Aug 172009
 

Reis Juli 2009,

Sicillie; Malta; Gozo; Calabria, Apulie, Griekenland; Ionian en vasteland.

Siracuse, Porto Palo, Valletta, Mgarr, Licata, San Leone, Pozzallo, Rocella Ionica,  Crotone,  Santa Maria di Leuca,  Nisos Othoni, Kerkira, Nisos Paxos.    

 

Op 3 Juli voeren we met een lekker windje Malta binnen in Marsamxett harbour om in Msida Marina in te klaren. Daar was geen plaats en we werden door Portcontrol gevraagd om in te klaren in Grand Harbour  dus voeren weer terug langs de imposante fortificaties naar Grand Harbour.

Daar zie pas echt hoeveel forten er zijn rondom Valetta, we voeren zo de historie binnen.

Inklaren betekende ook de hond inklaren en eigenlijk wisten we niet hoe dat  precies zat in Malta.Het zat uitstekend in Malta want binnen 2 uur kwam er een heel relaxte dierenarts die alles in orde vond. De volgende keer even een emailtje sturen, maar zo lukt het kennelijk ook.

De volgende morgen gingen we met een djageisha ,een piepklein historisch bootje, naar Valletta. Afstand 4 uur lopen, 15 min met de bus of 5 min. varen. Binnen de stadspoort waren de militiaren allerlei kunstjes aan het doen voor de ontelbare toeristen.

We liepen door de stad, dronken wat en Mike kon er niet over uit hoe vol was.Dat had hij niet verwacht.

Liesbeth ging naar de kathedraal, die prachtig was met een mooie ingelegde vloer en mooie plafondschilderingen. Hoewel het mooiste toch de schilderijen van Caravaggio waren. Van hem hadden we ook een schilderij in Siracusa gezien.  ‘s Avonds maakten we een byzondere wandeling  door Victorioso en Burgo.  Allemaal onderdeel van de 3 cities, ouder en eigenlijk interessanter dan Valetta. Geen toeristen, alleen Maltesers die met elkaar aan de waterkant zitten en dat vreemde arabische taaltje spreken.

Omdat het bloedheet was beperkten we ons de volgende dag tot een wandeling om fort Sant Angelo. Tijd om verder te kijken, Gozo.  Een klein haventje, heel goedkoop voor de verandering en heel gezellig. Omdat het nog steeds bloedheet was huurden we een auto met airco en reden het hele eiland af. Weinig opwindend allemaal behalve de prehistorische tempels waar je jammergenog niet in mocht. Ook waren we nog even in de grotte van Calypso. Gelukkig is een auto altijd goed om even te storen. Terug naar Sicilie, op naar Agrigento.   Onderweg kregen we een paar uur mist, geen enkel zicht, en aan land is het 35 graden, weer eens wat anders ; de radar aan.

 Vanuit San Leone,een kleine badplaatsje met de bus naar de tempels. Heel indrukwekkend en heel uitgebreid. We legden Tobias steeds in de schaduw vast met een bakje water want voor hem was het te heet. Voor ons eigenlijk ook. Toch brachten we er nog 5 uur door en dat zegt wel iets. Mike leest zich helemaal in in de geschiedenis van die oude Griekse kolonisten.  Tobias mocht vanwege goed gedrag nog even zwemmen tot grote verbazing van de Italianen die geen zwemmende hondjes kennen.

Het wordt tijd om richting Griekenland te gaan, daarom gaan we terug naar Licata de smerigste stad van heel Sicilie waar we gelukkig ankeren met een paar uur lang windkracht 7. Terwijl van de wal de zangeres zonder naam italiaanse liederen zingt, zien we de bosbranden op de berg, het is  een surrealistische plek. Dan  weer door naar Pozzalo. Weer ankeren? We worden weggstuurd door  Capitaneria en verwezen naar een plek 300 naar achteren. Mike vindt het niets, we liggen dan precies voor de vissershaven,  Liesbeth gebruikt haar charmes en fleemt met het is maar voor een nachtje en ja hoor als  we maar om 7 uur weg zijn. Pozzalo hoeft ook niet in de geschiedenisboeken vermeld te worden,  een armoedige en een beetje vies plaatsje. Hier zie je toch wel hoe arm het zuiden van Italie is.  Dan zijn we weer heerlijk terug inde baai van  Siracuse, de was doen, inkopen doen en door naar de laars. De oversteek gaat goed behalve even veel wind en dat ziet er s’nachts heel anders uit dan overdag.  Onderweg zien we walvissen, schildpadden en dolfijnen.

In Rocella Ionica blijve we 4 dagen, we schuilen voor de harde  uit de verkeerde hoek, maar in een klein plaatsje met mooie boulevard, leuk strand en een gezellige haven met goed restaurant is dat geen punt. We willen eigenlijk de 21 juli ’09 door naar Crotone en Corfu, maar de weerberichten zijn nogal heftig en spreken elkaar m.b.t. de windrichting tegen, dus we zetten de wekker en wachten het even af. 

Ondanks dat er een 5 in het weerbericht zat, zijn we vertrokken, omdat er NW werd voorspeld. Het werd best ruig zeilen, niet zozeer door de wind, maar er stond een hoge deining uit het oosten, (nog van een wk 7 op de Ionische Zee)  zodat we behoorlijk stampten en flink water over kregen.

Om 7 uur lagen we in Crotone, waar we alles met zoet water weer herstelden.  De volgende dag maakten we een wandeling door de stad, verlengden het internet contract met TIM en gingen naar de markt. Het was het “oude Italië”, met Piaggo taxi’s en al.

Op 23 juli vertrokken we vroeg naar San Maria di Leuca, de oversteek van de Golfo di Tarranto. We hadden een heelrlijke zeildag, een doorstaande NNW wind van 14-18 knopen.

Zeilen is de duurste en meest oncomfortabele manier van reizen, maar soms, heel soms is het zo machtig mooi. Dit was  er zo een. Mooie blauwe zee, dolfijnen, schilpadden, tonijnen, heerlijk blauwe lucht en een locomotief van een schip. Genua, kotterfok en grootzeil prachtig getrimt, wat een heerlijkheid. Om 1900 lagen we gemeerd, maakten schoon schip, namen een douche en aten heerlijk aan de wal ons laatste Italiaanse maal.

De volgende dag vertrokken vroeg naar Nisos Othoni, er werd een Bora verwacht, dus voor de storm wilden we de Adriatica oversteken, uiteraard hoopten we weer op een mooie zeildag, maar het werd de stilte voor de storm, motoren.    Om 1400 uur lieten we het anker vallen in een prachtig baaitje, na het zwemmen en een wandeling aten we onze eerste Tzaziki van dit jaar. Nisos Othoni is een van de             archipel, eilandjes die zeer hoog genoteerd staan bij de ware eilandcollectors (volgens de Lonely Planet).

De 25e voeren we door naar Nisos Kerkira, waar we Peter en Lineke troffen, die voor Gouvia ten anker lagen.  We ankerden vlak bij ze en hielden na het spraken we af bij hen op maandagavond te gaan eten.

We klaarden in, kochten kaarten van de Ionian, overhaalden de buiteboordmotor, fourageerden, deden de was , laadden diesel en water en kregen de post aan boord vanuit Nederland en Portugal.

Na het zwemmen zeilden we naar Corfu, de stad, en ankerden bij Peter en Lineke, waar we ’s avonds heerlijk aten en gezellig bij kletsten.    We verbraken de individuele konvooivaart, omdat het zusje van Lineke met haar man en kinderen op Corfu vakantie vierden en een paar dagen met hen mee zouden zeilen.

Na uitgebreid de oude stad van Corfu te hebben verkend vertrokken we de 29e naar Petriti, waar we de eerste bouzoukia muziek van het jaar hoorden en we zeilden met een heerlijk doorstaande Noordelijke wind de volgende dag door naar Nisos Paxos, waar we ankerden in de Noordelijke  (Lakka)  baai, die wel mooi maar vreselijk vol was .

De 31e zeilden we door naar Ay Nikolai, tegenover de hoofdplaats Gayos, waar we heerlijk in de laag geankerd lagen met twee trossen op de bomen. Gayos is een leuk  schilderachtig stadje, wat ’s avonds helemaal tot rust komt, als de dagtoeristen met de tripperboats weer naar het vaste land zijn vertrokken

 Posted by at 8:43 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)