Jun 272008
 

Van Alicante naar Ibiza, het is zomer! 12-28 juni 2008

De 14e kwamen we na een mooie zeildag aan in Alicante. Michael was er vaak geweest in de Mediterranean-Caribbean (MedCar) dienst van de Neddlloyd. Toen een mooi oud stadje onder het Moorse kasteel en een leuke oude boulevard. Intussen was er flink beton bijgekomen, maar het oude gedeelte was nog steeds echt Spaans, en de oude tapa-tentjes waren er ook nog.

De volgende dag voeren we door langs het eilandje Benidorm (met er achter de betonnen baai) naar Puerto de Calpe. Een oude nederzetting waar de Phoeniciers al woonden met een spectaculaire steile kaap. Een natuurpark(je); Penon d’Ifach.

Die hebben we de volgende morgen dan ook beklommen.

De daarop volgende morgen, de 17e juni, stond er een dikke 5 uit het Noorden, langs een koufrontje, waarvan we gebruik maakten om naar Ibiza over te steken.

We vertrokken om 0700 uur en lagen om 1600 uur ten anker in Port Roig, een wonderschone baai aan de zuidwest kust van Ibiza. We hadden een gemiddelde gemaakt van 7.5 knopen en de boot zat onder een dikke laag zout. Een soort Ibiza (Island)-Packet-Express. Heerlijke dag, die we besloten met een duik in schoon, helder, erg zout water.

Het was 26 graden overdag en 19 graden ‘s nachts, stralend blauw en ’s avonds een prachtige volle maan, de zomer was begonnen. We zwommen twee maal per dag en maakten heerlijke wandelingen. De mensen op Ibiza vertelden dat het de eerste week zonder regen was van het jaar! Kortom we bleven 3 dagen in deze baai. Omdat de weerberichten ZW voorspelden (dat in de baai staat), vertrokken we met de wind mee naar de Westkust en ankerden de 20e juni in Cala Corall, omdat we zo langzamerhand een bakkertje en slager nodig hadden.

Mooie baai en bij de avondwandeling viel het Liesbeth op dat er vreselijk veel security om ons heen scharrelde. Voor de kust lag een enorm drie deks zeiljacht. We waren duidelijk een zeer privé terrein opgeklommen.

Na een half uurtje kwam er een mooie fee in een lange rode avondjurk op ons af (met walkietalkie) die zich voorstelde als security manager en vroeg of we terug naar onze dingy wilden gaan, omdat we ons op privé terrein bevonden. We verontschuldigden ons, ook omdat er geen bordjes stonden en, nieuwsgierig, vroegen we van wie dan wel. Welnu, dit was de zomerresidentie van Cirque du Soleil! Toen we vertelden dat onze boot “Alegria” heette, bracht ze ons tot aan de steiger en namen we toch nog geanimeerd afscheid.

Omdat de wind ZW bleef, vervolgden we onze route naar het Noorden van Ibiza en ankerden de 21e in Cala Salada, prachtig, waar we dan ook maar een paar dagen bleven.

De 23e zeilden we door naar de “hoofdplaats” van de Westkust; Puerto San Antonio.

Pubs, disco’s en heeel veeel Engelsen.

Het was ’s avonds net of je op een zaterdagavond in de Eastenders was terechtgekomen.

We vertrokken de volgende dag met een heerlijke bakstagwind naar Puerto San Miguel, ook een prachtige baai, waar we ‘s avonds een mooie wandeling naar de kaap Blanco maakten.

De volgende morgen was de wind naar Noord gedraaid, waardoor er redelijk wat deining de baai instond. We gingen daarom de volgende baai naar binnen die Oost West lag en waar een rots voorlag, dat op koningin Victoria op haar troon leek.

We maakten vast op een mooring, op aanraden van twee Deense zeilboten, die net vertrokken en daarop de hele nacht hadden gelegen. Door de snorkel bleek er maar een betonblok van 0.5 m3 aan lag en toen ’s middags de oostenwind aantrok gingen we dan ook met de mooring aan de wandel.

Voor de nacht zijn we toen maar achter ons eigen anker gaan liggen.

Op het strand ’s avonds kwamen we in een hippie commune terecht die de ondergaande zon op trommels begeleiden en daarbij dansten, barbecueden en nog meer hippe dingen deden. Heel gezellig en Tobias had het onder de BBQs ook flink naar de zin.

Bij het anker opgaan, de volgende morgen, rook Liesbeth een brandlucht, die uit van de motor van de ankerlier kwam. Gauw de hoofdschakelaar en inderdaad de bedrading zag redelijk zwart.

We besloten daarom de Noordkaap te ronden en naar Puerto de San Eulalia te varen, waar een klein werfje is. Jammer genoeg stond er geen wind, dus dat werd motorboten.

Net voor het eind van de siësta meerden we af. De “elec” kwam kijken en gaf ons weinig hoop op elektromotorbehoud. Had ook jammer genoeg ook geen tijd tot zaterdag.

Via wat medezeilers, een Engelsman die een prachtig schip op Gozo (of all places) had laten bouwen, kregen we het telefoonnummer van James van de Eulalia Yacht Services.

(Engelse elektromotoren gaan altijd stuk, dus daarom zijn er overal Engelse elektriciens in de wereld, logisch. Hij zou de volgende morgen iemand sturen. En inderdaad stond er de volgende morgen dan ook een Spaanse elektricien, die mechanisch ook zijn mannetje stond.

Ibiza, wat een mooi eiland, maar wat een pech weer aan het begin van de zomer in de Balearen

 Posted by at 4:17 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)