Apr 102013
 

Noord Oost Aegean, Dardanellen en Bosporus.

 

Nisos Lesbos; Mitilini, Mithimna,  Aeolian Coast; Ayvalak, Bozcaada, Dardanellen; Canakkale,  Gelibolu, Zee van Marmara; Karabuga, Asmalkoy (Marmara Adasi),  Princess Islands; Heybeliada (Cam Limani), Burgazada,  Istanbul; Fenerbace Marina,  Bosporus, Zwarte Zee; Pozkoy, Istanbul; Kalamis Koyu, Zee van Marmaris; Esenkoy, Katirli,  Marmara Adasi; Asmalikoy, Port Marmara, Dardanellen; Canakkale,

2012-06-24-at-10-46-39

 

In Miltini lagen we midden in de stad, voor de afwisseling leuk, maar veel verkeer en ’s avonds een demonstratie tegen de Euro van de ultra rechtse partij Sigma 7 met veel bier en vuurwerk. We laadden water,  werkten de e-mails bij en vertrokken de volgende dag naar Ayvalik, waar we ankerden en een wandeling maakten naar de “Duivelsberg”.

 

De 4e juni voeren we verder naar Mithimna, een leuk plaatsje aan de Noordkust van Lesbos, waar we ongeveer om 4 uur ’s middags aankwamen. Peter en Lineke vingen onze trosssen op, die hadden ons al lang zien aankomen, een onverwacht weerzien, dat we vierden met een gezamenlijk maal in het Octopus Restaurant.

 

Later bleek ons achterankertje te krabben; er zat een stuk betonijzer tussen de vloeien, met behulp van Peter en Lineke werd verhaald naar een andere plek en het voorste anker gepresenteerd.  Later in de morgen voer een Amerikaans motorjacht ons anker eruit en werd opnieuw geankerd, nu in 3 talen, Frans, Grieks en Engels.

2012-05-24-at-15-34-31

’s Avonds kookte Peter en Mike had nog een mooie fles, we aten heel gezellig op de Alegria en namen afscheid; Peter en Lineke wilden de volgende morgen heeel vroeg vertrekken naar Limnos, terwijl wij aand de Turkse kant bleven.

 

De volgende morgen laadden we diesel in de vissershaven en vertrokken naar Bozcaada, waar we ’s middags om 1600 uur aankwamen. Bozcaada is een leuk en mooi eiland, met een vaste veerdienst naar de Turkse vaste wal en een ferry dienst naar Channakale in de Dardanellen.

 

De volgende morgen vertrokken we met NW5-6 en motorzeilden  hoog aan de wind naar de ingang van de Dardanellen, waar de wind minderde en we tegen de stroom naar Channakale motorden, waar we inklaarden en twee nachten bleven.

Leuke stad, lange boulevard, prachtige parken. Marine en oorlogs museum en een replica van de Turkse mijnenveger voor de wal die het Franse slagschip Barth tot zinken bracht in 1915.

 

Vertrokken 9 juni vanuit Chanakkale naar Karabuga, maar kregen net buiten de Dardanellen motorpech, de aandrijfriem van de koelwaterpomp brak, wat we gelukkig snel konden repareren.  Door de stevige NNO wind, tegen, besloten we terug te keren naar de ingang/uitgang van de Dardanellen en gingen in Galipoli ten anker met een tros op de veerpont KaraHassan ogulari, (Zwarte Hassan de eenogige) die daar lag te wachten op reparatie.

We bleven een dagje hangen, bezochten het Piri Reis museum (die in Galipoli is geboren) en Sammy bouwde een relatie op met de dorpsjeugd, die bij onze ankerplaats zwommen en van de zwarte hassan doken.

Hij joeg de jongens achter elkaar het water in.

 

De 11e vertrokken we naar Karabuga, motorzeilden op kotterfok en grootzeil hoog aan de wind. In Karabuga was een coaster kolen aan het laden, zodat we buitengaats bovenwinds ten anker gingen, recht voor een middeleeuwse muur met uitkijktorens, tussen een strandje en de oude ruines van de toenmalige haven.

 

We maakten een avondwandeling over de muur en aten aan boord met een prachtig uitzicht.

Maakten de volgende morgen een wandeling over het Turkse platteland, tussen de koeien en tarwevelden, kregen koffie aangeboden van een Turks boeren echtpaar, zwommen in de Zee van Marmara en vertrokken naar Asmalkoy op Marmara eiland.

Omdat het prachtig zeilweer was voeren we door het Araplar Channel, best spannend.

 

Maakten een wandeling door het dorpje van niks, erg landelijk, maar toen we vroegen of er ergens iets te eten viel werd er druk getelefoneerd en aan het begin van de vissershaven voor ons gedekt, heerlijke verse mul en een zeebaars, dat er op zijn Turks met een raki, ui en zout,  goed smaakte.

2012-06-25-at-16-28-41-version-2

De volgende dag voeren we door naar de Prisessen eilanden, net onder de ingang van de Bosporis, voor de Aziatische kust van Istanbul (Fenerbace). We ankerden in de Cam Liman, een prachtig beschutte baai, maar met erg veel zwerfvuil.

 

Maakten een wandeling over Heybeliada, het eiland met de Marine academie en deden wat klussen aan de boot en motor .

Vertrokken de volgende morgen naar  Burgazada, waar we een boeitros oppikten en een wandeling maakten, heerlijk vis aten en een waterpijp rookten  met uitzicht op de lichtjes van de Bosporis en Istanbul.

 

De volgende morgen vertrokken we naar de jachthaven van Fenerbace, waar we om 1100 uur afmeerden, naast de helihaven.

 

We bleven in Istanbul van 15 tot 22 juni en bezochten dagelijks de stad met veerboot en taxi; Topkapi, de brug, de vismarkt, de oude bazaar, waar we nieuwe oorbellen voor Lisbeth kochten en de kruiden bazaar; de Aya Sophia, de Blauwe moskee, de pilaren fontein (geschenk van de Duitse keizer), maakten een wandeling door het park, aten in Kalekoy, namen de ferry door de Gouden Hoorn en bezochten de Chora kerk, aten broodjes vis (Ekmek Balik)

De laatste dag pikten we de was op, ladden diesel en water en ankerden voor het riviertje van Fenerbace en het park. Liesbeth voelde zich niet helemaal lekker, misschien was een week sight seeing toch iets teveel geweest.

We hielden rust en bbq wat aan boord.

2012-06-24-at-10-20-56

De 22e, na een wandeling door het park met Sammy, vertrokken we naar de Bosporus, een spannende tocht langs de stad, veel ferries, veel scheepvaart, flinke golfslag en 4 mijl stroom  (tegen). Na de tweede brug wordt het verkeer dragelijker en ontbeten we.

S’ Middags om 1300 uur kwamen we aan in Pozkoy, het eerste haventje in de Zwarte Zee, waar we achter de pier, voor het strand, ankerden.

We maakten een wandeling, zwommen wat en aten een zeebaars aan de wal.

Sammy gedroeg zich uiterst verontrustend met een hondhomovriendje en zette het dorp op stelten.

 

We hielden een rustdag in Pozkoy, stil badplaatsje met koe op het strand, waar veel mensen uit Istanbul het weekend doorbrengen. We ontbeten in het dorp, deden wat boodschappen, zwommen wat en leerden Sammy apporteren.

 

We kregen antwoord van schoondochter Sigrid op ons voorstel om met Jaap en Jilles te zeilen van 25 juli tot en met 1 augustus. Yes, de jongens zijn dol enthousiast. Na veel wikken en wegen besloten we derhalve terug naar het zuiden te varen.  Het noorden was toch iets saaier mbt. natuur en historie. Ook waren er veel kwallen in de Zee van Marmara, ook de reis naar Istanbul of Izmir vanuit Groningen was minder gemakkelijk dan naar Dalaman.

1250 km terug dus, nu downwind en varen op schema; 25 juli; 2120 uur Dalaman vlucht HV 745.

 

Op de 24e deden we nog een klein rondje in de Zwarte Zee  en voeren ’s middags de Bosporus in. Er stond een krachtige noorden wind, maar zeilen op de Bosporis is verboden, dus downhill met 4 mijl stroom mee.  Het was nog spannender dan op de heenreis, 10-11 knoop, op een gegeven moment hadden we 7 koers kruisende ferries tegelijk, 5 van bakboord en 2 van stuurboord.

 

Om 1800 uur kwamen we voor anker op ons plekje voor Fenerbace, Mike had ’s morgens op de visafslag van Poskoy een (Zwarte Zee) zalm gekocht, die heerlijk smaakte op de BBQ. We kregen s’ avonds bevestiging van de booking voor de jongens naar Dalaman.

 

De 25e vertrokken we naar Esenkoy (Katirli) aan de zuidkust van de Zee van Marmara, waar we om 1600 uur over bb. afmeerden in de vissershaven. Daar ontzoutten we het schip, laadden water en de batterijen en maakten een wandeling door het dorp. De volgende morgen was er markt en geen wind, dus besloten we te blijven. Grote prachtige markt met veel heerlijk fruit en groentes, het deed ons aan Sicilie denken. Liesbeth verhuisde met Sammy naar het strand. Mike verrichtte preventief omderhoud.

2012-06-26-at-10-23-11

De volgende dag zeilden we van Esenkoy naar Asmalikoy op Marmara Adasi met harde wind en regenbuiene, waarin soms gereefd moest worden. Er stond een korte steile golfslag en sinds de Noordzee- waaraan we door de golfslag  werden herinnerd- moesten we de zeilpakken aan.

We hielden de volgende dag een rustdag, strand, klusjes en lezen.

 

De 29e verhaalden we naar de hoofdplaats van Marmara; Port Marmara, twee uurtjes zeilen, waar we om 1400 uur afmeerden.  Leuke plaats, Turkse touristen only, mooi stadje en heerlijk in een klein restaurantje gegeten, allemaal puur turkse gerechten en allemaal aanbevolen door oma die in de keuken stond.

 

De 30e vertrokken we naar de Dardanellen met een harde wind, NO 5 die later in de Dardanellen aantrok tot een 7. Om 1700 uur meerden we af in Canakkale, in de stads marina. De weersvooruitzichten waren voor de komende dagen storm tot stormachtig.

2012-05-31-at-12-25-58

We besloten het betere weer af te wachten en in Canakkale de procedure in te zetten om een Turkse residentie te krijgen. Dit omdat we nog een paar jaar in Turkije wilden blijven zeilen en dat met de nieuwe visaregeling niet voor meer dan 3 maanden per jaar mogelijk zou zijn. Een ambtelijke uitdaging voor de stormdagen dus

 Posted by at 1:33 pm
Apr 102013
 

Marmaris-Konya-Goreme-Erdigir-Aphrodisias-Marmaris-Simi, Pedi-Knidos-Kos-Lemnos, Pandeli-Samos, Karlovani-Inoussa, Mandraki-Lesvos, Plomarion, Kolpos Yeras, Skala Loutra, Mitilini.

2012-05-20-at-12-05-42

Op 2 mei vertrokken we uit Portugal, via de familie in Nederland, om naar Marmaris, naar de boot te gaan.

8 mei vloog Mike met Corendon door naar Bodrum, om de boot klaar te maken voor de terwaterlating, er moesten nieuwe accu’s geplaatst en de zwart water leidingen vernieuwd.. 12 mei ging de “ Alegria”  te water en kwam Liesbeth met onze nieuwe hond Samson (Sammy) aan boord.

We ruimden het schip in, poetsten en maakten vaarklaar en vertrokken de 14e mei met een huurauto naar Cappadocia, 850 km het binnenland in van Anatolie. Een prachtig natuurgebied met veel Byzantijnse kerkjes. Onderweg sliepen we in Konya, een erg conservatieve stad, bedevaartsplaats van de Derwishes, Metvlana de geestelijk leider, ligt er begraven in een prachtige schrijn. Ook staat er in het centrum een mooie indrukwekkende moskee uit de 16e eeuw.

2012-05-16-at-07-57-32

Cappadocia was prachtig, we maakten een paar prachtige wandelingen door bizarre landschappen en door de kleinste dorpen. Er is geschiedenis van voor 5000 vC te ontdekken en er zijn vele oude Byzantijnse kerkjes uitgehakt in de meest vreemde rotsformaties. Ook zijn er onderaardse steden uitgehakt, als antwoord op de horde’s van Dzengis Kan en de aanvallen van de Perzen, sommige steden 7 verdiepingen diep. Claustrofobisch.

We bleven er 4 dagen, absoluut de rit waard. Op de terugweg volgden we de zijderoute en bezochten nog een oude caravanseray. We sliepen onderweg in Erdigir, een prachtig plaatsje aan de zuidoever van een enorm bergmeer, omzoomd door bergen met sneeuwtoppen, een soort Turks Zwitseland.

2012-05-17-at-12-44-40

De laatste dag bezochten we Aphrodisias, een prachtige Romeinse stad, erg compleet en intact. Naar men zegt een van de mooiste opgravingen in Turkije, maar omdat het ver van de kust en erg uit de route ligt, bijna niet door touristen bezocht. We vonden het de mooiste Grieks/Romeinse stad die we tot nu toe hebben bezocht.s’ Avonds de 21e mei waren we terug aan boord, na onderweg nog te hebben gestored. De volgende morgen haalden we de zeilen op, leverden het autootje in en maakten het schip verder zeilklaar.

De 23e mei vertrokken we met een flinke wind, gereefd naar Pedi, waar we om 1600 uur aankwamen. Sammy had zijn eerste zeiltocht goed doorstaan, dat wordt nog wel wat. We maakten een mooie wandeling en aten in de enige taverne.

De volgende morgen om 1030 uur vertrokken we naar Knidos, motorden door Nimos Straat en zeilden tot Ince Burun, daarna een uurtje hakken tot Divan Burun, waarna  Knidos was bezeild. Maakten weer de avondwandeling naar de vuurtoren van Kaap Krio en haalden het weer niet, te steil en te ruig, Sammy werd aangevallen door een grote Turkse hond, het leek wel of hij er op had zitten wachten. Na de honden te hebben gescheiden, vond hij het tot 3 keer nog niet genoeg. Ook de Turkse hond vond het wel mooi zo, sommige reuen vinden niets boven een robbertje vechten gaan. Het hoort afgrijselijk aan, maar er gebeurt eigenlijk niets. De volgende morgen liepen we naar het graf van Demeter en het grote theater en vertrokken om 1300 uur naar Kos, wat geheel werd bezeild. De havenmeester dacht het even voor ons te moeten regelen, wilde ons laten ankeren en tegen de avond was er dan wel een plaatsje. We hadden daar geen zin in, voeren de oude hasven in en ankerden achter het kasteel, met het voorschip aan het voetpad, heerlijk rustig met een prachtig uitzicht. Liesbeth vond het plekje zo mooi, dat we er twee dagen bleven.

De 27e mei vertrokken we met bestemming Lemnos, weinig wind, motorzeilen, s’middags trok de wind aan ZO, en lag Pandeli bezeild, waar we 0m 1430 uur aanlegden. We maakten een mooie wandeling naar Platanos en aten ’s avonds op het strand.

2012-05-19-at-07-50-00

De volgende morgen vertrokken we naar Samos, zeilden heerlik tot Straat Fourniou, waar we de wind tegen kregen en zowaar nog een onweersbui over kwam. Om 1730 maakten we vast in Karlovasi, achteranker en vast voor. Grote eenzame haven met een Deen en een Fransman waren we de enige jachtjes in een giga industrie haven. Maakten een grote wandeling langs het strand, boulevard en achter de huizen langs de berg en door een bos terug. Aten gestoofde geit in het dorp, waar Liesbeth ziek van werd. Liesbeth was de volgende morgen weer wat beter en maakte een grote wandeling met de hond. De schipper bleef aan boord, de ferry uit Athene kwam binnen en meerde naast ons af. Om 1000 uur vertrokken we naar Cesme, in Turkije.

Cesme is een prachtig stadje, mooi gerestaureerd met een prachtig fort, park en mooie straatjes. Erg dure jachthaven, waar gewoon ook alles werkt, Camper en Nicholsen.

De 30e mei voeren we door naar Mandraki, het eiland waar ongeveer alle Griekse reders vandaan komen en het eiland betalen om tourist onvriendelijk te blijven, zodat in de zomer de mannen onder elkaar zijn. Woest plaatsje, mooie haven met ’s nachts nog even een flink onweer, waarbij we aan lager wal lagen, zodat de schipper nog een uurtje willen tussen de boot stond te trappen. Maakten nog een wandeling naar een klooster waarbij Sammy vond dat hij een geit moest vangen. Gelukkig was de geit slimmer en een stuk groter dan Sammy.

De 31e mei zeilden we door naar de zuidkust van Lesvos, Plomarion. We vertrokken met 3 opties, iv het weerbericht, de Turkse kust, het binnenmeer van Lesvos aan de west kust of Plomarion aan de zuidoost kust. Het werd bijna geen wind, dus motorzeilden we en kwamen om 1530 uur in Plomarion aan, achteranker en onze voortouwtjes werden opgevangen door een forse dame in een blauwe overall met een pistool aan haar riem.

Waarmee het vooroordeel van de schipper; dat alle vrouwen op Lesbos in een tuinbroek lopen met een pijl en boog op de rug, in een moderne versie werd bevestigd.2012-06-25-at-11-38-00

 

We vonden dat we maar een dagje rust moesten, zwemmen, ankeren en bbq; zodat we mooie garnalen in het dorp kochten, de beste ouzo van heel Griekenland (die naar men zegt in Plomarion wordt gestookt) en vertrokken de volgende dag naar Kolpos Yeras, het grote binnen meer van Lesbos aan de Oostkust; waar we in de baai van Skala Loutra ankerden tegenover een klein strandje en heuvels met olijvenbomen waar een kudde geiten graasde. Een lokale visser kwam langsgeroeid en verkocht ons een heerlijk maaltje rode mul, net gevangen voor 2.50. Liesbeth ging zwemmen met Sammy, Mike tuigde de bbq op en maakte de vis schoon, en ’s avonds hadden we een heerlijke groentestoof met garnaaltjes en een gegrild visje. Een soort Zwitserleven gevoel. Maar dan live.

Op 2 juni moest de schipper van de admiraal geknipt, we gooiden met Sammy nog een bal op het strandje en vertrokken om 1200 uur naar Miltini, de hoofdplaats van Lesvos, waar we om 1430 uur afmeerden in het centrum, naast de stoplichten van een rotonde. Liesbeth klaarde in bij de kustwacht en moest ons transitlog achterlaten. Nu maar afwachten of we de Dardanellen ooit zullen halen, of als galeislaven voor Athene verder in de Aegean moeten blijven.

De blog wordt vervolgd eind juni.

 Posted by at 1:10 pm
Apr 092013
 

Boynuz Buku, Fetiye, Gocek, Wall Bay, Elzenik, Panomaritis, Pedhi, Rhodos, Pedhi, Knidos, Kos, Vathi, Gemusluk, Knidos, Tilos, Knidos, Nisos Khalki (Emborios), Rhodos, Marmaris.  

 

De 2e september, na zwemmen,  ontbijt en lezen gingen we om 1400 uur anker op en zeilden met een mooie halve wind naar Fetiye, waar we om 1600 ankerden. ’ s Avonds aten we op de vismarkt, eigenlijk de fruitmarkt, waar het rustiger is. We kochten met de kok  calamari en garnalen, die met een wijn- en citroensaus werden klaargemaakt. Best lekker. We besloten de volgende dagen nog te blijven. We kochten wat krijt voor Liesbeth, die weer was begonnen met tekenen, bekeken het  omstreden beeld over de (binnenlandse) oorlogen met helden, door Turkije gevoerd, lunchten weer op de vismarkt en  meerden af aan het Yacht Classic hotel, waar een grootse bruiloft in voorbereiding was met veel bloemen en lichtjes. De volgende dag was een n een rustdag en werkten de website bij, maakten schoon schip en zetten alle foto’s op het web.

Vertrokken de 5e september van Fetiye naar Gocek om de motor op te halen, deden wat boodschappen, tankten de diesel vol en zeilden naar Wall Bay, waar we om 1800 uur aankwamen. Zwommen en aten aan boord.   De 6e september zwommen we, haalden vers brood en maakten het schip zeeklaar, waarna we naar de Gerbekse kloof vertrokken, zeilden vanaf Kordoglu Burun tegen een dikke wind met 1.5 meter deining met het kotterfokje bij.   Om 1200 uur verlegden we koers naar het oosten, we waren het gehak zat en boeren comfortabel met een ruime wind naar Elzenik, waar we om 1500 uur ten anker gingen, zwommen en een mooie strandwandeling maakten en ’s avonds in het pension aten.

De 7e zeilden we van Elzenik naar Panoramitis op Simi, zeilden heerlijk tot Kizil Ada en motorzeilden, tijdens de lunch tot Straat Simi waarna we weer zeilden tot Panoramitis, we maakten een mooie wandeling naar de molen en hadden een borrel met Tony en Marie-Louise van de Zampa.   De volgende dag maakten we een wandeling door het dorp en het klooster en kochten brood en appelgebak bij de monnikken. Darrna dronken we koffie op de Zampa. Om 1000 uur zeilden we naar Ormos Thessalona, een spectaculaire baai met hoge steile rotswanden en een prachtig wit kiezelstrand waar we heerlijk zwommen en lunchten. We wandelden naar het kapelletje, todat de baai in de schaduw lag, waarna we doorvoeren naar de fjord van Pedhi, waar we om 1700 uur aanmeerden aan de watertanker steiger .  We wandelden naar Simi, via de istmus en een afdaling langs de trappen.

 

 

 

 

 

 

 

 

We belden met Jogchem en Ulrike, die de volgende dag naar Rhodos zouden zeilen.   De 9e zeilden we van Pedhi naar Rhodos stad, belden met de havenmeester die z`ou proberen een plaats voor ons in de haven te hebben. Er stond een dikke Westenwind , dus met een mooie bakstagwind stormden we naar Rhodos. Door de dikke wind waren er geen huurboten vertrokken, dus geen plaats en moesten we slingerend naar de ankerplaats, waar we om 1630 ten anker kwamen achter de windmolens. Om 1700 gingen we met de dinghy naar de wal op zoektocht naar de Margarite, de boot die Jogchem had gehuurd. ’s Avonds heerlijk en gezellig gegeten met Ulrike, Bia, Toon, Han en Ulrike in de oude stad.   De volgende morgen koffie gedronken op de Margarite en een taxi besteld voor Ulrike, hellaas; de taxi’s waren in staking. De havenmeester had echter een plaatsje voor ons, dus meerden we af aan het fort met een anker achter. Museum, wandeling, Liesbeth kocht een rokje en zo stapten we nog wat langs de terrasjes.   De volgende morgen moesten we vertrekken om plaats te maken voor terug kerende huurboten en besloten we om via Pedhi naar Knidos te zeilen. In Pedhi regelden we een Grieks telefoon abonnement bij het busstation in Simi, dronken daar koffie en reden met de taxi terug. We vertrokken van de watersteiger op het voorspring en motorden langs de kaapjes en door straat Nimos. Buisten flink, en kwamen onder het zout aan in Knidos, waar we afmeerden aan de T-steiger.

’s Avonds, na een heerlijke avondwandeling naar de vuurtoren van kaap Krio,  aten we verdiend in het restaurant met de spectaculaire uitzichten op de stad aan de W-kant van de haven en het Griekse theater aan de O-kant.   De 13e vertrokken we naar Kos, na een bijna aanvaring met een onderwaterzwemster. We zeilden heerlijk met een ZW wind tot Ak Fouka, waarna we de wind vol tegen kregen tot aan de haveningang. Lagen om 1600 gemeerd; werkten de e-mails en foto’s bij en regelden de financiele administratie via het internet. ’s Avonds lazen we in de NRC dat Griekenland failliet was, dus aten we nog snel een Greek Plate, nu het nog kon.   De volgende morgen; 14 september zeilden we naar het eiland  Karpathos, de prachtige fjord van Vathi in. En meerden af voor het restaurant. We maakten een heerlijke wandeling door de groene vallei. Jammer was dat een Duitse huurboot ons achteranker eruit voer, waardoor de boeg op de betonnen kade botste. Als troost aten we ’s avonds jonge gegrilde octopus, het seizoen was daar.   Van Vathi was het de bedoeling dat we naar Kamari, aand de zuidkust van Kos zouden zeilen, maar hoe verder we om de West voeren, hoe meer de wind toenam en krimpte, zodat we hem bijna recht tegen kregen en het schip behoorlijk begon te stampen. Daar hadden we geen zin in, we draaiden en voeren met een comfortabele bakstagwind naar Gemusluk, lang niet geweest (15 jaar!). We ankerden en maakten een wandeling naar het oude Myndos. Het stadje Gemusluk zelf was weinig veranderd, de onverharde paden gaven de landelijke sfeer weer en de vissershaven , met de kleine bootjes en de vele restaurantjes deden gezellig aan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Er was veel muziek en wellicht daarom stond de geluidsinstallatie van de minaret ook een tandje hoger. De 16e waren we van plan om van Gemusluk naar Nisiros te zeilen, maar omdat de wind draaide en we ons hadden voorgenomen om geen motor meer te gebruiken verlegden we koers naar Knidos, altijd mooi en sfeervol. We kwamen na een dagje flink zeilen om 1730 ten anker, zwommen wat en aten een heerlijke spag aan boord.

De 17e na een heerlijk ontbijt en rondje zwemmen maakten we een flinke wandeling naar de oude poort aan de Datca (landzijde)kant  van Knidos. Ook waren daar een paar noude terras huizen opgegraven langs een hoog pad boven de haven liepen we terug, aten een ijsje, kochten .een T-shirt en een blauw glazen vis,  zwommen nog wat en vertrokken naar Nisos Tilos. Om 12 uur gingen we anker op, we lagen voor een voor en achter anker, dus waren sportief bezig, zeker toen bleek dat het vooranker onder de ketting lag van een grote ~Gullit. Na goed kijken en voorzichtig mannoeuvreren van Liesbeth, kreeg Mike het anker onder de ketting vandaan, zonder te hoeven duiken. Met een  slag zeilden we naar Tilos, waar we om 1600 uur in het haventje Livadhiou ten anker gingen.

Zondagmorgen gingen we met de bus naar het oudste klooster van het eiland en hadden de meest specteculaire uitzichten over bergen en zee. Het klooster zelf was klein, maar er waren heel bijzondere fresco’s en het geheel ademde een geweide sfeer. We dronken het geneeskrachtige water en onze muggenbulten verdwenen als sneeuw voor de zon. Terug in het dorp pikten we onze e-mails op het pleintje en kwamen we erachter dat we het T shirt, vis en zonnebril hadden vergeten op Knidos, gebeld naar het restaurant en ja hoor, alles was bewaard.   Dus ’s middags met halve wind terug naar Knidos. Wat we niet erg vonden, 15 jaar geleden vielen we al voor die plek. Om 1830 uur kwamen we ten anker, aten een hap aan boord en hadden een stormachtige nacht met bliksem.

De volgende ochtend pikten we onze verloren spullen op, die opgeborgen waren in een kast waarvan de sleutel weg was, maar na wat speurwerk kwam alles toch nog goed. We kochten in het restaurant wat mezze’s voor de lunch onderweg en vertrokken naar Nisos Khalki. We zeilden het gehele traject door een flinke NW deining, waardoor we toch nog flink slingerden. We zeilden om 1730 uur de baai van Emborius in, waar de havenmeester een keurig plaatsje voor ons had, plat voor de kant. Jammergenoeg kwam een uur later een 54 voeter naast ons te liggen, die doordat het anker benedenwinds lag, ons die nacht als fender gebruikte. Gelukkig kan een Island Packet hiertegen.

De 20e september, Prinsjesdag, besloten we op Khalki te blijven en maakten er een peots-rustdag van. Website bijgewerkt en een mooie wandeling gemaakt. Liesbeth was in een filosofische bui, we dronken een mooi glas wijn, zodat Mike wat gebakken visjes ging halen, die we bij onze Maroc lamp heerlijk oppeuzelden met een spectaculair uitzicht door de eilanden tegenover de baai.   De volgende dag werden we gewekt door een flinke doorstaande deining die de baai inkrulde, waardoor het schip aardig slingerde en de trossen flink rukten, zodanig dat de bakboords voorkam uit het dek kwam.

Liesbeth kocht snel vers brood en bracht de schaal van de gebakken vis terug naar het restaurantje terwijl Mike het schip klaar maakte en de trossen verlengde. We zwommen nog even in de deining en vertrokken om 0930 uur naar Rhodos. Buiten stond er een flinke zee en een stormachtige zuiderwind. We ontbeten in de luwte van een klein eiland, dat we beneden winds passeerden. Tot Rhodos kregen we van halve wind, tot bakstag wind tot harde wind tegen en het laatste stuk weer storm. Werken dus. BeNoorden het vliegveld werd het bij vlagen 37 knoop, zodat we het laatste stuk besloten om dicht onder de kust, in de luwte naar de stad te varen. Jammergenoeg was de haven weer vol en moesten we ankeren achter het fort.. We gingen om ongeveer 1600 naar de wal en maakten de zoveelste wandeling door de oude stad, die toch weer mooie onbekende plekjes prijs gaf.   ’s Nachts was er onweer en storm, waardoor 2 schepen van het anker werden geslagen. Een grote catamaran en een Duitse 50 voeter. Het werd dus enigszins een ouderwetse chaos op de rede en Mike starte de motor en hield zeewacht. Liesbeth zorgde voor koffie en toen de rede weer enigszins tot rust kwam terug naar bed ging met ohropax.

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 0930 had de havenmeester een plaatsje voor ons in de haven en gingen we weer met een achterankertje meren. We huurden een autootje, bezochten de Thermen in Kalithea het klooster van Thari, aten in Laerna, in dezelfde herberg waar Mike een maand eerder had gegeten, reden door een prachtig woest bergachtig landschap met pijnbossen naar de vlindervallei en waren net voor het donker bij het klooster in Ialyassos, waar we uitzicht hadden over bijna geheel Rhodos, uitkeken op de landende vliegtuigen op het vliegveld, de weg van Golgotha liepen naar een enorm kruis, die tegelijker tijd uitkijktoren was, waar we een spectaculaire bui regen met regenboog voorbij Rhodos over zee zagen voorbijtrekken waren laat in de avond terug aan boord. Het was een drukke heerlijke dag. Aan boord maakten we een mooie borrelhap, dronken een mooie wijn en namen de enerverende dag nog eens door.

De volgende morgen bunkerden we diesel vol voor de winter, brachten het autootje terug, Liesbeth ging nog even winkelen voor souvenirs voor de familie, Mike bekeek het weerbericht en maakte de boot klaar. We bedankten de havenmeester voor de goede zorgen en namen afscheid tot volgend jaar.   We vertrokken om 1230 uur, maar na een uurtje viel de wind geheel weg en motorden tot Kaap Kurnu, in de baai van Marmaris stond een doorstaande zuidwester, zodat we toch nog een anderhalf uur konden zeilen.   Om 1600 uur meerden we voor de laatste keer af in Yacht Marina op Foxtrot 18. We hadden afgesproken met Peter en Lineke, die de volgende dag vroeg naar huis zouden vliegen, namen een heerlijk glas wijn en aten heel gezellig in het restaurant.

 

 

 

 

 

 

 

 

De 24e en 25e september maakten we het schip klaar voor de winter. We wasten de zeilen en brachten ze naar de zeilmaker, kleine reparaties, schootogen en nazien van de stiksels van de UV-banen. Poetsten het schip,  dinghy en bilges.  Liesbeth schoonde het hele interieur en zette alles in de teak olie. De 26e verwisselden we olie, filters en brandstoffilters, impeller en drijfriem van de dynamo.  ’s Middags ging de boot uit het water en  smeerden we de verstelbare schroef , vernieuwden de annodes en wasten onder hoge druk het onderwaterschip. Kregen de nieuwe wintertent, pasten en verstelden de nieuwe jurk van de “Alegria”, Woonden aan de wal in appartementje 7, deden nog een boodschap in Marmaris en kwamen ’s avonds in de bibliotheek Bernard tegen van de Skypower.

 

We spraken af om midden mei 2012 samen te proberen op te zeilen naar de Zwarte Zee. Op de 28e om 0600 uur namen we de taxi naar Bodrum Airport voor onze vlucht naar Amsterdam.   Het was een heerlijk zeilseizoen, de “Alegria” heeft het uitstekend gedaan, heeft een nieuwe jurk gepast en staat opgepoetst uit te rusten voor het volgend jaar.   Nu, met iets meer zeewaardige en stabiele eigenaren; lijkt de hoop en de verwachting op een stabiele, mooie en avontuurlijke toekomst meer dan gerechtvaardigd.   Alle volgers een mooi winterseizoen en tot volgend jaar.

 Posted by at 4:44 pm