Apr 092013
 

Boynuz Buku, Fetiye, Gocek, Wall Bay, Elzenik, Panomaritis, Pedhi, Rhodos, Pedhi, Knidos, Kos, Vathi, Gemusluk, Knidos, Tilos, Knidos, Nisos Khalki (Emborios), Rhodos, Marmaris.  

 

De 2e september, na zwemmen,  ontbijt en lezen gingen we om 1400 uur anker op en zeilden met een mooie halve wind naar Fetiye, waar we om 1600 ankerden. ’ s Avonds aten we op de vismarkt, eigenlijk de fruitmarkt, waar het rustiger is. We kochten met de kok  calamari en garnalen, die met een wijn- en citroensaus werden klaargemaakt. Best lekker. We besloten de volgende dagen nog te blijven. We kochten wat krijt voor Liesbeth, die weer was begonnen met tekenen, bekeken het  omstreden beeld over de (binnenlandse) oorlogen met helden, door Turkije gevoerd, lunchten weer op de vismarkt en  meerden af aan het Yacht Classic hotel, waar een grootse bruiloft in voorbereiding was met veel bloemen en lichtjes. De volgende dag was een n een rustdag en werkten de website bij, maakten schoon schip en zetten alle foto’s op het web.

Vertrokken de 5e september van Fetiye naar Gocek om de motor op te halen, deden wat boodschappen, tankten de diesel vol en zeilden naar Wall Bay, waar we om 1800 uur aankwamen. Zwommen en aten aan boord.   De 6e september zwommen we, haalden vers brood en maakten het schip zeeklaar, waarna we naar de Gerbekse kloof vertrokken, zeilden vanaf Kordoglu Burun tegen een dikke wind met 1.5 meter deining met het kotterfokje bij.   Om 1200 uur verlegden we koers naar het oosten, we waren het gehak zat en boeren comfortabel met een ruime wind naar Elzenik, waar we om 1500 uur ten anker gingen, zwommen en een mooie strandwandeling maakten en ’s avonds in het pension aten.

De 7e zeilden we van Elzenik naar Panoramitis op Simi, zeilden heerlijk tot Kizil Ada en motorzeilden, tijdens de lunch tot Straat Simi waarna we weer zeilden tot Panoramitis, we maakten een mooie wandeling naar de molen en hadden een borrel met Tony en Marie-Louise van de Zampa.   De volgende dag maakten we een wandeling door het dorp en het klooster en kochten brood en appelgebak bij de monnikken. Darrna dronken we koffie op de Zampa. Om 1000 uur zeilden we naar Ormos Thessalona, een spectaculaire baai met hoge steile rotswanden en een prachtig wit kiezelstrand waar we heerlijk zwommen en lunchten. We wandelden naar het kapelletje, todat de baai in de schaduw lag, waarna we doorvoeren naar de fjord van Pedhi, waar we om 1700 uur aanmeerden aan de watertanker steiger .  We wandelden naar Simi, via de istmus en een afdaling langs de trappen.

 

 

 

 

 

 

 

 

We belden met Jogchem en Ulrike, die de volgende dag naar Rhodos zouden zeilen.   De 9e zeilden we van Pedhi naar Rhodos stad, belden met de havenmeester die z`ou proberen een plaats voor ons in de haven te hebben. Er stond een dikke Westenwind , dus met een mooie bakstagwind stormden we naar Rhodos. Door de dikke wind waren er geen huurboten vertrokken, dus geen plaats en moesten we slingerend naar de ankerplaats, waar we om 1630 ten anker kwamen achter de windmolens. Om 1700 gingen we met de dinghy naar de wal op zoektocht naar de Margarite, de boot die Jogchem had gehuurd. ’s Avonds heerlijk en gezellig gegeten met Ulrike, Bia, Toon, Han en Ulrike in de oude stad.   De volgende morgen koffie gedronken op de Margarite en een taxi besteld voor Ulrike, hellaas; de taxi’s waren in staking. De havenmeester had echter een plaatsje voor ons, dus meerden we af aan het fort met een anker achter. Museum, wandeling, Liesbeth kocht een rokje en zo stapten we nog wat langs de terrasjes.   De volgende morgen moesten we vertrekken om plaats te maken voor terug kerende huurboten en besloten we om via Pedhi naar Knidos te zeilen. In Pedhi regelden we een Grieks telefoon abonnement bij het busstation in Simi, dronken daar koffie en reden met de taxi terug. We vertrokken van de watersteiger op het voorspring en motorden langs de kaapjes en door straat Nimos. Buisten flink, en kwamen onder het zout aan in Knidos, waar we afmeerden aan de T-steiger.

’s Avonds, na een heerlijke avondwandeling naar de vuurtoren van kaap Krio,  aten we verdiend in het restaurant met de spectaculaire uitzichten op de stad aan de W-kant van de haven en het Griekse theater aan de O-kant.   De 13e vertrokken we naar Kos, na een bijna aanvaring met een onderwaterzwemster. We zeilden heerlijk met een ZW wind tot Ak Fouka, waarna we de wind vol tegen kregen tot aan de haveningang. Lagen om 1600 gemeerd; werkten de e-mails en foto’s bij en regelden de financiele administratie via het internet. ’s Avonds lazen we in de NRC dat Griekenland failliet was, dus aten we nog snel een Greek Plate, nu het nog kon.   De volgende morgen; 14 september zeilden we naar het eiland  Karpathos, de prachtige fjord van Vathi in. En meerden af voor het restaurant. We maakten een heerlijke wandeling door de groene vallei. Jammer was dat een Duitse huurboot ons achteranker eruit voer, waardoor de boeg op de betonnen kade botste. Als troost aten we ’s avonds jonge gegrilde octopus, het seizoen was daar.   Van Vathi was het de bedoeling dat we naar Kamari, aand de zuidkust van Kos zouden zeilen, maar hoe verder we om de West voeren, hoe meer de wind toenam en krimpte, zodat we hem bijna recht tegen kregen en het schip behoorlijk begon te stampen. Daar hadden we geen zin in, we draaiden en voeren met een comfortabele bakstagwind naar Gemusluk, lang niet geweest (15 jaar!). We ankerden en maakten een wandeling naar het oude Myndos. Het stadje Gemusluk zelf was weinig veranderd, de onverharde paden gaven de landelijke sfeer weer en de vissershaven , met de kleine bootjes en de vele restaurantjes deden gezellig aan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Er was veel muziek en wellicht daarom stond de geluidsinstallatie van de minaret ook een tandje hoger. De 16e waren we van plan om van Gemusluk naar Nisiros te zeilen, maar omdat de wind draaide en we ons hadden voorgenomen om geen motor meer te gebruiken verlegden we koers naar Knidos, altijd mooi en sfeervol. We kwamen na een dagje flink zeilen om 1730 ten anker, zwommen wat en aten een heerlijke spag aan boord.

De 17e na een heerlijk ontbijt en rondje zwemmen maakten we een flinke wandeling naar de oude poort aan de Datca (landzijde)kant  van Knidos. Ook waren daar een paar noude terras huizen opgegraven langs een hoog pad boven de haven liepen we terug, aten een ijsje, kochten .een T-shirt en een blauw glazen vis,  zwommen nog wat en vertrokken naar Nisos Tilos. Om 12 uur gingen we anker op, we lagen voor een voor en achter anker, dus waren sportief bezig, zeker toen bleek dat het vooranker onder de ketting lag van een grote ~Gullit. Na goed kijken en voorzichtig mannoeuvreren van Liesbeth, kreeg Mike het anker onder de ketting vandaan, zonder te hoeven duiken. Met een  slag zeilden we naar Tilos, waar we om 1600 uur in het haventje Livadhiou ten anker gingen.

Zondagmorgen gingen we met de bus naar het oudste klooster van het eiland en hadden de meest specteculaire uitzichten over bergen en zee. Het klooster zelf was klein, maar er waren heel bijzondere fresco’s en het geheel ademde een geweide sfeer. We dronken het geneeskrachtige water en onze muggenbulten verdwenen als sneeuw voor de zon. Terug in het dorp pikten we onze e-mails op het pleintje en kwamen we erachter dat we het T shirt, vis en zonnebril hadden vergeten op Knidos, gebeld naar het restaurant en ja hoor, alles was bewaard.   Dus ’s middags met halve wind terug naar Knidos. Wat we niet erg vonden, 15 jaar geleden vielen we al voor die plek. Om 1830 uur kwamen we ten anker, aten een hap aan boord en hadden een stormachtige nacht met bliksem.

De volgende ochtend pikten we onze verloren spullen op, die opgeborgen waren in een kast waarvan de sleutel weg was, maar na wat speurwerk kwam alles toch nog goed. We kochten in het restaurant wat mezze’s voor de lunch onderweg en vertrokken naar Nisos Khalki. We zeilden het gehele traject door een flinke NW deining, waardoor we toch nog flink slingerden. We zeilden om 1730 uur de baai van Emborius in, waar de havenmeester een keurig plaatsje voor ons had, plat voor de kant. Jammergenoeg kwam een uur later een 54 voeter naast ons te liggen, die doordat het anker benedenwinds lag, ons die nacht als fender gebruikte. Gelukkig kan een Island Packet hiertegen.

De 20e september, Prinsjesdag, besloten we op Khalki te blijven en maakten er een peots-rustdag van. Website bijgewerkt en een mooie wandeling gemaakt. Liesbeth was in een filosofische bui, we dronken een mooi glas wijn, zodat Mike wat gebakken visjes ging halen, die we bij onze Maroc lamp heerlijk oppeuzelden met een spectaculair uitzicht door de eilanden tegenover de baai.   De volgende dag werden we gewekt door een flinke doorstaande deining die de baai inkrulde, waardoor het schip aardig slingerde en de trossen flink rukten, zodanig dat de bakboords voorkam uit het dek kwam.

Liesbeth kocht snel vers brood en bracht de schaal van de gebakken vis terug naar het restaurantje terwijl Mike het schip klaar maakte en de trossen verlengde. We zwommen nog even in de deining en vertrokken om 0930 uur naar Rhodos. Buiten stond er een flinke zee en een stormachtige zuiderwind. We ontbeten in de luwte van een klein eiland, dat we beneden winds passeerden. Tot Rhodos kregen we van halve wind, tot bakstag wind tot harde wind tegen en het laatste stuk weer storm. Werken dus. BeNoorden het vliegveld werd het bij vlagen 37 knoop, zodat we het laatste stuk besloten om dicht onder de kust, in de luwte naar de stad te varen. Jammergenoeg was de haven weer vol en moesten we ankeren achter het fort.. We gingen om ongeveer 1600 naar de wal en maakten de zoveelste wandeling door de oude stad, die toch weer mooie onbekende plekjes prijs gaf.   ’s Nachts was er onweer en storm, waardoor 2 schepen van het anker werden geslagen. Een grote catamaran en een Duitse 50 voeter. Het werd dus enigszins een ouderwetse chaos op de rede en Mike starte de motor en hield zeewacht. Liesbeth zorgde voor koffie en toen de rede weer enigszins tot rust kwam terug naar bed ging met ohropax.

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 0930 had de havenmeester een plaatsje voor ons in de haven en gingen we weer met een achterankertje meren. We huurden een autootje, bezochten de Thermen in Kalithea het klooster van Thari, aten in Laerna, in dezelfde herberg waar Mike een maand eerder had gegeten, reden door een prachtig woest bergachtig landschap met pijnbossen naar de vlindervallei en waren net voor het donker bij het klooster in Ialyassos, waar we uitzicht hadden over bijna geheel Rhodos, uitkeken op de landende vliegtuigen op het vliegveld, de weg van Golgotha liepen naar een enorm kruis, die tegelijker tijd uitkijktoren was, waar we een spectaculaire bui regen met regenboog voorbij Rhodos over zee zagen voorbijtrekken waren laat in de avond terug aan boord. Het was een drukke heerlijke dag. Aan boord maakten we een mooie borrelhap, dronken een mooie wijn en namen de enerverende dag nog eens door.

De volgende morgen bunkerden we diesel vol voor de winter, brachten het autootje terug, Liesbeth ging nog even winkelen voor souvenirs voor de familie, Mike bekeek het weerbericht en maakte de boot klaar. We bedankten de havenmeester voor de goede zorgen en namen afscheid tot volgend jaar.   We vertrokken om 1230 uur, maar na een uurtje viel de wind geheel weg en motorden tot Kaap Kurnu, in de baai van Marmaris stond een doorstaande zuidwester, zodat we toch nog een anderhalf uur konden zeilen.   Om 1600 uur meerden we voor de laatste keer af in Yacht Marina op Foxtrot 18. We hadden afgesproken met Peter en Lineke, die de volgende dag vroeg naar huis zouden vliegen, namen een heerlijk glas wijn en aten heel gezellig in het restaurant.

 

 

 

 

 

 

 

 

De 24e en 25e september maakten we het schip klaar voor de winter. We wasten de zeilen en brachten ze naar de zeilmaker, kleine reparaties, schootogen en nazien van de stiksels van de UV-banen. Poetsten het schip,  dinghy en bilges.  Liesbeth schoonde het hele interieur en zette alles in de teak olie. De 26e verwisselden we olie, filters en brandstoffilters, impeller en drijfriem van de dynamo.  ’s Middags ging de boot uit het water en  smeerden we de verstelbare schroef , vernieuwden de annodes en wasten onder hoge druk het onderwaterschip. Kregen de nieuwe wintertent, pasten en verstelden de nieuwe jurk van de “Alegria”, Woonden aan de wal in appartementje 7, deden nog een boodschap in Marmaris en kwamen ’s avonds in de bibliotheek Bernard tegen van de Skypower.

 

We spraken af om midden mei 2012 samen te proberen op te zeilen naar de Zwarte Zee. Op de 28e om 0600 uur namen we de taxi naar Bodrum Airport voor onze vlucht naar Amsterdam.   Het was een heerlijk zeilseizoen, de “Alegria” heeft het uitstekend gedaan, heeft een nieuwe jurk gepast en staat opgepoetst uit te rusten voor het volgend jaar.   Nu, met iets meer zeewaardige en stabiele eigenaren; lijkt de hoop en de verwachting op een stabiele, mooie en avontuurlijke toekomst meer dan gerechtvaardigd.   Alle volgers een mooi winterseizoen en tot volgend jaar.

 Posted by at 4:44 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)