We besloten het betere weer af te wachten en in Canakkale de procedure in te zetten om een Turkse residentie te krijgen. Dit omdat we nog een paar jaar in Turkije wilden blijven zeilen en dat met de nieuwe visaregeling niet voor meer dan 3 maanden per jaar mogelijk zou zijn. Een ambtelijke uitdaging voor de stormdagen dus

 Posted by at 1:33 pm
Apr 102013
 

Marmaris-Konya-Goreme-Erdigir-Aphrodisias-Marmaris-Simi, Pedi-Knidos-Kos-Lemnos, Pandeli-Samos, Karlovani-Inoussa, Mandraki-Lesvos, Plomarion, Kolpos Yeras, Skala Loutra, Mitilini.

2012-05-20-at-12-05-42

Op 2 mei vertrokken we uit Portugal, via de familie in Nederland, om naar Marmaris, naar de boot te gaan.

8 mei vloog Mike met Corendon door naar Bodrum, om de boot klaar te maken voor de terwaterlating, er moesten nieuwe accu’s geplaatst en de zwart water leidingen vernieuwd.. 12 mei ging de “ Alegria”  te water en kwam Liesbeth met onze nieuwe hond Samson (Sammy) aan boord.

We ruimden het schip in, poetsten en maakten vaarklaar en vertrokken de 14e mei met een huurauto naar Cappadocia, 850 km het binnenland in van Anatolie. Een prachtig natuurgebied met veel Byzantijnse kerkjes. Onderweg sliepen we in Konya, een erg conservatieve stad, bedevaartsplaats van de Derwishes, Metvlana de geestelijk leider, ligt er begraven in een prachtige schrijn. Ook staat er in het centrum een mooie indrukwekkende moskee uit de 16e eeuw.

2012-05-16-at-07-57-32

Cappadocia was prachtig, we maakten een paar prachtige wandelingen door bizarre landschappen en door de kleinste dorpen. Er is geschiedenis van voor 5000 vC te ontdekken en er zijn vele oude Byzantijnse kerkjes uitgehakt in de meest vreemde rotsformaties. Ook zijn er onderaardse steden uitgehakt, als antwoord op de horde’s van Dzengis Kan en de aanvallen van de Perzen, sommige steden 7 verdiepingen diep. Claustrofobisch.

We bleven er 4 dagen, absoluut de rit waard. Op de terugweg volgden we de zijderoute en bezochten nog een oude caravanseray. We sliepen onderweg in Erdigir, een prachtig plaatsje aan de zuidoever van een enorm bergmeer, omzoomd door bergen met sneeuwtoppen, een soort Turks Zwitseland.

2012-05-17-at-12-44-40

De laatste dag bezochten we Aphrodisias, een prachtige Romeinse stad, erg compleet en intact. Naar men zegt een van de mooiste opgravingen in Turkije, maar omdat het ver van de kust en erg uit de route ligt, bijna niet door touristen bezocht. We vonden het de mooiste Grieks/Romeinse stad die we tot nu toe hebben bezocht.s’ Avonds de 21e mei waren we terug aan boord, na onderweg nog te hebben gestored. De volgende morgen haalden we de zeilen op, leverden het autootje in en maakten het schip verder zeilklaar.

De 23e mei vertrokken we met een flinke wind, gereefd naar Pedi, waar we om 1600 uur aankwamen. Sammy had zijn eerste zeiltocht goed doorstaan, dat wordt nog wel wat. We maakten een mooie wandeling en aten in de enige taverne.

De volgende morgen om 1030 uur vertrokken we naar Knidos, motorden door Nimos Straat en zeilden tot Ince Burun, daarna een uurtje hakken tot Divan Burun, waarna  Knidos was bezeild. Maakten weer de avondwandeling naar de vuurtoren van Kaap Krio en haalden het weer niet, te steil en te ruig, Sammy werd aangevallen door een grote Turkse hond, het leek wel of hij er op had zitten wachten. Na de honden te hebben gescheiden, vond hij het tot 3 keer nog niet genoeg. Ook de Turkse hond vond het wel mooi zo, sommige reuen vinden niets boven een robbertje vechten gaan. Het hoort afgrijselijk aan, maar er gebeurt eigenlijk niets. De volgende morgen liepen we naar het graf van Demeter en het grote theater en vertrokken om 1300 uur naar Kos, wat geheel werd bezeild. De havenmeester dacht het even voor ons te moeten regelen, wilde ons laten ankeren en tegen de avond was er dan wel een plaatsje. We hadden daar geen zin in, voeren de oude hasven in en ankerden achter het kasteel, met het voorschip aan het voetpad, heerlijk rustig met een prachtig uitzicht. Liesbeth vond het plekje zo mooi, dat we er twee dagen bleven.

De 27e mei vertrokken we met bestemming Lemnos, weinig wind, motorzeilen, s’middags trok de wind aan ZO, en lag Pandeli bezeild, waar we 0m 1430 uur aanlegden. We maakten een mooie wandeling naar Platanos en aten ’s avonds op het strand.

2012-05-19-at-07-50-00

De volgende morgen vertrokken we naar Samos, zeilden heerlik tot Straat Fourniou, waar we de wind tegen kregen en zowaar nog een onweersbui over kwam. Om 1730 maakten we vast in Karlovasi, achteranker en vast voor. Grote eenzame haven met een Deen en een Fransman waren we de enige jachtjes in een giga industrie haven. Maakten een grote wandeling langs het strand, boulevard en achter de huizen langs de berg en door een bos terug. Aten gestoofde geit in het dorp, waar Liesbeth ziek van werd. Liesbeth was de volgende morgen weer wat beter en maakte een grote wandeling met de hond. De schipper bleef aan boord, de ferry uit Athene kwam binnen en meerde naast ons af. Om 1000 uur vertrokken we naar Cesme, in Turkije.

Cesme is een prachtig stadje, mooi gerestaureerd met een prachtig fort, park en mooie straatjes. Erg dure jachthaven, waar gewoon ook alles werkt, Camper en Nicholsen.

De 30e mei voeren we door naar Mandraki, het eiland waar ongeveer alle Griekse reders vandaan komen en het eiland betalen om tourist onvriendelijk te blijven, zodat in de zomer de mannen onder elkaar zijn. Woest plaatsje, mooie haven met ’s nachts nog even een flink onweer, waarbij we aan lager wal lagen, zodat de schipper nog een uurtje willen tussen de boot stond te trappen. Maakten nog een wandeling naar een klooster waarbij Sammy vond dat hij een geit moest vangen. Gelukkig was de geit slimmer en een stuk groter dan Sammy.

De 31e mei zeilden we door naar de zuidkust van Lesvos, Plomarion. We vertrokken met 3 opties, iv het weerbericht, de Turkse kust, het binnenmeer van Lesvos aan de west kust of Plomarion aan de zuidoost kust. Het werd bijna geen wind, dus motorzeilden we en kwamen om 1530 uur in Plomarion aan, achteranker en onze voortouwtjes werden opgevangen door een forse dame in een blauwe overall met een pistool aan haar riem.

Waarmee het vooroordeel van de schipper; dat alle vrouwen op Lesbos in een tuinbroek lopen met een pijl en boog op de rug, in een moderne versie werd bevestigd.2012-06-25-at-11-38-00

 

We vonden dat we maar een dagje rust moesten, zwemmen, ankeren en bbq; zodat we mooie garnalen in het dorp kochten, de beste ouzo van heel Griekenland (die naar men zegt in Plomarion wordt gestookt) en vertrokken de volgende dag naar Kolpos Yeras, het grote binnen meer van Lesbos aan de Oostkust; waar we in de baai van Skala Loutra ankerden tegenover een klein strandje en heuvels met olijvenbomen waar een kudde geiten graasde. Een lokale visser kwam langsgeroeid en verkocht ons een heerlijk maaltje rode mul, net gevangen voor 2.50. Liesbeth ging zwemmen met Sammy, Mike tuigde de bbq op en maakte de vis schoon, en ’s avonds hadden we een heerlijke groentestoof met garnaaltjes en een gegrild visje. Een soort Zwitserleven gevoel. Maar dan live.

Op 2 juni moest de schipper van de admiraal geknipt, we gooiden met Sammy nog een bal op het strandje en vertrokken om 1200 uur naar Miltini, de hoofdplaats van Lesvos, waar we om 1430 uur afmeerden in het centrum, naast de stoplichten van een rotonde. Liesbeth klaarde in bij de kustwacht en moest ons transitlog achterlaten. Nu maar afwachten of we de Dardanellen ooit zullen halen, of als galeislaven voor Athene verder in de Aegean moeten blijven.

De blog wordt vervolgd eind juni.

 Posted by at 1:10 pm