Apr 092013
 

Boynuz Buku, Fetiye, Gemiler (St. Nicholas), Kalkan, Busak Deniz (Kas), Kastelorizon, Ucagiz, Kastelerizon, Mandraki, Kalkan(Saldikent Gorge, Xanthos, Patera),  Karacoaren Buku, Wall Bay, Fetiye, Boynuz Buku, Gocek.

 

Op 13 augustus Liesbeth afgehaald van het vliegveld in Dalaman en met Dalaman Taxi geregeld dat Alex en Nel de 16e gebracht konden worden naar Bayuz Buku.

 

Het voelde goed elkaar weer te zien, na een half jaar uit elkaar te zijn geweest.

Liesbeth was nog moe van de reis, dus na de koffer te hebben uitgepakt huurden we een stoel in de beach-club, waar we zwommen en er een luie middag van maakten.

’s Avonds waren we nog steeds lui en aten op het Upper Deck in de jachthaven.

 

De 14e ankerden we op de rede van Gocek en maakten een wandeling, zwommen in de baai en aten in het Kebab hospitaal, het was fijn om weer even bij te praten.

De 15e zeilden we van Gocek naar Fetiye en maakten vast op de steiger van het Yacht Classic Hotel.

 

De 16e augustus vierden we Liesbeths verjaardag, mooie wandeling door Fetiye, markt en oude wijk. Om 1400 gingen we op weg naar Boynuz Buku, waar we 1630 aankwamen en Mike de boot pavoiseerde. Om 1700 uur kwamen Peter en Lineke  voor de borrel, waarna we een avontuurlijke wandeling maakten naar de zoetwaterbron, 3 km verder. Daarna vierden we Liesbeths verjaardag met een heerlijk diner aan de baai.

 

Tijdens het eten belde Alex, dat het vliegtuig een anderhalf uur vertraging had, dus ze pas om middernacht zouden arriveren, waardoor zij het feestdiner gingen missen.

Jammer, all-in the traveling.

 

Om 23oo uur werd het erg stil in de tuin, we hebben het nog proberen te rekken tot 2330, maar de herbergier ging naar bed en Peter en Lineke naar de “Alure”.

Wij gingen ook terug aan boord, het was een leuk feestje in een mooie ambiance.

De schipper ging met zaklantaarn naar de ingang, om de taxi af te wachten, die Nel en Alex naar de baai zou brengen. Het terrein was in de uiterste duisternis gehuld.

Om 0015 arriveerden Nel en Alex  na een vertraging en een avontuurlijke rit over zandpaden in het Anatolische buitengebied, jammer van de vertraging, zo ging een deel van het verjaardagsfeest van Liesbeth verloren.  Na gedag en felicitaties (volgens de Nederlandse klok was Liesbeth nog steeds jarig) een hapje en een glas wijn gingen we naar bed.

 

De volgende morgen werd uitgebreid bijgepraat, een wandelingetje gemaakt en gezwommen. Om 1400 uur vertrokken we naar Fetiye, waar we na een lekkere zeiltocht afmeerden aan het Yacht Classic Hotel. We maakten een stadswandeling en bezochten de vismarkt en dronken een borrel op het autokerkhof en aten in het hotel aan het water.

 

De volgende morgen gingen we gevieren naar de Hammam voor het stoombad, scrub en massage. Dat was een bijzonder belevenis, 45 min. weken en dan scrubben, we werden kilo’s lichter en schoner.  Vervolgens een full body massage met rozenolie. Als herboren aten we naast de duckpond en de dames bekeken/kochten tassen en kleden en voor de boot wat kussenovertrekken.

Om 1500 uur vertrokken we naar Gemiler, jammer genoeg met te weinig wind om voluit te kunnen zeilen. Om 1730 kwamen we ten anker in 17 meter water met een lijn achter naar de wal. Heerlijk gezwommen, namen een uitgebreide borrelhap en voor Alex was zodanig warm, dat hij besloot om aan dek te slapen.

 

De volgende morgen, na het zwemmen en ontbijt staken we met de dinghy over naar het eiland Gemiler, de vroeger pelgrim kolonie St. Nicholas en maakten we een wandeling naar de top, langs de ruinies van drie kerken en daalden af door de vroegere tunnel. Na weer een lange duik vertrokken we om 1100 uur via de baai van Olu Deniz naar Kalkan, tot Kotu Burun op de motor, en verder zeilend naar Kalkan, waar we om 1800 uur afmeerden.

 

Na een wandeling door de beneden stad aten we een heerlijke mezze.

 

De volgende morgen deden de dames de inkopen en maakten Alex en de schipper schoon schip. Om 1300 vertrokken we naar Boynuz Buku, de baai net ten noorden van Kas. Jammer genoeg pikten we net de ankerketting van de buren mee, wat ons een boothaak kostte. We begonnen met een heerlijk bakstag windje, maar jammer genoeg viel in de middag de wind weg, waardoor we moesten motoren.

Om 1630 maakten we vast achter op een steen en voor het anker met 40 m. Ketting.

Heerlijk gezwommen, 45min., waarna Liesbeth een mooie pasta maakte.

Lekker bijgepraat, bij de olielamp in een stille baai.

 

De 21e augustus maakten we een uitgebreide wandeling door Kas, langs de haven en door de “eet” parken. We vulden de kruiden aan, deden wat boodschappen en aten een kebab aan de haven. Na de traditionele 30 minuten duik vertrokken we om 1500 uur naar Kastelerizo, terug in Europa. We zeilden tot bijna in de haven en maakten vast ibij Little Paris, in de rustige hoek van de haven.

 

We maakten een wandeling door het dorp., klaarden in bij de kustwacht en vroegen naar Loekie, een vriendin van het zusje van Liesbeth. Bij de kustwacht hoorden we dat Loekie’s  man vorige week was overleden, wat een vreselijk moment om  iemand de groeten over te brengen.

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende morgen beklommen we de trappen naar de top van het eiland en liepen naar het klooster van St George, jammer genoeg niet meer in gebruik en vervallen, maar er waren nog veel mooie details zichtbaar, zeker nadat Alex de binnenplaats had aangeveegd en er mooie mozaieken te voorschijn kwamen. Alex kan niet tegen verstofte monumenten, een goede eigenschap ten voordele van het algemeen nut.

Na de afdaling ontbeten we krachtig aan de haven en ontmoetten daar Loekie, die daar met haar familie ook bij de radio-bar zat te ontbijten. We betuigden ons medeleven en Liesbeth bracht de groeten over van Sakia en Meike, oude studiegenoten van haar.

 

Om 1300 uur vertrokken we naar Ucagiz, in de scheepspraat uiteraard omgedoopt tot Urizgan. Zeilden naar de Kekova Limani en maakten een tocht langs de verdronken stad bij Kekova, waarna we in 4 meter water ten anker kwamen bij het dorp. Deden een 45 minuten zwem in koud en warm water en gingen om 1800 uur naar de wal waar we een uitgebreide wandeling maakten en bij Jacqueline Onur aten.

Na het eten bleek dat de schipper het veiligheidskoord van de buitenboord motor was verloren. Pure geestelijk en fysieke aftakeling, voortkomend door langdurig cruisen; gat in de broekzak.

 

De 23e augustus maakten Alex en Nel de 1,5 uur duik, terwijl Liesbeth en Michael nog een bb motor koord zoektocht door het dorp maakten, waarbij de plaatselijke bevolking de iman verzocht om hierover een announcement te maken van de minaret na het 1330 uur gebed.

De iman weigerde dit, omdat het ramadan was, maar belde de parochie om hierover een mededeling te plaatsen op de moskee en belde met de parkwachter om de zelfde maatregelen te nemen op burgerlijke bestuursbasis.

Allemaal heel erg aardig en telefoonnummers werden uitgewisseld, indien het koordje nog boven water zou komen.

 

Na een heerlijke pannekoek en een glas ayran, vertrokken we om 1500 uur naar Kastilerizon, zeilden tot Kimlu Buru en motorden verder. Lagen om 1900 ten anker.

 

Haalden de volgende dag vers brood, ontbeten en maakten na de gebruikelijke zwempartij een wandeling. We ontdekten een atelier van een beeldhouwer in de kapel aan de ingang  van de haven en verhaalden om 1200 uur naar de baai van Mandraki. Zwommen, bliezen de luchtbedden op en maakten er een water-world-paradijs van.

Het was een zo mooie rustige baai, dat we besloten nog een nachtje te blijven.

 

 

 

 

 

 

 

Vertrokken de 25e naar Kalkan, via de Blauwe Grot, waar we met de dinghy naar binnen wilden varen.

De ingang van de grot was te laag voor de heersende deining, zodat dit plan werd afgestemd. Jammer, maar ook stond de zon verkeerd volgens Liesbeth om de blauwe doorschijn effectief te doen zijn. We gingen daarom nog even terug naar Mandraki om onze zwem(ob)sessie af te maken. Om 1530 vertrokken we naar Kalkan, waar we om 1830 aan kwamen.

 

De 26e hadden de dames een chauffeur en auto geregeld om  Xanthos te bezichtigen, een wandeling door de rivier in de Saklikent Gorge te maken en de oude stad Patara te bezoeken. We vertrokken om 0900 uur en waren om 1800 terug aan boord.

Xanthos was indrukwekkend, nog veel was intact en de stad was twee keer onderworpen, 1x door de Perzen en de tweede maal door de Romeinen. Beide keren heeft de bevolking zich letterlijk doodgevochten. De wandeling door de gorge was spannend, snel stromend water, gladde marmeren stenen en machtige kloven, meest in de schaduw, waarna een lunch in een chillhut boven de rivier. Patara was de hoofdstad van de Lycische alliantie, met een nog bijna intact theater, vuurtoren en de assemblee die werd gerestaureerd.  Leuke afwisselende dag.

De 27e namen we stores in, water, limonade, bier en wijn. We vertrokken naar Karacoren Buku, zeilend tot 1600 uur, waarna motorzeilend tot de baai. We meerden 1900 uur af op de boeien en bestelden het bootje van het restaurant voor 1930, hadden een gezellige maaltijd in een familierestaurant en waren 2200 uur terug aan boord.

 

De volgende morgen na de zwemsessie en het ontbijt vertrokken we naar Wall Bay, motorzeilden tot Dokubasi Burun, waarna we konden zeilen tot Wall Bay, waar we om 1600 uur afmeerden. Prachtig helder water. Na de borrel liepen Liesbeth en Michael naar de ruines van een Byzantijnse Hamman, waarvan gezegd wordt, dat Cleopatra daar nog heeft gebaad. Dat zijn die onverwachte ontmoetingen, die het zeilen in de Med. De onverwachte dimensie geven.

’s Avonds heerlijk gegeten bij Anatolische fluitmuziek.

 

Vertrokken de 29e van Wall Bay naar Fetiye, via Thomb Bay door de Skopea Limani. Zeilden daarna met een mooie halve wind naar Fetiye, waar we wilden ankeren om op de vismarkt  te gaan eten. s’ Avonds stak er een harde wind op met zware regen, zodat we besloten om te meren aan het Yacht Hotel. Gevieren ten anker opgesloten door de regen is geen optie. Jammer, de vismarkt houden Alex en Nel dus te goed!

 

Op de 30e augustus vertrokken we naar Boynuz Buku, waar we heerlijk naar toe zeilden en daar uiteraard zwommen. Tegen de avond verhaalden we de boot naar de Club Marina in Gocek, om de reis van Alex en Nel voor te bereiden naar Nederland. We namen het pontje naar het dorp en aten kebabs in het Kebab hospitaal, ook goed voor Nel vast een lichte overgang naar het Nederlandse werk klimaat.

 

De 31e ’s morgens samen ontbeten en dan was het tijd voor afscheid. Om 0900 stond de taxi klaar voor Nel en Alex, terug naar patria, aan het werk!

Het waren twee heerlijke weken, veel gezien, veel gezwommen, veel geluierd, maar ook veel avonturen beleefd en cultuur gesnoven en vreselijk gelachen om de sterke verhalen en anekdotes uit vorige levens.

 

Goede vrienden behoeven geen krans, het was een mooie en gezellige reis. Nel en Alex, tot de volgende keer!

 

De 1 september voeren we door naar Gocek, waar we boodschappen deden en doorzeilden naar Boynuz Buku. Lekker gezwommen, bbq en ’s avonds gedanst op Anatolische muziek, nog even ’s nachts gezwommen en naar bed.

 

De volgende dag zeilden we weer naar Fetiye, aan de wind, mooie tocht. Zout tot in de badkamer.

We besloten wat langer met elkaar te zeilen en boekten een vlucht voor de 28e naar Nederland en regelden dit met de jachthaven.

 

Het voelt goed samen weer te varen en even alles op een rij te zetten.

 Posted by at 2:27 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)