Apr 102013
 

Gocek, Fetye, Gocek, Wall Bay, Fetye, Kaunus, Marmaris, Dalyan, Kalkan, Megisti, Kas, Ocegis, Semina, Apelay, Kastelerizo, Kas, Yasilkov, Karacoren.

2012-08-26-at-16-53-25

Liesbeth en de schipper tenderden nog even langs de jachthavens in Gocek voor een winterstalling (niet gelukt) deden een boodschapje en zeilden naar Fetye, waar we (slordig) afmeerden aan het Yacht Classic Hotel, waar we ons een paar dagen heerlijk lieten verwennen.

 

De  5e voeren we terug naar Gocek, gaven de was aan de wal en waren van zins om een autootje te huren, om onze resident papieren in Marmaris af te halen (met een cultuurstop in Caunus.)

Helaas, hoogseizoen; alle auto’s waren reeds verhuurd.

 

Via Wall Bay, waar we een paar heerlijke dagen bleven, voeren we daarom terug naar Fetye, waar we de 10e augustus een auto hadden geboekt. We deden nog wat boodschapjes, o.a. voor Nel, die Kelim kussenslopen zocht, aten aan de stille kant van de vismarkt en vertrokken de 10e via Kaunus en Dalyan, waar we een prachtige wandeling maakten langs de tombes en heerlijk lunchten aan het water met uitzicht op de Careta- Careta., naar Marmaris.  Om 1500 uur waren we bij de vreemdelingen politie, waar onze papieren keurig klaar lagen. Op de terug weg deden we nog boodschappen in Gocek, de “zware”; water, bier, frisdrank, hondenvoer etc.; om 1800 waren we terug bij Yacht Classic Hotel en namen een heerlijke duik in het zwembad. We zijn Turks resident, en mogen twee jaar nonstop in Turkije blijven zeilen! (i.pv. 3 maanden in/3 maanden uit, zoals met een normaal visum sinds februari dit jaar.)

Liesbeth is al geheel aangepast, lange rok en hoofddoekje. En ging direkt de volgende dag naar de hamman.

 

De 12e vertrokken we naar Kalkan, waar we na een heerlijke zeiltocht ten anker gingen in de baai tegenover de stad. Wandelden met de hond, bbq en zwommen nog wat.

 

De volgende morgen vertrokken we na de ochtendduik en het ontbijt naar Kastelirozo op het eiland Nisos Megisti, de zuidelijkste en kleinste van de Dodecanesos, waar we in het rustige hoekje van de haven ten anker gingen. Liesbeth keek en wilde haar verjaardag daar vieren. OK. We wandelden, voorzover de temperatuur het toeliet en vernieuwden onze contacten met Loeki, Elma en Vangiston.

 

De verjaardag van Liesbeth vierden we met Loeki, in een leuk restaurant waar uitgebreid werd gezongen, ook voor Liesbeth! Het dorp leefde mee, vele felicitaties, iedereen wist het, ook omdat de “Alegria” midden in het haventje gepavoiseerd lag.

 

We bleven tot 19 augustus in Kastelarizo, een leuke sfeer in het stadje en we wandelden met Sammy, zwommen regelmatig en Sammy had precies in de gaten waar de zee schilpadden zaten en volgde ze dan, zolang ze boven water waren.

2012-08-29-at-06-10-56

De 20e deden we boodschappen bij de Migros in Kas en maakten een mooie avondwandeling door het toeristische stadje. De volgende dag liepen we naar de leeuwentombe, waarna we vertrokken naar Ocegiz, waar we na een mooie zeiltocht om 1700 uur ten anker kwamen en ’s avonds heerlijk aten in het pension van Onur en Jacqueline.  De 22e meerden we af in de gemeentehaven, we hadden dringend water nodig en maakten van de gelegenheid gebruik om het schip te ontzouten.

 

De 24e augustus verhaalden we naar de baai van Semina, waar we geheel alleen ten anker lagen, wat een weelde en dat in het hoogseizoen!

’s Avonds maakten we een mooie wandeling naar het fort van de St. Jansridders en passeerden onderweg nog een grote Lycische necropool met ontelbare gave sarcofagen. Net voor donker waren we terug en tuften door de verlaten baai, naar het enige ankerlicht.

 

De volgende morgen verhaalden we naar Ocagiz, om nog wat boodschappen te doen en te ontbijten bij Onur en Jacqueline.

Echter op het pleintje werd Sammy aangevallen door een grote duitse herder, Liesbeth verjoeg de hond, draaide zich om om Sammy op te tillen, maar de herder rende terug en beet Liesbeth vol in de arm op het moment dat ze Sammy optilde. Michael stond de boodschappen in te pakken en af te rekenen en hoorde Liesbeth gillen. Liesbeth had vreselijk veel pijn en een paar flinke wonden aan haar  rechter onderarm.

Het hele dorp was ontdaan, twee mannen grepen de herder en legden hem vast, de imam en Michael bruisten met watersoftperoxide de wonden uit, depten alles schoon met jodium en verbonden de arm zo goed mogelijk. We legden Liesbeth op de grond in de schaduw, omdat ze door de pijn dreigde flauw te vallen en Jacqueline met dochter Anev, schoten te hulp. Ondertussen was de ambulance gebeld en onderweg vanuit Demre. Toen Liesbeth wat was gestabiliseerd en weer wat water had gedronken, ging Michael vlug terug aan boord om de papieren te halen. Anev was zo vriendelijk om op Sammy te passen gedurende het verblijf in de polikliniek.

Terug in Ocagiz moest Liesbeth een verklaring afleggen bij de Jandarma, die de herder hadden “gearresteerd” en voor onderzoek meenamen naar de post in Demre.

2012-08-24-at-16-26-15

’s Avonds aten we bij Jacqueline. De volgende morgen was de neef van Onur zo goed om de medicijnen voor Liesbeth op te halen in Demre, waarna we vertrokken en ankerden in de baai van Apelay, weer een oude Lycische nederzetting, waar we s’ avonds naar toe wandelden.

We besloten i.v.m. de ziekte van de moeder van Liesbeth en de nieuwe situatie onstaan door de hondenbeet, niet door te varen naar Antalya, maar terug te keren naar Dalaman.

2012-08-26-at-16-55-02De volgende morgen vertrokken we naar Megisti en ankerden om 1500 uur af in de haven.

De volgende morgen, intussen 28 augustus, werden de wonden behandeld in de medische post van Kastelerizo door de legerarts.

s’ Middags voeren we op en neer naar Kas, voor de rabiesprik van Liesbeth, waar de havenmeester zo goed was om Liesbeth op de scooter naar het hospitaal te brengen.

De 29e bleven we in Kastelerizo en maakten een prachtige wandeling ’s morgens vroeg naar het klooster, boven in de bergen, waar we in het kapelletje een kaarsje opstaken voor de gezondheid van Marijke.

s’ Avonds aten we op het pleintje in Megasti, waar de film Mediterrannee  ooit is opgenomen.

De volgende morgen, na wondbehandeling en een nieuw verband door de legerarts, vertokken we naar Kalkan, waar we om 1500 uur ankerden in de baai van Yasilikov, waar we de bbq aanstaken.

 

De 31e vertrokken we naar de baai van Gemiler, waar we een boei oppikten bij het Karacoren restaurant.

s’Avonds, toen we over de kaap liepen, achter het restaurant langs, ontdekten we een ruine van een oude Byzantijnse kerk en de resten van een fort.

De Lycische kust blijft verbazen.

 Posted by at 2:23 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)