May 242008
 

alegria onder de Jebel Musa, Marokko

Van Ceuta naar Almeria, 18-24 mei 2008

In Ceuta besloten we om niet langs de Marokkaanse kust door te varen naar Melilla en van daar over te steken naar Almeria omdat we toch behoorlijk moe waren, Liesbeth net twee penicilline kuurtjes achter de rug had, waarmee je nou ook niet echt weerstand van opbouwt en waarom we geen zin hadden om een of twee nachtjes door te varen.

Onderweg waren er wel wat ankerplaatsen langs het Rif gebergte zoals Calla Cangrejo, voorbij El Jebha en Penon de Velez (naast de omstreden Spaanse rots).

Maar dat moet worden aangegeven bij het inklaren in Marokko in Smir, van slapen komt daar ook niets door de Kif smokkelaars en aanverwante nachtelijke nieuwsgierige jeugd en zit je vast aan een verplicht vaarschema.

Bovendien zat erboven de Afrikaanse kust een gemeen lage druk gebiedje, waardoor de weersvooruitzichten aan de noordzijde van Alboran er beter uitzagen.

Op 18 mei vertrokken we om 1000 uur naar Fuengerola bij mooie doorstaande Westen wind van 4/5. Later trok deze aan in de straat tot een dikke 6, zodat we soms 8.5 knopen liepen, waarbij we moesten uitwijken voor een oplopende enorme lege mammoettanker. Volgens de peiling zouden we makkelijk voor hem overgaan, maar als zo een eiland bovenwinds komt is dat geen optie.

Onder de wal liep de wind terug naar een kracht 4 en om 1800 lagen we ingeklaard gemeerd, terug in Spanje, na een heerlijke zeildag.

De volgende morgen vertrokken we om 1100 uur naar Motril, maar omdat onderweg het weerbericht veranderde en waarschuwde voor een West 7 in de namiddag, besloten we koers te veranderen naar Caleta de Velez, een sardine vissershaventje met een haveningang net oostelijk van een kleine uitstekende kaap, dus een ingang beneden de wind. Met een dikke 7 liepen we om 1730 uur naar binnen, in een barstensvolle piepkleine haven. Wat is een boegschroef op dat soort momenten dan toch een waardevolle(en rustgevende) aanvulling op de dan te kleine bemanning van 2 personen.

Om 1800 uur lagen keurig gemeerd langszij de Maranatha, een prachtig klassiek jacht, (2x de Alegria) uit Kiel. ’s Avonds verhaalden we onder aanwijzing van de havenmeester verder naar binnen, naast de reparatiewerf, omdat de verwachting voor de volgende dag West 8 was en we te kennen gaven te willen blijven. Na heerlijke tappa’s te hebben gegeten in de Taberna de Puerto gingen we naar bed.

De volgende morgen maakten we een mooie strandwandeling naar Torre del Mar, een leuk toeristenplaatsje met een leeg woest strand en kromstaande krakende palmen in de storm.

In een straatje tussen de Spanjaarden in een overvol restaurant heerlijk gegeten, waarna met de wind in de rug voldaan op de terugweg.

21 mei vertrokken we naar Motril, motorzeilen bij een zwakke westelijke wind, waar we om 1415 bij de “koninklijke” afmeerden, het dagmenuutje gebruikten en daarna het schip hebben ontzout. Boodschapje, Tobias nog even, voor zijn conditie, naar het strand waarna tappaatje en glaasje wijn aan boord met uitzicht op sneeuwtoppen van de Sierra Nevada.

De volgende dag, 22 mei, voeren we door naar Almerimar, met een West 3, later 4.

De weersverwachtingen blijven echter onstuimig. Voor morgen wordt in midden Spanje harde wind en onweersbuien verwacht en hier een zuiderstorm, kortom, nog steeds lage druk gebieden die onder het hoog in midden Frankrijk door schieten.

We besloten daarom nog even in de baai van Almeria te blijven en kaap Gata, (het zuidoostelijke puntje van Spanje) nog niet te ronden en dus nog niet om de noord te gaan tot het weer zich wat meer heeft gestabiliseerd.

Vissersplaatsjes genoeg, om nog te ontdekken.

Nu liggen we in een grote jachthaven, voor de korte termijn goed beschut naar het zuiden met alle faciliteiten en (nog) zonder toeristen en als het echt gaat regenen is er een oude stad (Almeria) nabij.

Het is nog best koel voor het jaar, 22-25 graden, gisteren hebben we pas voor het eerst de bimini opgezet. Maar misschien zijn we in de Algarve al “gehard” tegen (of verwend door) de hitte.

Voorlopig doen we woestijnwandelingen bij de Kaap, klust Liesbeth optimistisch aan de zonwering en is Michael bezig met preventief onderhoud.

 Posted by at 2:05 pm

Sorry, the comment form is closed at this time.